Interakcje leku
Cozaar 12,5 mg

Losartan, aktywny składnik COZAAR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest nasilenie działania hipotensyjnego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych (beta-blokery, antagoniści wapnia, diuretyki) oraz substancji powodujących niedociśnienie, takich jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen i amifostyna. Metabolizm losartanu odbywa się głównie przez CYP2C9; inhibitory tego enzymu, np. flukonazol, zmniejszają stężenie aktywnego metabolitu o około 50%, co może obniżać skuteczność terapii. Induktory enzymów, takie jak ryfampicyna, redukują stężenie metabolitu o 40%. Współistniejące stosowanie leków zatrzymujących potas (amiloryd, triamteren, spironolakton), heparyny, trimetoprimu oraz suplementów potasu zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co wymaga unikania takiej kombinacji lub ścisłego monitorowania stężenia potasu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Losartan potasowy, aktywny składnik produktu leczniczego COZAAR, wchodzi w interakcje z wieloma grupami leków, co wymaga szczególnej uwagi podczas prowadzenia terapii skojarzonej. Interakcje te mogą wpływać zarówno na skuteczność losartanu, jak i na bezpieczeństwo pacjenta podczas leczenia.1

Interakcje farmakodynamiczne

Leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać hipotensyjne działanie losartanu, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych preparatów i odpowiednio dostosować dawkowanie.2

Podobnie, jednoczesne stosowanie losartanu z substancjami, które mogą powodować niedociśnienie jako działanie niepożądane, zwiększa ryzyko wystąpienia tego objawu. Do takich substancji należą:3

  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – poprzez blokadę receptorów adrenergicznych mogą nasilać efekt hipotensyjny
  • Leki przeciwpsychotyczne – wiele z nich wykazuje działanie blokujące receptory α-adrenergiczne
  • Baklofen – lek zwiotczający mięśnie o centralnym mechanizmie działania
  • Amifostyna – lek cytoprotektywny stosowany w onkologii

Interakcje farmakokinetyczne

Losartan ulega metabolizmowi głównie przez izoenzym CYP2C9 cytochromu P450 do czynnego metabolitu karboksykwasu. Leki wpływające na aktywność tego izoenzymu mogą zmieniać stężenie aktywnego metabolitu losartanu, a tym samym wpływać na skuteczność terapii.4

Flukonazol, będący inhibitorem CYP2C9, zmniejsza stężenie czynnego metabolitu losartanu o około 50%, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej COZAAR. Z kolei ryfampicyna, induktor enzymów metabolizujących, powoduje 40% zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu w osoczu krwi. Kliniczne znaczenie tych interakcji nie zostało w pełni poznane.5

Warto zauważyć, że fluwastatyna, będąca słabym inhibitorem CYP2C9, nie wpływa znacząco na stężenie aktywnego metabolitu losartanu.6

Interakcje zwiększające ryzyko hiperkaliemii

Podobnie jak w przypadku innych leków blokujących działanie angiotensyny II, podczas stosowania losartanu jednocześnie z preparatami zatrzymującymi potas lub zwiększającymi jego stężenie, może dojść do hiperkaliemii. Dotyczy to następujących grup leków:7

  • Leki moczopędne oszczędzające potasamiloryd, triamteren, spironolakton
  • Heparyna – stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych
  • Preparaty zawierające trimetoprym – antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji
  • Suplementy potasu – zarówno w postaci preparatów farmaceutycznych, jak i suplementów diety
  • Substytuty soli kuchennej zawierające potas – często stosowane w diecie niskosodowej

Nie zaleca się stosowania wyżej wymienionych preparatów jednocześnie z losartanem ze względu na znaczne ryzyko hiperkaliemii.8

Interakcje z litem

Podczas jednoczesnego stosowania litu oraz losartanu może dojść do zwiększenia stężenia litu w surowicy krwi i pojawienia się objawów jego toksyczności. Podobne interakcje obserwowano w przypadku inhibitorów ACE oraz rzadko w odniesieniu do innych antagonistów receptora angiotensyny II.9

Jeżeli jednoczesne stosowanie litu i losartanu jest konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie litu w surowicy krwi podczas trwania leczenia skojarzonego.10

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ)

Jednoczesne stosowanie losartanu i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego. Dotyczy to zarówno selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego stosowanego w dawkach przeciwzapalnych, jak i nieselektywnych NLPZ.11

Ponadto, taka terapia skojarzona może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii. Szczególnie narażeni są pacjenci:12

  • w podeszłym wieku
  • z wcześniej istniejącymi łagodnymi zaburzeniami czynności nerek
  • odwodnieni

Przy jednoczesnym stosowaniu losartanu i NLPZ należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz monitorować czynność nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej i okresowo w późniejszym czasie.13

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Badania kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (takich jak losartan) lub aliskirenu zwiększa częstość występowania zdarzeń niepożądanych w porównaniu z monoterapią. Do najczęstszych należą:14

  • Niedociśnienie – objawiające się zawrotami głowy, omdleniami, stanami przedomdleniowymi
  • Hiperkaliemia – zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi
  • Zaburzenia czynności nerek – włącznie z ostrą niewydolnością nerek

Interakcje z żywnością

Sok grejpfrutowy zawiera składniki hamujące enzymy cytochromu P450, w tym CYP2C9, odpowiedzialny za metabolizm losartanu. Spożywanie tego soku może prowadzić do zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu losartanu w osoczu, a w konsekwencji do obniżenia efektu terapeutycznego. Z tego powodu zaleca się unikanie picia soku grejpfrutowego podczas terapii losartanem.15

Interakcje leku COZAAR z alkoholem

Chociaż w Charakterystyce Produktu Leczniczego COZAAR nie ma bezpośrednich informacji o interakcjach losartanu z alkoholem, należy uwzględnić potencjalne interakcje z uwagi na mechanizm działania losartanu i właściwości alkoholu etylowego.

Alkohol etylowy może nasilać działanie hipotensyjne losartanu poprzez własne działanie rozszerzające naczynia krwionośne. Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie losartanu może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, omdleniami i ogólnym osłabieniem.

Ponadto, zarówno losartan, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do konkurencji o enzymy metabolizujące. W przypadku pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby ryzyko interakcji jest zwiększone.

Z uwagi na powyższe, podczas leczenia produktem COZAAR zaleca się ograniczenie spożywania alkoholu, a w przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby lub innymi czynnikami ryzyka wystąpienia niedociśnienia – całkowitą abstynencję.

Tabela interakcji z losartanem

Grupa leków/substancji Przykłady Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom ważności interakcji Zalecenia
Leki przeciwnadciśnieniowe Beta-blokery, antagoniści wapnia, diuretyki Addytywne działanie hipotensyjne Nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze Umiarkowany Monitorowanie ciśnienia tętniczego, dostosowanie dawek
Leki powodujące niedociśnienie Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna Addytywne działanie hipotensyjne Zwiększone ryzyko niedociśnienia Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie ciśnienia tętniczego
Inhibitory CYP2C9 Flukonazol Zmniejszenie metabolizmu losartanu do aktywnego metabolitu 50% zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu Wysoki Monitorowanie skuteczności terapii losartanem
Induktory enzymów metabolizujących Ryfampicyna Przyspieszenie metabolizmu losartanu 40% zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu Umiarkowany Rozważenie zwiększenia dawki losartanu
Leki zatrzymujące potas Amiloryd, triamteren, spironolakton Addytywne działanie zwiększające stężenie potasu Hiperkaliemia Wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania, monitorowanie stężenia potasu
Inne leki zwiększające stężenie potasu Heparyna, preparaty zawierające trimetoprim Zmniejszenie wydalania potasu Hiperkaliemia Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu
Suplementy potasu i substytuty soli Preparaty KCl, sole potasowe Zwiększona podaż potasu Hiperkaliemia Wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania
Lit Węglan litu Zmniejszenie wydalania litu przez nerki Zwiększenie stężenia litu i jego toksyczności Wysoki Regularne monitorowanie stężenia litu
NLPZ Selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy, ibuprofen Hamowanie syntezy prostaglandyn nerkowych Osłabienie działania hipotensyjnego, ryzyko pogorszenia czynności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, nawodnienie, monitorowanie funkcji nerek
Leki blokujące układ RAA Inhibitory ACE, aliskiren Podwójna blokada układu RAA Niedociśnienie, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek Bardzo wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania
Produkty żywnościowe Sok grejpfrutowy Hamowanie CYP450 Zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu losartanu Umiarkowany Unikanie jednoczesnego spożywania
Alkohol Napoje alkoholowe Addytywne działanie rozszerzające naczynia Nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko niedociśnienia Umiarkowany Ograniczenie spożycia alkoholu
  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl