Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Produkt leczniczy Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma, zawierający trzy substancje czynne (amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd), może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Dotychczas nie przeprowadzono oficjalnych badań interakcji dla tego połączenia, dlatego informacje o możliwych interakcjach opierają się na danych dotyczących poszczególnych składników. ¹

Należy podkreślić, że produkt Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe innych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi, co ma istotne znaczenie kliniczne podczas planowania terapii skojarzonej. ²

Połączenia niezalecane

Istnieje kilka kombinacji leków, których jednoczesne stosowanie z produktem Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma nie jest zalecane ze względu na wysokie ryzyko interakcji:

• Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II (w tym walsartanu) oraz tiazydami odnotowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, co dodatkowo zwiększa ryzyko działania toksycznego. Podczas konieczności jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy. ³
• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas – i inne substancje zwiększające stężenie potasu mogą prowadzić do hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z walsartanem. W przypadku konieczności stosowania tych produktów należy regularnie monitorować stężenie potasu w osoczu. ⁴
• Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż może to zwiększyć biodostępność amlodypiny u niektórych pacjentów, prowadząc do nasilenia działania hipotensyjnego. ⁵

Połączenia wymagające zachowania ostrożności

Przy stosowaniu produktu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma należy zachować szczególną ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:

Interakcje związane z amlodypiną

• Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) – silne lub umiarkowane inhibitory CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) mogą znacząco zwiększać ekspozycję na amlodypinę. Zmiany w farmakokinetyce mogą być szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki. ⁶
• Induktory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie z induktorami CYP3A4, zwłaszcza silnymi (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), może zmieniać jej stężenie w osoczu. Podczas terapii skojarzonej z tymi substancjami należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki. ⁷
• Symwastatyna – jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek amlodypiny 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu z symwastatyną stosowaną w monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę. ⁸
• Dantrolen – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnie dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową powiązaną z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów kanału wapniowego takich jak amlodypina u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej. ⁹

Interakcje związane z walsartanem i hydrochlorotiazydem

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe zarówno antagonistów angiotensyny II jak i hydrochlorotiazydu. Ponadto jednoczesne stosowanie produktu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta. ¹⁰
• Inhibitory nośnika wychwytu lub nośnika wypływu – badania in vitro wykazały, że walsartan może być substratem dla wątrobowych nośników wychwytu (np. ryfampicyna, cyklosporyna) lub nośników wypływu (np. rytonawir), co może zwiększać jego stężenie w organizmie. ¹¹

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

• Alkohol, barbiturany i leki narkotyczne – hydrochlorotiazyd stosowany jednocześnie z substancjami, które również wywierają działanie obniżające ciśnienie krwi (np. poprzez zmniejszenie aktywności sympatykomimetycznej ośrodkowego układu nerwowego lub poprzez bezpośrednie rozszerzenie naczyń) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne. ¹²
• Amantadyna – tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny. ¹³
• Leki przeciwcholinergiczne – mogą zwiększać dostępność biologiczną tiazydowych leków moczopędnych poprzez spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienie opróżniania żołądka. Odwrotnie, substancje prokinetyczne (np. cyzapryd) mogą zmniejszać biodostępność tiazydów. ¹⁴
• Leki przeciwcukrzycowe (insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe) – tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych. ¹⁵
• Metformina – należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez ewentualną czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu. ¹⁶
• Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydowe leki moczopędne mogą również nasilać działanie diazoksydu. ¹⁷
• Cyklosporyna – jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny. ¹⁸
• Leki cytotoksyczne – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu i metotreksatu) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny. ¹⁹
• Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołane przez leki tiazydowe mogą sprzyjać zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy. ²⁰
• Środki kontrastowe zawierające jod – u pacjentów z odwodnieniem wywołanym lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed podaniem tych leków pacjenta należy ponownie nawodnić. ²¹
• Żywice jonowymienne – kolestyramina lub kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, co może prowadzić do niepełnego działania terapeutycznego. Rozłożenie w czasie dawkowania (hydrochlorotiazyd przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy) może zminimalizować tę interakcję. ²²
• Leki wpływające na stężenie potasu – działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu w surowicy mogą nasilać jednocześnie podawane leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G i pochodne kwasu salicylowego lub leki przeciwarytmiczne. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w takich przypadkach. ²³
• Leki wpływające na stężenie sodu – działanie leków moczopędnych polegające na zmniejszaniu stężenia sodu mogą nasilać jednocześnie podawane leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe. Przy długotrwałym podawaniu tych produktów należy zachować ostrożność. ²⁴
• Leki mogące wywołać torsade de pointes – ze względu na ryzyko hipokaliemii, należy zachować ostrożność stosując hydrochlorotiazyd z lekami, które mogą wywoływać torsade de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi. ²⁵
• Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego (probenecydu lub sulfinpirazonu). ²⁶
• Allopurynol – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol. ²⁷
• Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej przy jednoczesnym stosowaniu metylodopy i hydrochlorotiazydu. ²⁸
• Pochodne kurary – tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie pochodnych kurary. ²⁹
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe – tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, beta-adrenolityków, leków rozszerzających naczynia, blokerów kanałów wapniowych, inhibitorów ACE, ARB i bezpośrednich inhibitorów reniny). ³⁰
• Aminy presyjne – hydrochlorotiazyd może osłabiać odpowiedź na aminy presyjne, takie jak noradrenalina, jednak znaczenie kliniczne tego działania jest wątpliwe. ³¹
• Witamina D i sole wapnia – jednoczesne podawanie tiazydowych leków moczopędnych z witaminą D lub solami wapnia może nasilić zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Może to prowadzić do hiperkalcemii u pacjentów predysponowanych (np. z nadczynnością przytarczyc, guzami nowotworowymi lub stanami zależnymi od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych. ³²

Podwójna blokada układu RAA

Szczególną uwagę należy zwrócić na podwójną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), która może wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu leków z grupy ARB (jak walsartan), inhibitorów ACE lub aliskirenu. Badania kliniczne wykazały, że taka podwójna blokada wiąże się z większą częstością zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), w porównaniu z monoterapią lekiem z tej grupy. ³³

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas stosowania produktu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, co jest związane przede wszystkim z komponentem hydrochlorotiazydowym. Alkohol, podobnie jak tiazydowe leki moczopędne, wywiera działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych. ³⁴

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie produktu Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma może powodować następujące skutki:

• Nasilone niedociśnienie ortostatyczne – ryzyko zawrotów głowy, omdleń i upadków, szczególnie przy zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą
• Zwiększone odwodnienie – alkohol ma działanie diuretyczne, które może nasilać efekt hydrochlorotiazydu, prowadząc do odwodnienia i elektrolitowych zaburzeń równowagi
• Zaburzenia równowagi elektrolitowej – nasilenie hipokaliemii i hiponatremii
• Zwiększone ryzyko arytmii – szczególnie u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma. W przypadku okazjonalnego spożycia alkoholu należy poinformować pacjenta o możliwych objawach niedociśnienia i zalecić odpowiednie środki ostrożności.

Tabela interakcji lekowych