Specjalne ostrzeżenia
Ambrisentan Accord

Ambrisentan Accord jest lekiem stosowanym w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH), jednak jego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane, zwłaszcza w zakresie funkcji wątroby i układu krwiotwórczego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie aktywności aminotransferaz AlAT i AspAT, a leczenie nie powinno być inicjowane u pacjentów z wartościami powyżej 3× górnej granicy normy (GGN). Monitorowanie enzymów wątrobowych powinno odbywać się co miesiąc, a w przypadku trwałego, klinicznie istotnego wzrostu enzymów lub objawów uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka) leczenie należy przerwać. Ambrisentan może powodować obniżenie hemoglobiny o 0,9–1,2 g/dl w ciągu pierwszych 4 tygodni terapii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia hemoglobiny i hematokrytu, szczególnie w skojarzeniu z tadalafilem, gdzie ryzyko niedokrwistości wzrasta do 15%.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania ambrisentanu

Prawidłowe i bezpieczne stosowanie produktu leczniczego Ambrisentan Accord wymaga przestrzegania określonych środków ostrożności oraz znajomości potencjalnych zagrożeń związanych z terapią. Lek powinien być stosowany po dokładnej analizie korzyści i ryzyka u poszczególnych pacjentów, z uwzględnieniem poniższych ostrzeżeń i zaleceń.1

Zastosowanie w zależności od klasy czynnościowej PAH

Należy zwrócić uwagę, że ambrisentan nie został dostatecznie zbadany u pacjentów w klasie czynnościowej I tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) według klasyfikacji WHO, co uniemożliwia jednoznaczne określenie stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie. Jednocześnie nie ustalono skuteczności ambrisentanu w monoterapii u pacjentów w klasie czynnościowej IV PAH. W przypadku pogorszenia stanu klinicznego pacjenta, należy rozważyć wdrożenie leczenia zalecanego w ciężkich stadiach zaawansowania choroby, na przykład epoprostenolem.2

Monitorowanie czynności wątroby

U pacjentów z PAH często występują zaburzenia czynności wątroby. Po zastosowaniu ambrisentanu obserwowano przypadki przypominające autoimmunologiczne zapalenie wątroby, możliwe zaostrzenie wcześniej istniejącego autoimmunologicznego zapalenia wątroby, uszkodzenie wątroby oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych potencjalnie związane z leczeniem.3

W związku z tym obowiązują następujące zalecenia:

  • Przed rozpoczęciem leczenia ambrisentanem konieczne jest skontrolowanie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT).4
  • Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Ambrisentan Accord u pacjentów z wyjściowymi wartościami AlAT i (lub) AspAT >3 × górna granica normy (GGN).3 x GGN”>5
  • Zaleca się comiesięczne monitorowanie aktywności AlAT i AspAT.6
  • Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów uszkodzenia wątroby.7

W przypadku wystąpienia trwałego, niewyjaśnionego, klinicznie istotnego zwiększenia aktywności AlAT i (lub) AspAT, lub jeżeli zwiększeniu aktywności tych enzymów towarzyszą objawy przedmiotowe lub podmiotowe uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka), leczenie ambrisentanem należy przerwać.8

U pacjentów bez objawów klinicznych uszkodzenia wątroby lub żółtaczki można rozważyć ponowne rozpoczęcie leczenia ambrisentanem po normalizacji aktywności enzymów wątrobowych. W takich przypadkach zaleca się konsultację hepatologa.9

Stężenie hemoglobiny i niedokrwistość

Stosowanie leków z grupy antagonistów receptora endoteliny (ERA), w tym ambrisentanu, wiąże się ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny i hematokrytu. Większość tych zmian obserwuje się w ciągu pierwszych 4 tygodni leczenia, po czym stężenie hemoglobiny zazwyczaj ulega stabilizacji.10

Dane z długoterminowego badania prowadzonego na zasadzie otwartej próby (będącego rozszerzeniem głównego badania klinicznego fazy 3) wskazują, że średnie zmniejszenie stężenia hemoglobiny względem wartości wyjściowych (w przedziale od 0,9 do 1,2 g/dl) utrzymywało się podczas leczenia ambrisentanem do 4 lat. Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki niedokrwistości wymagające przetoczenia komórek krwi.11

Stosowanie ambrisentanu nie jest zalecane u pacjentów z klinicznie istotną niedokrwistością. Podczas leczenia należy monitorować stężenie hemoglobiny i (lub) hematokrytu według następującego schematu:12

  • po 1 miesiącu od rozpoczęcia leczenia
  • po 3 miesiącach od rozpoczęcia leczenia
  • a następnie okresowo, zgodnie z praktyką kliniczną13

W przypadku zaobserwowania klinicznie istotnego obniżenia stężenia hemoglobiny lub hematokrytu, po wykluczeniu innych przyczyn, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.14

Warto podkreślić, że częstość występowania niedokrwistości jest większa w przypadku leczenia ambrisentanem w skojarzeniu z tadalafilem (częstość zdarzenia niepożądanego 15%), w porównaniu do częstości występowania niedokrwistości przy stosowaniu ambrisentanu oraz tadalafilu w monoterapii (odpowiednio: 7% i 11%).15

Zatrzymanie płynów i obrzęki obwodowe

Po zastosowaniu antagonistów receptorów endotelinowych (ERA), w tym ambrisentanu, obserwowano obrzęki obwodowe. W większości przypadków obrzęki obwodowe w badaniach klinicznych były łagodne do umiarkowanych, jednak mogą one występować częściej i być bardziej nasilone u pacjentów w wieku ≥65 lat.16 W krótkoterminowych badaniach klinicznych obrzęki obwodowe obserwowano częściej po zastosowaniu dawki 10 mg ambrisentanu.17

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki zatrzymania płynów, które występowały w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia ambrisentanem. W niektórych przypadkach konieczne było zastosowanie diuretyków, hospitalizacja lub zgłaszano przypadki niewyrównanej niewydolności serca.18

Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku zatrzymania płynów:

  • Jeżeli u pacjentów występuje uprzednio zatrzymanie płynów, powinno być ono leczone zgodnie z zasadami postępowania medycznego przed rozpoczęciem stosowania ambrisentanu.19
  • W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego zatrzymania płynów, związanego lub niezwiązanego ze zwiększeniem masy ciała, należy ustalić przyczynę tego objawu. Przyczyną może być stosowanie ambrisentanu lub współistniejąca niewydolność serca.20
  • Należy określić potrzebę zastosowania konkretnego leczenia lub odstawienia ambrisentanu.21

Częstość występowania obrzęków obwodowych jest większa w przypadku leczenia ambrisentanem w skojarzeniu z tadalafilem (częstość zdarzenia niepożądanego 45%), w porównaniu do częstości występowania obrzęków obwodowych przy stosowaniu ambrisentanu oraz tadalafilu w monoterapii (odpowiednio: 38% i 28%). Obrzęki obwodowe występują najczęściej w ciągu pierwszego miesiąca od rozpoczęcia leczenia.22

Kobiety w wieku rozrodczym

Ze względu na potencjalne działanie teratogenne ambrisentanu, nie wolno rozpoczynać leczenia produktem Ambrisentan Accord u kobiet w wieku rozrodczym, dopóki nie zostaną spełnione następujące warunki:23

  • Uzyskanie ujemnego wyniku testu ciążowego przed rozpoczęciem leczenia
  • Stosowanie skutecznej metody antykoncepcji podczas leczenia

W przypadku wątpliwości dotyczących wyboru odpowiedniej metody antykoncepcji dla konkretnej pacjentki, należy rozważyć konsultację u ginekologa.24

Zaleca się comiesięczne wykonywanie testów ciążowych podczas stosowania ambrisentanu.25

Choroba żylno-okluzyjna płuc

U pacjentów z chorobą żylno-okluzyjną płuc stosujących leki rozszerzające naczynia, takie jak antagoniści receptora endoteliny (ERA), stwierdzono przypadki obrzęku płuc. W związku z tym, jeżeli u pacjentów rozwija się ostry obrzęk płuc podczas stosowania ambrisentanu, należy rozważyć możliwość wystąpienia u nich choroby żylno-okluzyjnej płuc.26

Interakcje z innymi lekami

Szczególnej uwagi wymaga jednoczesne stosowanie ambrisentanu z ryfampicyną. Pacjenci, u których rozpoczęto leczenie ryfampicyną podczas terapii ambrisentanem, powinni być dokładnie monitorowani.27

Informacja o substancjach pomocniczych

Produkt Ambrisentan Accord zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywołać działania niepożądane u osób wrażliwych:28

  • Laktoza jednowodna – każda tabletka 5 mg i 10 mg zawiera około 37,5 mg laktozy jednowodnej, co może być istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy
  • Lecytyna sojowa (E 322) – każda tabletka zawiera około 0,14 mg lecytyny sojowej, co może być istotne u osób z alergią na soję
  • Barwnik czerwień Allura AC, lak aluminiowy (E 129) – każda tabletka zawiera około 0,08 mg tego barwnika, który może powodować reakcje alergiczne u osób wrażliwych
  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl