Interakcje leku
Aclexa 100 mg

Celekoksyb, będący inhibitorem COX-2 i metabolizowany głównie przez CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie celekoksyb z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień i wydłużenie czasu protrombinowego, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. W przypadku terapii skojarzonej z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, diuretykami oraz beta-adrenolitykami, celekoksyb może obniżać skuteczność przeciwnadciśnieniową i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, co wymaga odpowiedniego nawodnienia i monitorowania funkcji nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną lub takrolimusem zwiększa nefrotoksyczność, a z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego – ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. Celekoksyb jest także inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do istotnego wzrostu stężeń substratów tego enzymu, takich jak metoprolol (wzrost stężenia o 1,5 raza) i dekstrometorfan (2,6-krotny wzrost), co wymaga rozważenia korekty dawek leków przeciwdepresyjnych, neuroleptyków i przeciwarytmicznych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Celekoksyb, substancja czynna produktu leczniczego Aclexa, wchodzi w różnorodne interakcje z innymi lekami, które można podzielić na interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Ze względu na profil metaboliczny celekoksybu, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe, przeciwnadciśnieniowe oraz leki metabolizowane przez cytochrom P450.1

Interakcje farmakodynamiczne

Leki przeciwzakrzepowe

Podczas stosowania celekoksybu u pacjentów otrzymujących warfarynę lub inne leki o działaniu antyagregacyjnym występuje zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych. Szczególnie istotne jest monitorowanie działania przeciwzakrzepowego w pierwszych kilku dniach po rozpoczęciu leczenia lub zmianie dawki celekoksybu. U pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe należy regularnie kontrolować czas protrombinowy oraz wskaźnik INR. W literaturze opisywano przypadki krwawień związanych z wydłużeniem czasu protrombinowego u pacjentów, głównie w podeszłym wieku, przyjmujących jednocześnie warfarynę i celekoksyb. Niektóre z tych przypadków kończyły się zgonem.2

Leki przeciwnadciśnieniowe

Celekoksyb, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), może zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych, w tym inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, diuretyków i beta-adrenolityków. Szczególnie istotne jest to u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnionych, leczonych diuretykami lub w podeszłym wieku), u których leczenie skojarzone NLPZ z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II i/lub diuretykami może zwiększać ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek (zwykle odwracalnej).3

Należy zachować szczególną ostrożność stosując leczenie skojarzone, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek powinna być monitorowana zarówno na początku leczenia skojarzonego, jak i okresowo w trakcie terapii.4

W badaniu klinicznym trwającym 28 dni u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym stopnia I lub II otrzymujących lizynopryl, podawanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę, nie wykazano istotnego statystycznie wpływu na średnie dobowe ciśnienie skurczowe i rozkurczowe w porównaniu do grupy placebo. Jednakże, u 48% pacjentów przyjmujących celekoksyb w dawce 200 mg dwa razy na dobę stwierdzono oporność na lizynopryl (definiowaną jako ciśnienie rozkurczowe mierzone mankietem ciśnieniowym > 90 mm Hg lub wzrost tego parametru o >10% w stosunku do wartości początkowych) w porównaniu do 27% pacjentów w grupie placebo, przy czym różnica ta była istotna statystycznie.5

Cyklosporyna i takrolimus

Jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym celekoksybu, z cyklosporyną lub takrolimusem może zwiększać nefrotoksyczność tych leków immunosupresyjnych. W przypadku leczenia skojarzonego konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności nerek.6

Kwas acetylosalicylowy

Celekoksyb może być stosowany jednocześnie z małą dawką kwasu acetylosalicylowego, jednak ważne jest, aby pamiętać, że nie może zastępować kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia. Badania wykazały, że łączne stosowanie celekoksybu z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego i innych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu do monoterapii celekoksybem.7

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ celekoksybu na inne produkty lecznicze

Hamowanie CYP2D6: Celekoksyb jest inhibitorem cytochromu CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu leków będących substratami tego enzymu. Do takich leków należą m.in. leki przeciwdepresyjne (trójcykliczne i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), neuroleptyki i leki przeciwarytmiczne. Może być konieczne zmniejszenie dawki tych leków na początku terapii celekoksybem lub zwiększenie po jej zakończeniu.8

Badania wykazały, że celekoksyb w dawce 200 mg dwa razy na dobę powodował 2,6-krotne zwiększenie stężenia dekstrometorfanu i 1,5-krotne zwiększenie stężenia metoprololu (substratów CYP2D6) w osoczu. Efekt ten wynika z hamowania metabolizmu tych substratów przez celekoksyb.9

Hamowanie CYP2C19: W badaniach in vitro wykazano, że celekoksyb może hamować metabolizm katalizowany przez cytochrom CYP2C19, jednak kliniczne znaczenie tego efektu nie jest w pełni poznane. Przykładami leków metabolizowanych przez CYP2C19 są diazepam, cytalopram i imipramina.10

Doustne środki antykoncepcyjne: W badaniu interakcji celekoksyb nie wykazywał istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających 1 mg noretysteronu i 35 µg etynylestradiolu.11

Glibenklamid/tolbutamid: Celekoksyb nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę tolbutamidu (substrat CYP2C9) lub glibenklamidu.12

Metotreksat: U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów nie stwierdzono istotnego wpływu celekoksybu na farmakokinetykę (osoczowy lub nerkowy klirens) metotreksatu stosowanego w dawkach reumatologicznych. Niemniej, przy jednoczesnym stosowaniu obu leków zaleca się odpowiednią kontrolę pod kątem potencjalnej toksyczności metotreksatu.13

Lit: U zdrowych osób jednoczesne stosowanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę z litem (450 mg dwa razy na dobę) powodowało średni wzrost stężenia maksymalnego (Cmax) litu o 16% oraz zwiększenie pola powierzchni pod krzywą stężenia litu (AUC) o 18%. Z tego powodu pacjentów przyjmujących preparaty litu należy uważnie obserwować podczas rozpoczynania lub przerywania leczenia celekoksybem.14

Wpływ innych produktów leczniczych na celekoksyb

Pacjenci z zaburzonym metabolizmem zależnym od CYP2C9: U pacjentów z genetycznie uwarunkowanym zaburzeniem metabolizmu zależnego od cytochromu CYP2C9, u których występuje zwiększone narażenie na celekoksyb, jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP2C9 może prowadzić do dalszego zwiększenia ekspozycji. W takich przypadkach należy unikać stosowania leczenia skojarzonego z inhibitorami CYP2C9.15

Inhibitory i induktory CYP2C9: Ponieważ celekoksyb jest metabolizowany głównie przez cytochrom CYP2C9, u pacjentów otrzymujących flukonazol należy zmniejszyć o połowę dawkę celekoksybu. Badania wykazały, że jednoczesne zastosowanie pojedynczej dawki 200 mg celekoksybu i 200 mg flukonazolu (silny inhibitor CYP2C9) raz na dobę powodowało średni wzrost Cmax celekoksybu o 60% i AUC o 130%. Z kolei jednoczesne stosowanie induktorów CYP2C9, takich jak ryfampicyna, karbamazepina i barbiturany, może prowadzić do zmniejszenia stężenia celekoksybu w osoczu.16

Ketokonazol i leki zobojętniające: Nie zaobserwowano istotnego wpływu ketokonazolu ani produktów zobojętniających na farmakokinetykę celekoksybu.17

Interakcje celekoksybu z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Aclexa nie wymieniono bezpośrednio interakcji z alkoholem, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania celekoksybu i alkoholu. Alkohol może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem NLPZ, w tym celekoksybu, takich jak krwawienia i owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy. Dodatkowo, zarówno alkohol jak i celekoksyb mogą mieć negatywny wpływ na czynność wątroby, co w przypadku jednoczesnego stosowania może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności.18

U pacjentów przyjmujących celekoksyb spożywanie alkoholu może również nasilać działanie nefrotoksyczne i zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek, szczególnie u osób odwodnionych lub z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.

Tabela interakcji celekoksybu z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia
Warfaryna i inne leki przeciwzakrzepowe Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawień i wydłużenie czasu protrombinowego Wysoki Monitorowanie INR i czasu protrombinowego, szczególnie w pierwszych dniach leczenia i po zmianie dawki celekoksybu
Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki Farmakodynamiczna Zmniejszenie skuteczności przeciwnadciśnieniowej, zwiększone ryzyko niewydolności nerek Wysoki Ostrożne stosowanie, odpowiednie nawodnienie pacjenta, monitorowanie czynności nerek
Cyklosporyna, takrolimus Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności Wysoki Monitorowanie czynności nerek
Kwas acetylosalicylowy (małe dawki) Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego
Leki metabolizowane przez CYP2D6 (leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia tych leków w osoczu z powodu hamowania CYP2D6 przez celekoksyb Średni Rozważenie zmniejszenia dawki substratów CYP2D6 na początku leczenia celekoksybem
Leki metabolizowane przez CYP2C19 (diazepam, cytalopram, imipramina) Farmakokinetyczna Potencjalne zwiększenie stężenia tych leków w osoczu Niski do średniego Ostrożne stosowanie, monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych
Metotreksat Farmakokinetyczna Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę, ale potencjalne zwiększenie toksyczności Średni Monitorowanie pod kątem toksyczności metotreksatu
Lit Farmakokinetyczna Zwiększenie Cmax litu o 16% i AUC o 18% Średni Monitorowanie pacjentów podczas rozpoczynania lub przerywania leczenia celekoksybem
Flukonazol i inne inhibitory CYP2C9 Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia celekoksybu w osoczu (Cmax o 60%, AUC o 130%) Wysoki Zmniejszenie dawki celekoksybu o połowę
Ryfampicyna, karbamazepina, barbiturany i inne induktory CYP2C9 Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia celekoksybu w osoczu Średni Rozważenie dostosowania dawki celekoksybu
Alkohol Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i wątroby Średni Unikanie jednoczesnego stosowania, ograniczenie spożycia alkoholu

Szczególne grupy pacjentów i interakcje

U dzieci i młodzieży, należy zauważyć, że badania dotyczące interakcji z celekoksybem przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.19 Stosowanie celekoksybu w tej grupie wiekowej powinno być prowadzone ze szczególną ostrożnością, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków.

Pacjenci z genetycznie uwarunkowanym słabym metabolizmem za pośrednictwem CYP2C9 wymagają szczególnej uwagi, gdyż są oni narażeni na zwiększone ryzyko interakcji, szczególnie z inhibitorami tego enzymu.20

U pacjentów w podeszłym wieku stosujących celekoksyb jednocześnie z lekami przeciwzakrzepowymi lub przeciwnadciśnieniowymi należy zachować szczególną ostrożność i dokładnie monitorować stan kliniczny, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w tej grupie wiekowej.21

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl