triacetyna
Triacetyna, znana również jako trójoctan glicerolu, to bezbarwna, oleista ciecz o słabym zapachu, będąca estrem glicerolu i kwasu octowego. W medycynie i farmacji triacetyna znajduje zastosowanie jako rozpuszczalnik oraz plastyfikator w produkcji powłok tabletek i kapsułek, poprawiając ich właściwości fizyczne i stabilność.
Substancja ta wykazuje właściwości przeciwgrzybicze i jest wykorzystywana w niektórych preparatach dermatologicznych. W diagnostyce medycznej triacetyna służy jako medium immersyjne w mikroskopii, zwiększając przejrzystość preparatów. Triacetyna jest generalnie uznawana za bezpieczną dla organizmu człowieka i jest dopuszczona przez FDA jako dodatek do żywności.
W praktyce klinicznej triacetyna może być składnikiem preparatów złożonych stosowanych w leczeniu chorób skóry, w tym grzybic. Ze względu na swoje właściwości fizykochemiczne, substancja ta pomaga w przenikaniu innych składników aktywnych przez warstwę rogową naskórka, zwiększając skuteczność terapeutyczną miejscowo stosowanych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tenofovir Synoptis 245 mg
Tenofovir Synoptis to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierających 245 mg tenofowiru dizoproksylu (w formie fumaranu) w każdej tabletce. Tabletki mają charakterystyczny niebieski kolor, owalny kształt i są obustronnie wypukłe, z oznakowaniem „CL 77” na jednej stronie. Substancją pomocniczą jest m.in. laktoza jednowodna (208,95 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera laktozę jednowodną, hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), triacetynę oraz indygotynę (E 132), nadającą tabletkom niebieski kolor.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygotyna, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, skrobia żelowana kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, tenofowir dizoproksyl fumaran, triacetyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Axyven 150 mg
Produkt leczniczy Axyven dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg (w postaci chlorowodorku). Każda tabletka zawiera odpowiednio 3 mg, 3,4 mg lub 5,7 mg laktozy jako substancji pomocniczej, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: są okrągłe, obustronnie wypukłe i białe, o średnicy odpowiednio 7 mm, 7,5 mm oraz 9,5 mm. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, powidon K 90, makrogol 400, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, a powłoka zawiera celulozy octan i Opadry White Y-30-18037.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadulan 5 mg
Produkt leczniczy Tadulan zawiera tadalafil w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych o charakterystycznym jasnożółtym, okrągłym i obustronnie wypukłym kształcie (średnica 6,1 ± 0,2 mm). Każda tabletka zawiera 58,1 mg laktozy jednowodnej oraz 0,6 mg sodu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Formulacja obejmuje substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu (m.in. laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian), jak i w otoczce (m.in. hypromeloza 2910, tytanu dwutlenek E171, żelaza tlenek żółty E172), które zapewniają stabilność, kontrolę uwalniania oraz odpowiednią estetykę produktu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ketilept 25 mg 25 mg
Ketilept to preparat zawierający kwetiapinę w postaci hemifumaranu kwetiapiny, dostępny w czterech dawkach: 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej oraz laktozy jednowodnej, której zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki (od 4,42 mg w dawce 25 mg do 50,94 mg w dawce 300 mg). Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia umożliwiające identyfikację, a ich rdzeń zawiera substancje pomocnicze takie jak magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, powidon K-90, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna oraz celuloza mikrokrystaliczna. Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki, z zastosowaniem różnych wariantów Opadry II, w tym białej i różowej (dla dawki 200 mg). Produkt ma okres ważności 5 lat i powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hemifumaran kwetiapiny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, kwetiapina, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, triacetyna