jon magnezu
Jon magnezu (Mg2+) jest istotnym kationem wewnątrzkomórkowym, odgrywającym kluczową rolę w organizmie jako kofaktor ponad 300 reakcji enzymatycznych, w tym procesów związanych z produkcją ATP, syntezą DNA i RNA oraz metabolizmem białek. Prawidłowe stężenie magnezu w osoczu wynosi 0,75-1,0 mmol/l, przy czym mniej niż 1% całkowitego magnezu w organizmie znajduje się w surowicy.
Magnez uczestniczy w regulacji kurczliwości mięśni, przewodnictwa nerwowego oraz stabilizacji błon komórkowych. Ma działanie antagonistyczne wobec jonów wapnia, co jest istotne w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego. Niedobór magnezu (hipomagnezemia) może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, nadpobudliwości nerwowo-mięśniowej, drgawek i tetanii.
W praktyce klinicznej suplementacja jonów magnezu znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń elektrolitowych, arytmii, stanu przedrzucawkowego, a także jako środek wspomagający w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Magnez jest również istotnym elementem płynoterapii u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Magnefar B6 Bio 60 mg Mg2+ + 6,06 mg
Magnefar B6 Bio zawiera 60 mg jonów magnezu w formie magnezu cytrynianu oraz 6,06 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne. Magnez może obniżać wchłanianie antybiotyków fluorochinolonowych i tetracyklin, dlatego zaleca się zachowanie odstępu 2-3 godzin między podaniem tych leków a preparatem magnezowym. Podobne zalecenia dotyczą bisfosfonianów. Antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna oraz cyklosporyna A mogą zwiększać wydalanie magnezu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Diuretyki tiazydowe i furosemid mogą indukować niedobór magnezu, a inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) oraz antagoniści receptora EGF (cetuksymab, erlotynib) również sprzyjają hipomagnezemii. Związki fosforanowe, żelaza i sole wapnia hamują wchłanianie magnezu w jelitach. Ryzyko hipermagnezemii wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu węglanu litu, diuretyków oszczędzających potas (amiloryd, spironolakton) oraz innych preparatów magnezu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.
alendronian, amfoterycyna B, amikacyna, amiloryd, antybiotyki aminoglikozydowe, bisfosfoniany, cetuksymab, chlorowodorek pirydoksyny, choroba Parkinsona, ciprofloksacyna, cisplatyna, cykloseryna, cyklosporyna A, cytrynian magnezu, diuretyki, diuretyki oszczędzające potas, doksycyklina, doustne środki antykoncepcyjne, dysfagia, erlotynib, fluorochinolony, furosemid, gentamycyna, hipermagnezemia, hydralazyna, inhibitory pompy protonowej, izoniazyd, jon magnezu, L-DOPA, leki immunosupresyjne, leki moczopędne, leki przeciwnowotworowe, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, niewydolność nerek, omeprazol, pantoprazol, penicylamina, pentamidyna, rapamycyna, rizedronian, spironolakton, tetracyklina, tetracykliny, tiazydy, węglan litu, witamina B6 - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asmag forte
Preparat Asmag forte zawiera 34 mg jonów magnezu w postaci 500 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego oraz 20 mg laktozy jednowodnej w jednej tabletce. Podczas terapii należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko efektu przeczyszczającego przy stosowaniu dawek przekraczających zalecane, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami przewodu pokarmowego lub zwiększoną wrażliwością na środki przeczyszczające. Preparat ma postać białych, okrągłych tabletek z oznakowaniem „ASMAG _” wytłoczonym po jednej stronie.
działanie przeczyszczające, dziedziczna nietolerancja galaktozy, farmakoterapia, jon magnezu, laktoza jednowodna, magnez wodoroasparaginian czterowodny, niedobór laktazy, niedobór laktazy typu Lappa, nietolerancja galaktozy, postać farmaceutyczna, schorzenie genetyczne, środek przeczyszczający, substancja pomocnicza, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie wchłaniania cukrów, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Slow-Mag 64 mg Mg 2+
Preparat Slow-Mag zawiera 64 mg jonów magnezu w formie magnezu chlorku sześciowodnego i jest dostępny w postaci białych, okrągłych tabletek dojelitowych. Wskazany jest do stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, jednak wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza i w zalecanych dawkach. Kluczowe jest poinformowanie pacjentki o ryzyku hipermagnezemii, która może prowadzić do zaburzeń homeostazy wapnia u płodu i noworodka, co stanowi istotny aspekt bezpieczeństwa terapii magnezem w tych grupach pacjentek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Preparat Slow-Mag B6 zawiera 535 mg magnezu chlorku sześciowodnego, co odpowiada 64 mg jonów magnezu, oraz 5 mg witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) w formie tabletek dojelitowych. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały brak działania teratogennego, co oznacza, że substancje czynne nie wpływają negatywnie na rozwój płodu ani nie powodują wad wrodzonych. Ponadto, testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału zarówno jonów magnezu, jak i pirydoksyny, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych po ekspozycji na składniki leku.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, jon magnezu, magnez chlorek sześciowodny, pirydoksyna, pirydoksyna chlorowodorek, potencjał embriotoksyczny, profil bezpieczeństwa, Slow-Mag B6, śmiertelność embrionów, tabletka dojelitowa, teratogenność, wada wrodzona, witamina B6, zmiana genetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Produkt leczniczy Aspargin zawiera 17 mg jonów magnezu (w postaci 250 mg magnezu wodoroasparaginianu) oraz 54 mg jonów potasu (w postaci 250 mg potasu wodoroasparaginianu). Dane przedkliniczne dotyczące tego preparatu są ograniczone, jednak wiadomo, że zarówno jony Mg²⁺, K⁺, jak i kwas asparaginowy są naturalnie obecne w organizmie w stężeniach fizjologicznych. Hipermagnezemia manifestuje się toksycznością zależną od stężenia jonów magnezu w surowicy: do 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) jest klinicznie bezobjawowa, powyżej 1,5 mmol/l pojawiają się pierwsze objawy hemodynamiczne, a stężenia >7,5 mmol/l mogą prowadzić do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i śmierci przez zatrzymanie akcji serca. W przypadku hiperkaliemii, stężenia potasu powyżej 6,5 mmol/l wywołują charakterystyczne zmiany elektrokardiograficzne i zaburzenia oddechowe, a około 9 mmol/l może skutkować zgonem z powodu zatrzymania akcji serca.
działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperkaliemia, hipermagnezemia, jon magnezu, jon potasu, kwas asparaginowy, magnez wodoroasparaginian, potas wodoroasparaginian, wpływ na rozrodczość, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności serca, zmiana elektrokardiograficzna