uogólnione zaburzenie lękowe
Wskazanie

Uogólnione zaburzenie lękowe (GAD – Generalized Anxiety Disorder) to przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się nadmiernym, trudnym do kontrolowania lękiem i zamartwianiem się różnymi sprawami życia codziennego. Pacjenci doświadczają napięcia, niepokoju i obaw przez większość dni przez co najmniej 6 miesięcy. GAD często wiąże się z objawami somatycznymi, takimi jak napięcie mięśniowe, zmęczenie, trudności z koncentracją, drażliwość, zaburzenia snu i niepokój ruchowy.

W leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego stosuje się podejście farmakologiczne oraz psychoterapeutyczne. Leki pierwszego wyboru to zazwyczaj selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W Polsce dostępne są preparaty takie jak: Sertalina (Asentra, Zoloft, Stimuloton), Escitalopram (Lexapro, Mozarin, Depressin), Paroksetyna (Seroxat, Paxeratio), Duloksetyna (Cymbalta, Dulsevia) czy Wenlafaksyna (Efectin, Velafax, Venlectine).

W leczeniu krótkoterminowym lub w przypadkach zaostrzeń stosuje się benzodiazepiny, np. Alprazolam (Xanax, Alprox, Zomiren), Diazepam (Relanium) czy Klorazepat (Tranxene). Ze względu na ryzyko uzależnienia leki te nie powinny być stosowane dłużej niż 2-4 tygodnie. Alternatywą dla benzodiazepin może być pregabalina (Lyrica, Pregabalin), która wykazuje skuteczność w leczeniu GAD i ma mniejszy potencjał uzależniający.

Największą trudnością w leczeniu uogólnionego zaburzenia lękowego jest jego przewlekły charakter oraz częste współwystępowanie z innymi zaburzeniami psychicznymi, szczególnie z depresją. Około 60% pacjentów z GAD doświadcza przynajmniej jednego epizodu depresji w ciągu życia. Ponadto, leczenie farmakologiczne może być związane z działaniami niepożądanymi, które zmniejszają adherencję pacjentów do terapii. Leki przeciwlękowe z grupy SSRI czy SNRI wymagają kilku tygodni do osiągnięcia pełnego efektu terapeutycznego, co może być frustrujące dla pacjentów oczekujących szybkiej ulgi.

Istotnym wyzwaniem jest również wysoki wskaźnik nawrotów po zakończeniu leczenia, szczególnie gdy terapia była wyłącznie farmakologiczna. Dlatego rekomenduje się łączenie farmakoterapii z psychoterapią poznawczo-behawioralną (CBT), która uczy pacjentów strategii radzenia sobie z lękiem i zmienia wzorce myślenia przyczyniające się do zaburzenia. Inne skuteczne formy psychoterapii obejmują terapię uważności (mindfulness) oraz terapię akceptacji i zaangażowania (ACT).

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl