zaburzenie lęku panicznego bez agorafobii
Wskazanie
Zaburzenie lęku panicznego bez agorafobii to stan charakteryzujący się nawracającymi, niespodziewanymi atakami paniki, którym nie towarzyszy lęk przed przebywaniem w miejscach publicznych czy otwartych przestrzeniach. Ataki paniki manifestują się nagłym początkiem intensywnego strachu i dyskomfortu, osiągającym szczyt w ciągu kilku minut, z towarzyszącymi objawami somatycznymi (kołatanie serca, duszność, zawroty głowy) i psychicznymi (derealizacja, lęk przed utratą kontroli).
W farmakoterapii zaburzenia lęku panicznego stosuje się przede wszystkim leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Wśród preparatów dostępnych w Polsce wyróżnić można: Sertralinę (Asertin, Zoloft, Stimuloton), Escitalopram (Lexapro, Mozarin, Escitil), Paroksetynę (Seroxat, Paxtin, Parogen), Wenlafaksynę (Efectin, Velaxin, Venlectine) oraz Duloksetynę (Cymbalta, Dulsevia, Symbal).
W leczeniu doraźnym ataków paniki stosowane są benzodiazepiny, np. Alprazolam (Xanax, Zomiren, Alprox), Klonazepam (Clonazepamum TZF, Rivotril) czy Lorazepam (Lorafen). Należy jednak pamiętać, że ich stosowanie powinno być krótkotrwałe z uwagi na ryzyko uzależnienia i tolerancji.
Największe trudności w leczeniu zaburzenia lęku panicznego bez agorafobii obejmują: opóźniony efekt terapeutyczny leków przeciwdepresyjnych (2-4 tygodnie), ryzyko nasilenia objawów lękowych na początku terapii SSRI/SNRI, problem uzależnienia przy stosowaniu benzodiazepin oraz konieczność długotrwałego leczenia (minimum 6-12 miesięcy po ustąpieniu objawów). Wyzwaniem jest również odpowiednie dobranie dawki leku – zbyt niska może być nieskuteczna, a zbyt wysoka zwiększa ryzyko działań niepożądanych, co wpływa na adherencję pacjenta do leczenia.
Dla osiągnięcia optymalnych wyników leczenia zaleca się łączenie farmakoterapii z psychoterapią poznawczo-behawioralną (CBT), która poprawia długoterminowe rokowanie i zmniejsza ryzyko nawrotów. Ponadto, edukacja pacjenta na temat mechanizmów powstawania ataków paniki oraz technik radzenia sobie z nimi stanowi istotny element kompleksowego postępowania terapeutycznego.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Escitil – Tabletki powlekane – 10 mg
Lek zawiera escytalopram w postaci szczawianu w dawkach 10 mg lub 20 mg. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na równe części. Stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, takich jak lęk paniczny, fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Preparat pomaga w łagodzeniu objawów związanych z tymi schorzeniami.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Escitil – Tabletki powlekane – 20 mg
Preparat zawiera escytalopram w postaci szczawianu, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych. Stosuje się go w leczeniu epizodów dużej depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenia lęku panicznego, społeczne zaburzenie lękowe, uogólnione zaburzenie lękowe oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Dzięki składnikom aktywnym działa na poprawę nastroju i redukcję objawów lękowych. Tabletki można dzielić, co ułatwia dawkowanie dostosowane do potrzeb pacjenta.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna