zaburzenie lęku panicznego z agorafobią
Wskazanie
Zaburzenie lęku panicznego z agorafobią to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się nawracającymi, niespodziewanymi atakami paniki, którym towarzyszy silny lęk przed przebywaniem w miejscach lub sytuacjach, z których ucieczka mogłaby być trudna lub kłopotliwa. Pacjenci doświadczają nagłych epizodów intensywnego lęku z objawami somatycznymi takimi jak: kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie, pocenie się, oraz obawami przed utratą kontroli, śmiercią czy „zwariowaniem”.
W leczeniu tego zaburzenia stosuje się podejście dwutorowe: farmakoterapię oraz psychoterapię. Wśród leków pierwszego wyboru znajdują się selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) takie jak: Sertralina (Zoloft, Asentra, Stimuloton), Escitalopram (Lexapro, Mozarin, Deprilept), Paroksetyna (Seroxat, Paxil), Fluoksetyna (Prozac, Bioxetin, Seronil). W przypadku niewystarczającej skuteczności SSRI, stosuje się leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Wenlafaksyna (Efectin, Alventa, Velaxin) czy Duloksetyna (Cymbalta, Dulsevia).
W terapii krótkoterminowej, szczególnie w celu szybkiego opanowania objawów, wykorzystuje się benzodiazepiny, np. Alprazolam (Xanax, Zomiren, Alprox), Klonazepam (Clonazepamum TZF, Rivotril) czy Lorazepam (Lorafen). Ważne jest jednak, aby stosować je ostrożnie i krótkotrwale ze względu na ryzyko uzależnienia. W leczeniu wspomagającym stosuje się także pregabalinę (Lyrica, Pregabalin Zentiva) oraz niekiedy leki przeciwdepresyjne z innych grup.
Największe trudności w leczeniu zaburzenia lęku panicznego z agorafobią obejmują utrwalone unikanie sytuacji lękotwórczych przez pacjentów, co może prowadzić do znacznego ograniczenia aktywności życiowej i izolacji społecznej. Wyzwaniem jest również opóźnione działanie leków przeciwdepresyjnych (2-4 tygodnie), co może zniechęcać pacjentów do kontynuacji terapii. Dodatkowo, lęk przed skutkami ubocznymi leków oraz obawa przed uzależnieniem od benzodiazepin mogą zmniejszać adherencję do leczenia. Istotnym problemem jest także nawrotowość zaburzenia po odstawieniu leków, co wymaga długoterminowej terapii podtrzymującej i regularnej psychoterapii poznawczo-behawioralnej (CBT), która jest najskuteczniejszą formą psychoterapii w tym zaburzeniu.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Escitil – Tabletki powlekane – 10 mg
Lek zawiera escytalopram w postaci szczawianu w dawkach 10 mg lub 20 mg. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na równe części. Stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, takich jak lęk paniczny, fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Preparat pomaga w łagodzeniu objawów związanych z tymi schorzeniami.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Escitil – Tabletki powlekane – 20 mg
Preparat zawiera escytalopram w postaci szczawianu, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych. Stosuje się go w leczeniu epizodów dużej depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenia lęku panicznego, społeczne zaburzenie lękowe, uogólnione zaburzenie lękowe oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Dzięki składnikom aktywnym działa na poprawę nastroju i redukcję objawów lękowych. Tabletki można dzielić, co ułatwia dawkowanie dostosowane do potrzeb pacjenta.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna