ból neuropatyczny pochodzenia ośrodkowego
Wskazanie

Ból neuropatyczny pochodzenia ośrodkowego jest specyficznym rodzajem bólu przewlekłego, który powstaje w wyniku uszkodzenia lub dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego (mózg, rdzeń kręgowy). Może być następstwem udaru mózgu, urazu rdzenia kręgowego, stwardnienia rozsianego, czy innych schorzeń neurologicznych. Charakteryzuje się piekącym, kłującym bólem, często z towarzyszącymi zaburzeniami czucia w postaci alodynii (ból wywołany bodźcem normalnie niebolesnym) lub hiperalgezji (wzmożona reakcja bólowa na bodziec bólowy).

Leczenie bólu neuropatycznego pochodzenia ośrodkowego jest wielokierunkowe i wymaga indywidualnego podejścia. W farmakoterapii stosuje się kilka grup leków. Leki przeciwpadaczkowe, takie jak Pregabalina (Lyrica, Preato, Egzysta), Gabapentyna (Neurontin, Gabapentin Teva) czy Karbamazepina (Tegretol, Amizepin) są często lekami pierwszego wyboru. Leki przeciwdepresyjne, szczególnie trójpierścieniowe (np. Amitryptylina – Amitriptylinum VP) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (np. Duloksetyna – Cymbalta, Dulsevia), również wykazują skuteczność w łagodzeniu bólu neuropatycznego.

W przypadkach opornych na leczenie stosuje się opioidy, takie jak Tramadol (Tramal, Poltram), często w połączeniu z paracetamolem (Poltram Combo). W niektórych przypadkach skuteczne mogą być również leki miejscowo znieczulające (lidokaina w plastrach – Versatis) lub kapsaicyna (Qutenza). W leczeniu bólu neuropatycznego ośrodkowego wykorzystuje się również metody niefarmakologiczne, takie jak fizjoterapia, psychoterapia czy techniki neuromodulacyjne.

Największym wyzwaniem w leczeniu bólu neuropatycznego pochodzenia ośrodkowego jest jego oporność na standardowe leki przeciwbólowe. Tradycyjne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i paracetamol często są nieskuteczne. Ponadto, długotrwałe stosowanie opioidów niesie ryzyko uzależnienia i tolerancji, co komplikuje długoterminowe leczenie. Istotną trudnością jest również indywidualna zmienność odpowiedzi na leki – terapia, która jest skuteczna u jednego pacjenta, może nie przynieść ulgi innemu. Wymaga to cierpliwego poszukiwania optymalnego schematu leczenia, często metodą prób i błędów, co bywa frustrujące zarówno dla pacjenta, jak i lekarza.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl