Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil

Werapamil, będący selektywnym antagonistą kanałów wapniowych (ATC: C08DA01), działa głównie na mięsień sercowy oraz mięśniówkę gładką naczyń krwionośnych poprzez hamowanie napływu jonów wapnia i prawdopodobnie sodu do komórek układu przewodzącego serca i mięśnia sercowego. Jego przeciwarytmiczne działanie wynika z blokady wolnych kanałów wapniowych w węźle zatokowo-przedsionkowym i przedsionkowo-komorowym, co skutkuje zwolnieniem przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wydłużeniem okresu refrakcji w węźle p-k, prowadząc do zmniejszenia częstości rytmu komór u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków oraz przywrócenia rytmu zatokowego w napadowych częstoskurczach nadkomorowych (PSVT). Werapamil nie wpływa na przewodzenie dodatkowymi drogami ani na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków czy przewodzenie wewnątrzkomorowe, wykazując selektywność działania na górne i środkowe regiony węzła p-k, przy minimalnym wpływie na niższe regiony i pęczek Hisa.

Farmakodynamicznie werapamil rozszerza naczynia krwionośne, zmniejszając opór obwodowy i obciążenie następcze, co kompensuje jego ujemne działanie inotropowe, dzięki czemu wskaźnik sercowy pozostaje zwykle niezmieniony. Dawki dożylne 5-10 mg powodują przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, układowego oporu naczyniowego oraz kurczliwości naczyń, z nieznacznym wzrostem ciśnienia napełniania lewej komory. Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężką dysfunkcją serca (ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej >20 mmHg, frakcja wyrzutowa <30%), u których może dojść do pogorszenia niewydolności serca. Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy, co podkreśla jego korzystny profil hemodynamiczny.

Właściwości farmakodynamiczne werapamilu

Werapamil należy do grupy farmakoterapeutycznej selektywnych antagonistów wapnia działających bezpośrednio na mięsień sercowy (kod ATC: C08DA01). Jest to substancja aktywna występująca w lekach takich jak Isoptin, Isoptin SR, Isoptin SR-E oraz Staveran, dostępnych w różnych dawkach i postaciach farmaceutycznych.1 2

Mechanizm działania werapamilu

Działanie na poziomie komórkowym werapamilu polega na hamowaniu przechodzenia jonów wapnia (a także prawdopodobnie jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych.3 4

Przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika przede wszystkim z jego wpływu na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca.5 6

Wpływ na układ przewodzący serca

Przewodnictwo przedsionkowo-komorowe jest znacząco modyfikowane przez werapamil, ponieważ generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy w istotnym stopniu zależy od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil:7 8

  • Zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe
  • Wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca

9

Te działania prowadzą do zmniejszenia częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i/lub migotaniem przedsionków.10 11

Efekty przeciwarytmiczne werapamilu

Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (PSVT, ang. paroxysmal supraventricular tachycardias).12 13

Istotną cechą farmakodynamiczną werapamilu jest to, że nie wywiera on działania na przewodzenie dodatkowymi drogami.14 15

Wpływ na przewodnictwo elektryczne w sercu

Werapamil wykazuje selektywny wpływ na różne struktury układu przewodzącego serca:

16 17

Wyniki badań na modelu zwierzęcym

Badania na izolowanym sercu królika wykazały, że werapamil wykazuje zróżnicowany wpływ na poszczególne struktury układu przewodzącego. Stężenia, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego:18 19

  • Działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH)
  • Nie wywierały żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa

20

Wpływ na układ naczyniowy i hemodynamikę

Werapamil wykazuje również istotne działanie na układ naczyniowy i parametry hemodynamiczne:

21 22

Ciekawy efekt kompensacyjny obserwuje się u większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca – ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu.23 24

Ostrożność w niewydolności serca

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca, charakteryzującym się:

  • Ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg
  • Frakcją wyrzutową poniżej 30%

25

U tych pacjentów można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca po podaniu werapamilu.26 27

Efekty hemodynamiczne po dożylnym podaniu werapamilu

Zazwyczaj stosowane dawki dożylne werapamilu chlorowodorku wynoszące 5 do 10 mg powodują czasowe, zazwyczaj bezobjawowe, zmiany hemodynamiczne:28

29

Działanie farmakodynamiczne werapamilu Efekt Konsekwencje kliniczne
Blokada wolnych kanałów wapniowych w układzie przewodzącym serca Zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego Zmniejszenie częstości rytmu komór w migotaniu/trzepotaniu przedsionków
Blokada wolnych kanałów wapniowych w komórkach mięśniówki gładkiej naczyń Rozszerzenie naczyń, zmniejszenie oporu obwodowego Obniżenie ciśnienia tętniczego, zmniejszenie obciążenia następczego
Wpływ na węzeł przedsionkowo-komorowy Wydłużenie okresu refrakcji węzła p-k Przerywanie pobudzeń nawrotnych (reentry), działanie przeciwarytmiczne
Wpływ na mięsień sercowy Zmniejszenie kurczliwości (działanie inotropowe ujemne) Zazwyczaj równoważone przez zmniejszenie obciążenia następczego
Wpływ na komórki układu przewodzącego Selektywne działanie na określone struktury (silnie na węzeł z-p i górny/środkowy region węzła p-k) Brak wpływu na przewodzenie dodatkowymi drogami i niewielki wpływ na niższe regiony węzła p-k
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl