Dawkowanie i sposób podawania
Werapamil

Dawkowanie i sposób podawania substancji werapamil. Szczegółowe informacje na temat dawkowania, które należy przekazać pacjentowi oraz wziąć pod uwagę podczas wywiadu medycznego

Chlorowodorek werapamilu to substancja powszechnie stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie wymaga indywidualnego podejścia w zależności od nasilenia choroby, wieku pacjenta oraz współistniejących schorzeń. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania tej substancji w różnych preparatach i grupach pacjentów.^{1 2}

Standardowe dawkowanie werapamilu

Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka werapamilu wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego zawierającego werapamil jest nieograniczony.^{3 4}

Należy pamiętać, że po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć efektu odbicia, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i chorobą wieńcową.^{5 6}

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 50 kg

Dawkowanie werapamilu różni się w zależności od wskazania klinicznego oraz postaci farmaceutycznej:

Preparaty o niemodyfikowanym uwalnianiu (Isoptin 40, Isoptin 80, Staveran 40, Staveran 80, Staveran 120)

• Nadciśnienie tętnicze: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych
• Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech lub czterech dawkach podzielonych

^{7 8}

Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (Isoptin SR, Isoptin SR-E 240)

• Nadciśnienie tętnicze: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych
• Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych

^{9 10}

W przypadku Isoptin SR, o ile lekarz nie zaleci inaczej, zazwyczaj stosowana dawka wynosi 1 lub 2 tabletki produktu (odpowiednio 120 mg lub 240 mg) raz lub dwa razy na dobę.¹¹

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci werapamil stosowany jest wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca. Zaleca się preparaty o niemodyfikowanym uwalnianiu (Isoptin 40, Isoptin 80, Staveran 40, Staveran 80, Staveran 120):^{12 13}

• Dzieci do 6 lat: 80 mg do 120 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych
• Dzieci od 6 do 14 lat: 80 mg do 360 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch, trzech lub czterech dawkach podzielonych

^{14 15}

Ważne jest, aby zaznaczyć, że nie należy stosować preparatów o przedłużonym uwalnianiu (Isoptin SR, Isoptin SR-E 240) u dzieci. U dzieci należy stosować wyłącznie produkty o niemodyfikowanym uwalnianiu.^{16 17}

Dawkowanie w specjalnych populacjach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby metabolizm werapamilu jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki.^{18 19}

U pacjentów z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku zaleca się stosowanie preparatów o mniejszej zawartości substancji czynnej, takich jak Isoptin 40 (40 mg) lub Staveran 40 (40 mg).^{20 21}

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. Aktualne dostępne dane dotyczące stosowania werapamilu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są ograniczone i znajdują się w punkcie 4.4 charakterystyki produktu leczniczego.^{22 23}

Dobór preparatu w zależności od wymaganej dawki

W zależności od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta na werapamil, zaleca się stosowanie odpowiedniej postaci leku:

• Pacjenci wymagający mniejszych dawek (osoby w podeszłym wieku, pacjenci z niewydolnością wątroby): zalecane są preparaty Isoptin 40 (40 mg) lub Staveran 40 (40 mg)^{24 25}
• Pacjenci wymagający większych dawek (240 mg do 480 mg werapamilu chlorowodorku na dobę): zalecane są preparaty Isoptin 80 (80 mg), Staveran 80 (80 mg), Staveran 120 (120 mg), Isoptin SR (120 mg) lub Isoptin SR-E 240 (240 mg)^{26 27}

Sposób podawania werapamilu

Werapamil podawany jest doustnie. Tabletki należy połykać w całości (nie ssać, ani nie rozgryzać), popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.^{28 29}

W przypadku produktu Staveran pacjent powinien zostać poinformowany, aby nie spożywał soku grejpfrutowego podczas leczenia werapamilem, ze względu na możliwe interakcje.³⁰

Szczegółowa tabela dawkowania werapamilu

Zasady ogólne dawkowania werapamilu

Poniższe zasady należy uwzględnić podczas ustalania schematu dawkowania werapamilu:

• Dawkę dobową należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta i nasilenia choroby³¹
• Standardowa dawka dobowa wynosi 240-360 mg³²
• Maksymalna dawka dobowa w terapii długoterminowej nie powinna przekraczać 480 mg³³
• W krótkotrwałej terapii można zastosować większe dawki dobowe³⁴
• Po długotrwałym leczeniu należy stopniowo redukować dawki – nie wolno gwałtownie odstawiać leku³⁵
• Tabletki należy przyjmować w całości, nie rozgryzać ani nie ssać³⁶
• Zaleca się przyjmowanie leku w trakcie lub bezpośrednio po posiłku³⁷
• Podczas leczenia werapamilem należy unikać spożywania soku grejpfrutowego (w przypadku preparatu Staveran)³⁸