Dawkowanie i sposób podawania
Venlafaxine Teva 150 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Venlafaxine Teva

Lek Venlafaxine Teva jest dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie w zależności od wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie.¹

Schematy dawkowania w poszczególnych wskazaniach

Epizody dużej depresji

Leczenie epizodów dużej depresji należy rozpocząć od dawki 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na leczenie, dawkę można stopniowo zwiększać, aż do dawki maksymalnej wynoszącej 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach, wynikających z ciężkości objawów, odstępy między zwiększaniem dawki mogą być krótsze, jednak nie krótsze niż 4 dni.²

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie oceniać efektywność terapii, uwzględniając indywidualne potrzeby pacjenta. Długoterminowe leczenie może być również wskazane w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji. W większości przypadków dawka zalecana w profilaktyce nawrotów jest taka sama jak dawka stosowana w leczeniu aktywnego epizodu depresyjnego.³

Stosowanie leku przeciwdepresyjnego należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy po osiągnięciu remisji.⁴

Uogólnione zaburzenia lękowe

W leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy nie reagują odpowiednio na początkową dawkę, można rozważyć jej zwiększenie do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁵

Terapia powinna być kontynuowana przez odpowiednio długi czas, zwykle kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną jej skuteczności. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku.⁶

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej zaleca się stosowanie wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów na to, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści terapeutyczne. Jednakże u pacjentów niereagujących na początkową dawkę 75 mg na dobę można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁷

Leczenie powinno być prowadzone przez odpowiednio długi okres, zwykle kilka miesięcy lub dłużej. Konieczna jest regularna ocena skuteczności terapii, dostosowana indywidualnie do każdego pacjenta.⁸

Lęk napadowy

W przypadku lęku napadowego, leczenie wenlafaksyną o przedłużonym uwalnianiu należy rozpocząć od dawki 37,5 mg na dobę, podawanej przez pierwsze 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. Jeśli pacjent nie reaguje odpowiednio na dawkę 75 mg na dobę, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁹

Terapia powinna trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności leczenia, dostosowaną indywidualnie do każdego pacjenta.¹⁰

Tabela dawkowania wenlafaksyny w poszczególnych wskazaniach

Przerwanie leczenia – objawy odstawienia

Należy bezwzględnie unikać nagłego odstawienia leku Venlafaxine Teva. Przy przerywaniu terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. Czas potrzebny na zmniejszenie dawki oraz tempo redukcji dawkowania mogą zależeć od wielkości stosowanej dawki, czasu trwania leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta.¹¹

U niektórych pacjentów może być konieczne bardzo stopniowe odstawianie leku przez okres miesięcy lub dłużej. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do poprzednio stosowanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej stopniowy.¹²

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawki wenlafaksyny wyłącznie ze względu na wiek pacjenta. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku, uwzględniając możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci powinni być uważnie monitorowani, szczególnie w przypadku konieczności zwiększenia dawki.¹³

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z lekkimi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki wenlafaksyny, zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁴

Dane dotyczące stosowania wenlafaksyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. W takich przypadkach zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka związanego z leczeniem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.¹⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 mL/min zmiana dawkowania nie jest konieczna, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 mL/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na występującą u tych pacjentów zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.<sup data-drug="Venlafaxine Teva" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Chociaż zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (ang. glomerular filtration rate, GFR) od 30 do 70 mL/min, to jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 16

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne z udziałem dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku i nie uzasadniają jego stosowania w tej grupie pacjentów. Bezpieczeństwo i skuteczność wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat również nie zostały ustalone.¹⁷

Sposób podawania

Lek Venlafaxine Teva należy podawać doustnie. Zaleca się przyjmowanie kapsułek wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu codziennie podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.¹⁸

Pacjenci stosujący wcześniej wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, przy dobraniu równoważnej dawki. Na przykład, pacjent przyjmujący wenlafaksynę w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, może zostać przestawiony na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Dawkowanie zawsze należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta.¹⁹

Należy zwrócić uwagę, że kapsułki wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu zawierają granulki, z których substancja czynna jest powoli uwalniana do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczalna część tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale pacjenta.²⁰