Valimar
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg
Produkt leczniczy zawiera 750 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest głównie w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, szczególnie u osób z nadwagą. Może być stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi albo insuliną. Ponadto, lek jest wykorzystywany w celu zapobiegania cukrzycy typu 2 u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
VALIMAR w dawce 750 mg metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz stanu przedcukrzycowego. U dorosłych z prawidłową funkcją nerek (GFR ≥90 ml/min) dawka początkowa wynosi 1 tabletkę raz dziennie podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 2 tabletek (1500 mg) na dobę. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy dawce 2000 mg metforminy o przedłużonym uwalnianiu, można rozważyć przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. U pacjentów stosujących metforminę o natychmiastowym uwalnianiu dawka VALIMAR powinna odpowiadać dotychczasowej całkowitej dawce dobowej, z wyłączeniem pacjentów przyjmujących >2000 mg/dobę, u których nie zaleca się zamiany na VALIMAR. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy wynosi 1 tabletkę na dobę, a dawkę insuliny dostosowuje się indywidualnie. U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy indywidualizować na podstawie GFR, z regularnym monitorowaniem funkcji nerek co najmniej raz w roku, a u osób z ryzykiem pogorszenia czynności nerek co 3-6 miesięcy.
W zależności od wartości GFR zalecane są następujące maksymalne dawki dobowe: 2000 mg dla GFR 60-89 ml/min (możliwe zmniejszenie dawki przy pogorszeniu funkcji nerek), 2000 mg dla GFR 45-59 ml/min, 1000 mg dla GFR 30-44 ml/min, natomiast przy GFR <30 ml/min metformina jest przeciwwskazana. U dzieci i młodzieży brak jest danych klinicznych do stosowania VALIMAR. W leczeniu stanu przedcukrzycowego dawka metforminy wynosi zwykle 1000-1500 mg raz dziennie, przyjmowana podczas lub bezpośrednio po posiłku. Tabletki VALIMAR należy połykać w całości podczas wieczornego posiłku, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i zapewnia optymalne wchłanianie leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Valimar 750 mg
cukrzyca typu 2, czynnik ryzyka, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, kontrola glikemii, kontrola stężenia glukozy, leczenie skojarzone z insuliną, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, metforminy chlorowodorek, monoterapia metforminą, pogorszenie czynności nerek, poziom glikemii, prawidłowa czynność nerek, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie metforminy, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek -
Działania niepożądane
Valimar, zawierający chlorowodorek metforminy w dawce 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych zbliżony do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha oraz utratę apetytu, występujące bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępujące samoistnie. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki oraz przyjmowanie leku podczas posiłku w celu poprawy tolerancji. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zaburzenia smaku, które mogą wpływać na komfort pacjenta. Bardzo rzadko (<1/10 000) występuje kwasica mleczanowa – poważne powikłanie metaboliczne wymagające natychmiastowej interwencji, a także zmniejszone wchłanianie witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej.
Rzadkie przypadki nieprawidłowych wyników badań czynności wątroby oraz zapalenia wątroby ustępują po odstawieniu leku, co podkreśla konieczność monitorowania parametrów wątrobowych podczas terapii. Reakcje skórne, takie jak rumień, świąd i pokrzywka, występują bardzo rzadko (<1/10 000) i wymagają oceny klinicznej oraz ewentualnej modyfikacji leczenia. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii preparatem Valimar. Monitorowanie i edukacja pacjentów w zakresie możliwych działań niepożądanych są niezbędne dla bezpiecznego stosowania metforminy w tej postaci.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Valimar 750 mg
badanie czynności wątroby, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, kwasica mleczanowa, metformina, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja skórna, rumień, świąd skóry, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby -
Interakcje leku
Metformina, substancja czynna leku Valimar 750 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest bezwzględne unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. Ponadto, przed i przez co najmniej 48 godzin po podaniu dożylnych jodowych środków kontrastowych należy przerwać stosowanie metforminy, a wznowienie terapii możliwe jest dopiero po potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Współistniejące stosowanie glikokortykosteroidów i sympatykomimetyków wymaga częstszej kontroli glikemii i ewentualnej korekty dawki metforminy ze względu na ich antagonistyczne działanie i potencjalne podwyższenie poziomu glukozy we krwi.
Metformina jest eliminowana głównie przez nerki, dlatego leki wpływające na czynność nerek, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory COX-2), inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej poprzez zmniejszenie perfuzji nerkowej, odwodnienie lub zmiany hemodynamiki nerkowej. W trakcie jednoczesnego stosowania tych leków z metforminą konieczne jest dokładne monitorowanie funkcji nerek oraz dostosowanie dawki lub czasowe przerwanie terapii metforminą w przypadku pogorszenia parametrów nerkowych. Zalecenia kliniczne podkreślają konieczność ścisłej kontroli i indywidualizacji leczenia, aby zapewnić optymalną kontrolę glikemii i minimalizować ryzyko powikłań metabolicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Valimar 750 mg
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek, diuretyk pętlowy, efekt hipoglikemizujący, farmakokinetyka, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hemodynamika nerkowa, homeostaza glukozy, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, jodowy środek kontrastowy, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, receptor β-adrenergiczny, środek kontrastowy jodowy, sympatykomimetyk -
Profil bezpieczeństwa leku
Metformina wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów, zwłaszcza u kobiet karmiących, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek. U kobiet karmiących lek przenika do mleka, jednak nie zaobserwowano działań niepożądanych u niemowląt, choć ze względu na ograniczone dane zaleca się rozważenie przerwania karmienia. U seniorów konieczne jest dostosowanie dawki i regularna kontrola funkcji nerek, ze względu na ryzyko ich pogorszenia. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min; przy GFR 30-44 ml/min dawka maksymalna wynosi 1000 mg/dobę, a przy GFR 45-59 ml/min do 2000 mg/dobę, z koniecznością monitorowania czynności nerek i ostrożności w stosowaniu leków nefrotoksycznych.
Stosowanie metforminy jest przeciwwskazane u pacjentów z niewydolnością wątroby ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy mleczanowej. Spożywanie alkoholu podczas terapii metforminą jest zabronione, gdyż nasila ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. Metformina w monoterapii nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, gdyż nie wywołuje hipoglikemii; ryzyko hipoglikemii pojawia się jedynie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwcukrzycowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Valimar 750 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej Valimar 750 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie wielokrotnych dawek nie powodowało kumulacji toksycznych efektów, a obserwowane zmiany mieściły się w granicach akceptowalnych dla terapii klinicznej. Badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego.
Analizy dotyczące rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów przy długotrwałym stosowaniu metforminy, co jest istotne w kontekście przewlekłej terapii cukrzycy typu 2. Ponadto, badania wpływu na zdolności rozrodcze, rozwój zarodkowo-płodowy oraz rozwój pourodzeniowy nie wykazały niekorzystnych efektów, w tym braku teratogenności i zaburzeń płodności u samców i samic. Całościowa ocena danych przedklinicznych potwierdza, że metformina posiada bezpieczny profil toksykologiczny, stanowiąc solidną podstawę do jej stosowania klinicznego w dawce 750 mg o przedłużonym uwalnianiu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valimar 750 mg
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie klastogenne, działanie mutagenne, model zwierzęcy, mutacja punktowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy VALIMAR zawiera 750 mg chlorowodorku metforminy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnej i zmniejsza częstość podawania leku. Tabletki mają charakterystyczny kształt kapsułki (19,6 mm × 9,3 mm) z wytłoczeniem „XR750” na jednej stronie. Formuła zawiera substancje pomocnicze takie jak magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, powidon K30 oraz hypromeloza K100M, które wspierają właściwości farmaceutyczne i farmakokinetyczne preparatu, w tym przedłużone uwalnianie metforminy.
VALIMAR jest dostępny w opakowaniach zawierających 30 lub 60 tabletek, pakowanych w blistry z folii Aluminium/PVC. Okres ważności produktu wynosi 3 lata, a przechowywanie nie wymaga specjalnych warunków, co ułatwia jego dystrybucję i stosowanie. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, a pozostałości leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych. Preparat jest przeznaczony do stosowania w terapii wymagającej metforminy o kontrolowanym uwalnianiu, co może ograniczać działania niepożądane związane z wysokimi stężeniami leku we krwi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Valimar 750 mg
chlorowodorek metforminy, działanie niepożądane, forma farmaceutyczna, hypromeloza, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, powidon, przedłużone uwalnianie, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwość przepływowa -
Specjalne ostrzeżenia
Metformina chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Valimar 750 mg) wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, ze szczególnym uwzględnieniem współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR), który powinien być oznaczany przed rozpoczęciem terapii i regularnie w trakcie leczenia. Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR <30 ml/min. Należy przerwać podawanie leku w stanach odwodnienia, ostrych pogorszeń czynności nerek, a także przed i po badaniach z użyciem jodowych środków kontrastowych (przerwa co najmniej 48 godzin) oraz przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, z wznowieniem terapii po stabilizacji funkcji nerek i powrocie do odżywiania doustnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca, chorobami układu krążenia i oddechowego oraz przy stosowaniu leków mogących zaburzać czynność nerek, takich jak leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne i NLPZ.
Najpoważniejszym powikłaniem terapii metforminą jest kwasica mleczanowa, której ryzyko wzrasta przy nagłym pogorszeniu funkcji nerek, niewydolności wątroby, nadmiernym spożyciu alkoholu, źle kontrolowanej cukrzycy, ketozy, długotrwałym głodzeniu oraz stanach niedotlenienia. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenie i hipotermię, które mogą prowadzić do śpiączki. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi <7,35, stężenie mleczanów >5 mmol/l, zwiększoną lukę anionową oraz podwyższony stosunek mleczanów do pirogronianów. W przypadku podejrzenia kwasicy mleczanowej należy natychmiast odstawić metforminę i wdrożyć pilną interwencję medyczną. Pacjentów należy również poinformować, że widoczna w stolcu otoczka tabletki o przedłużonym uwalnianiu jest zjawiskiem fizjologicznym i nie wpływa na skuteczność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Valimar
astenia, ból brzucha, dieta diabetologiczna, długotrwałe głodzenie, doustny lek przeciwcukrzycowy, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, insulina, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, meglitynid, metformina chlorowodorek, nadmierne spożycie alkoholu, nefropatia pokontrastowa, niedotlenienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, skurcz mięśni, śpiączka, współczynnik filtracji kłębuszkowej, źle kontrolowana cukrzyca, znieczulenie ogólne -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Valimar zawierający metforminę w dawce 750 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Niekontrolowana cukrzyca w ciąży znacząco zwiększa ryzyko wad wrodzonych i śmiertelności okołoporodowej, dlatego kontrola glikemii jest kluczowa. Dane kliniczne oraz badania na modelach zwierzęcych nie wykazują zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani negatywnego wpływu metforminy na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród czy rozwój pourodzeniowy. Mimo to, w okresie planowania ciąży i ciąży nie zaleca się stosowania metforminy w leczeniu stanu przedcukrzycowego ani cukrzycy, rekomendując insulinoterapię jako metodę kontroli glikemii, z celem utrzymania stężenia glukozy jak najbardziej zbliżonego do normy.
Metformina przenika do mleka kobiecego, jednak dostępne dane nie wskazują na działania niepożądane u noworodków i niemowląt karmionych piersią. Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych, nie zaleca się karmienia piersią podczas terapii metforminą, a lekarz powinien omówić z pacjentką korzyści i potencjalne ryzyko, umożliwiając świadomą decyzję. Badania na szczurach wykazały brak negatywnego wpływu metforminy na płodność przy dawkach do 600 mg/kg/dobę (około trzykrotność maksymalnej dawki u ludzi w przeliczeniu na powierzchnię ciała), co sugeruje brak wpływu na płodność u ludzi i stanowi dodatkowy aspekt bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valimar 750 mg
cukrzyca ciężarnych, działania niepożądane u noworodków, insulinoterapia, kontrola glikemii, maksymalna zalecana dawka dobowa, metformina, mleko kobiece, niekontrolowana cukrzyca, śmiertelność okołoporodowa, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wady wrodzone płodu, zdolności rozrodcze -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Metformina, stosowana w monoterapii (np. Valimar 750 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu), nie wywołuje hipoglikemii i w związku z tym nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Brak jest przeciwwskazań do wykonywania tych czynności podczas stosowania metforminy jako jedynego leku przeciwcukrzycowego. Jednakże, w terapii skojarzonej z innymi lekami hipoglikemizującymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika, insulina czy meglitynidy, ryzyko hipoglikemii wzrasta, co może prowadzić do zaburzeń koncentracji, spowolnienia reakcji, a nawet utraty przytomności, zagrażając bezpieczeństwu pacjenta podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
W związku z powyższym, lekarz powinien szczegółowo informować pacjenta o potencjalnym ryzyku hipoglikemii w terapii skojarzonej, omawiając objawy takie jak drżenie rąk, potliwość, kołatanie serca czy zaburzenia widzenia oraz konieczność monitorowania glikemii przed prowadzeniem pojazdów. Informacje te należy dostosować do indywidualnych czynników ryzyka, takich jak wiek, dawka leku, historia hipoglikemii czy specyfika pracy pacjenta. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych zaleceń, a w przypadku wysokiego ryzyka wskazane jest rozważenie pisemnych instrukcji dotyczących prowadzenia pojazdów, co stanowi ważny element bezpieczeństwa farmakoterapii i profilaktyki wypadków komunikacyjnych u chorych na cukrzycę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Valimar 750 mg
cukrzyca, dokumentacja medyczna, epizod hipoglikemii, hipoglikemia, insulina, interakcje lekowe, komórki beta trzustki, lek przeciwcukrzycowy, meglitynidy, metformina, metformina chlorowodorek, objawy hipoglikemii, pochodne sulfonylomocznika, pomiar glikemii, poziom glukozy we krwi, przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów, sprawność psychoruchowa, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, Valimar -
Wskazania do stosowania
Valimar, zawierający 750 mg chlorowodorku metforminy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (XR), jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych, szczególnie u pacjentów z nadwagą (BMI ≥ 25 kg/m²). Lek ten jest zalecany jako terapia pierwszego rzutu po niepowodzeniu leczenia dietetycznego, a także w terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, co może poprawić kontrolę glikemii i zmniejszyć zapotrzebowanie na insulinę. Ponadto Valimar znajduje zastosowanie w prewencji cukrzycy typu 2 u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym, zwłaszcza u osób z nadwagą i dodatkowymi czynnikami ryzyka. Forma XR zapewnia stabilne stężenie metforminy, co sprzyja lepszej tolerancji i współpracy pacjenta.
W trakcie terapii Valimarem konieczne jest regularne monitorowanie parametrów glikemii (HbA1c, glikemia na czczo, profile glikemii), funkcji nerek (eGFR, kreatynina) ze względu na wydalanie metforminy, masy ciała oraz parametrów metabolicznych związanych z ryzykiem sercowo-naczyniowym. Decyzja o włączeniu leku powinna uwzględniać potwierdzenie rozpoznania cukrzycy typu 2 lub stanu przedcukrzycowego, ocenę masy ciała, skuteczność wcześniejszego leczenia oraz wykluczenie przeciwwskazań, zwłaszcza zaburzeń czynności nerek. Dawka 750 mg metforminy w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu umożliwia wygodny schemat dawkowania, co może zwiększyć adherencję do terapii i skuteczność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Valimar 750 mg
chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, EGFR, funkcja nerek, glikemia na czczo, HbA1c, insulinoterapia, kontrola glikemii, kreatynina, leczenie dietetyczne, metformina, monoterapia, nadwaga, nieprawidłowa glikemia na czczo, nieprawidłowa tolerancja glukozy, parametr kontroli glikemii, powikłania cukrzycowe, prewencja cukrzycy typu 2, profil glikemii, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan przedcukrzycowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, zaburzenie funkcji nerek