Interakcje z produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Valarox, zawierający rozuwastatynę i walsartan, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami. Ze względu na złożony charakter produktu, należy uwzględniać zarówno interakcje związane z rozuwastatyną, jak i walsartanem. Dotychczas nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu złożonego Valarox z innymi produktami leczniczymi.¹

Interakcje związane z walsartanem

Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z wieloma substancjami leczniczymi. Do najważniejszych należą:

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA): Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa częstość występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.²

Lit: Podczas jednoczesnego podawania litu z antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. Z uwagi na brak doświadczenia z równoczesnym stosowaniem walsartanu i litu, takie skojarzenie nie jest zalecane. Jeśli jednak jest ono konieczne, zaleca się staranne kontrolowanie stężenia litu we krwi.³

Preparaty zawierające potas: Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej zawierające potas oraz inne substancje mogące zwiększać stężenie potasu wymagają szczególnej uwagi. Przy stosowaniu w skojarzeniu z walsartanem zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów angiotensyny II i NLPZ (selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w dawkach powyżej 3 g/dobę oraz nieselektywnych NLPZ) może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, pogorszenie czynności nerek oraz zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.⁵

Białka transportujące: Walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększyć ogólnoustrojowe narażenie na walsartan.⁶

W badaniach dotyczących interakcji leków nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji walsartanu z: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem.⁷

Interakcje związane z rozuwastatyną

Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, szczególnie tymi wpływającymi na białka transportujące.

Inhibitory transportu: Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek transportowych, w tym dla transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1 oraz transportera wypływu odkomórkowego BCRP. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i produktów leczniczych będących inhibitorami tych białek transportowych może spowodować zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększenie ryzyka miopatii.⁸

Cyklosporyna: Podczas leczenia skojarzonego rozuwastatyną i cyklosporyną, wartość AUC dla rozuwastatyny była około 7-krotnie większa niż u zdrowych ochotników. Stosowanie rozuwastatyny u pacjentów otrzymujących cyklosporynę jest przeciwwskazane.⁹

Inhibitory proteaz: Jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteazy może znacznie zwiększyć ekspozycję na rozuwastatynę. Na przykład, stosowanie 10 mg rozuwastatyny i leku złożonego zawierającego 300 mg atazanawiru i 100 mg rytonawiru powodowało około 3-krotne zwiększenie wartości AUC i 7-krotne zwiększenie wartości Cmax rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteaz wymaga ostrożnego rozważenia dostosowania dawki rozuwastatyny.¹⁰

Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu powodowało 2-krotne zwiększenie wartości Cmax i AUC rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA oraz gemfibrozylu, fenofibratu, innych fibratów i niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach zmniejszających stężenie lipidów zwiększa ryzyko miopatii. Dawki rozuwastatyny 30 mg i 40 mg są przeciwwskazane w przypadku jednoczesnego stosowania fibratów.¹¹

Ezetymib: U pacjentów z hipercholesterolemią jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu powodowało 1,2-krotne zwiększenie wartości AUC rozuwastatyny. Nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między produktem Valarox i ezetymibem.¹²

Leki zobojętniające kwas solny w żołądku: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i zawiesiny zobojętniającej kwas solny zawierającej wodorotlenek glinu i magnezu, powodowało zmniejszenie o około 50% stężenia rozuwastatyny w osoczu. Działanie to było mniejsze, gdy lek zobojętniający był podawany 2 godziny po podaniu rozuwastatyny.¹³

Erytromycyna: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powodowało zmniejszenie o 20% wartości AUC i o 30% wartości Cmax rozuwastatyny. Przyczyną tej interakcji może być zwiększenie motoryki jelita przez erytromycynę.¹⁴

Tikagrelor: Może wpływać na wydalanie rozuwastatyny przez nerki, zwiększając ryzyko akumulacji rozuwastatyny. W niektórych przypadkach równoczesne stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, wzrostu aktywności kinazy fosfokreatynowej (CPK) i rabdomiolizy.¹⁵

Kwas fusydowy: Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego przyjmowania kwasu fusydowego podawanego ogólnoustrojowo i statyn. U pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie rozuwastatyną należy przerwać na czas przyjmowania kwasu fusydowego.¹⁶

Enzymy układu cytochromu P450: Badania in vivo i in vitro wskazują, że rozuwastatyna nie hamuje i nie pobudza izoenzymów układu cytochromu P450. Ponadto rozuwastatyna jest słabym substratem dla tych izoenzymów. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji między rozuwastatyną a flukonazolem (inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) i ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i CYP3A4).¹⁷

Wpływ rozuwastatyny na inne leki:

• Antagoniści witaminy K: Rozpoczęcie leczenia lub zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K (np. warfaryną) może powodować zwiększenie wartości INR. Odstawienie lub zmniejszenie dawki rozuwastatyny może powodować zmniejszenie wartości INR. W takiej sytuacji należy odpowiednio kontrolować wartość tego wskaźnika.¹⁸
• Doustne środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało zwiększenie wartości AUC dla etynyloestradiolu o 26%, a dla norgestrelu o 34%. Zwiększone stężenie w osoczu należy uwzględnić przy wyborze dawki środka antykoncepcyjnego.¹⁹
• Digoksyna: Na podstawie badań dotyczących swoistych interakcji, nie oczekuje się występowania istotnych klinicznie interakcji z digoksyną.²⁰

Tabela interakcji lekowych

Poniższa tabela przedstawia najważniejsze interakcje lekowe produktu Valarox (rozuwastatyna i walsartan) z uwzględnieniem poziomu ich istotności klinicznej.

Interakcje z alkoholem

Interakcje produktu Valarox z alkoholem są związane głównie z jego składnikiem walsartanem, który jest lekiem przeciwnadciśnieniowym.

Mechanizm interakcji z alkoholem

Alkohol etylowy wykazuje działanie wazodylatacyjne (rozszerzające naczynia krwionośne), które może nasilać efekt przeciwnadciśnieniowy walsartanu. To działanie może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, szczególnie ortostatycznego (podczas zmiany pozycji ciała na pionową).

Dodatkowo, alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy i czynność nerek, co potencjalnie może wpływać na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Valarox.

Konsekwencje kliniczne interakcji z alkoholem

Jednoczesne spożycie alkoholu z produktem Valarox może prowadzić do:

• Nasilenia działania hipotensyjnego – skutkującego nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego, zawrotami głowy, omdleniami
• Zwiększonego ryzyka niedociśnienia ortostatycznego – objawiającego się zawrotami głowy lub omdleniami przy szybkiej zmianie pozycji na stojącą
• Zwiększonego ryzyka wypadków i urazów – ze względu na sumowanie działania alkoholu i potencjalnego spadku ciśnienia tętniczego
• Potencjalnego wpływu na metabolizm wątrobowy rozuwastatyny – regularne spożywanie alkoholu może wpływać na enzymy wątrobowe

Zalecenia dotyczące spożycia alkoholu

Pacjentom stosującym Valarox zaleca się:

• Ograniczenie spożycia alkoholu do minimum
• Unikanie picia dużych ilości alkoholu jednorazowo
• Zachowanie szczególnej ostrożności przy zmianie pozycji ciała, zwłaszcza po spożyciu alkoholu
• Obserwację reakcji organizmu na niewielkie ilości alkoholu, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki leku
• Konsultację z lekarzem prowadzącym w sprawie indywidualnych zaleceń dotyczących spożywania alkoholu

W przypadku pacjentów ze schorzeniami wątroby, zaburzeniami lipidowymi, a także osób starszych lub z niskim ciśnieniem tętniczym wskazana jest całkowita abstynencja od alkoholu w trakcie stosowania produktu Valarox.