Właściwości farmakokinetyczne – Uvadex 20 mikrogramów/ml roztwór do frakcjonowania krwi 20 mcg/ml

Właściwości farmakokinetyczne
Uvadex 20 mikrogramów/ml roztwór do frakcjonowania krwi 20 mcg/ml

Metoksalen, substancja czynna preparatu Uvadex (20 µg/ml), wykazuje farmakokinetykę opartą na 3-kompartmentowym modelu, z objętościami dystrybucji i klirensami proporcjonalnymi do masy ciała. Po dożylnym podaniu dawek 5, 10 i 15 mg u zdrowych ochotników, obserwowano Cmax odpowiednio 60,2 ± 10,4 ng/ml, 138,7 ± 33,3 ng/ml oraz 195,8 ± 89,2 ng/ml, a AUC wynosiło 4756 ± 978, 11626 ± 3366 oraz 16340 ± 8474 ng·min/ml. Klirens plasował się w zakresie 0,011-0,014 l/kg/min, a średni czas przebywania (MRT) wynosił około 50-58 minut. Metoksalen wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (80-90%), głównie albuminą, oraz szeroką, choć krótkotrwałą dystrybucję do narządów, z najwyższymi stężeniami w wątrobie i nerkach. Po reinfuzji aktywowanych światłem komórek, stężenie metoksalenu w osoczu 30 minut później było poniżej 10 ng/ml w 82% próbek, ze średnim stężeniem około 25 ng/ml.

Pobierz ChPL PDF Uvadex 20 mikrogramów/ml roztwór do frakcjonowania krwi – Roztwór do modyfikowania frakcji krwi – 20 mcg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Uvadex

Wchłanianie metoksalenu
Dystrybucja metoksalenu
Metabolizm metoksalenu
Eliminacja metoksalenu
Kolejne rozdziały

Wskazania

T-komórkowy chłoniak skóry

Substancja czynna

metoksalen

Kategoria leku

Właściwości farmakokinetyczne leku Uvadex

Właściwości farmakokinetyczne metoksalenu, substancji czynnej preparatu Uvadex (20 mikrogramów/ml roztwór do modyfikowania frakcji krwi), obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę każdego z tych procesów na podstawie dostępnych danych klinicznych i przedklinicznych.¹

Wchłanianie metoksalenu

Badania farmakokinetyki metoksalenu podawanego dożylnie przeprowadzono z udziałem trzech grup zdrowych ochotników, którzy otrzymali dawki 5, 10 lub 15 mg metoksalenu we wlewie trwającym 60 minut. Model farmakokinetyczny metoksalenu najlepiej opisano przy użyciu 3-kompartmentowego modelu u ssaków, w którym objętości dystrybucji i klirensy były proporcjonalne do masy ciała.²

Podczas badań klinicznych nad produktem leczniczym Uvadex zaobserwowano, że stężenie metoksalenu w osoczu, 30 minut po reinfuzji aktywowanych światłem komórek, wynosiło poniżej 10 ng/ml w 82% z 754 badanych próbek. Średnie stężenie metoksalenu w osoczu wynosiło około 25 ng/ml.³

Parametry farmakokinetyczne metoksalenu po podaniu dożylnym

Parametr	Dawka 5 mg (n=6) Średnia ± SD	Dawka 10 mg (n=6) Średnia ± SD	Dawka 15 mg (n=6) Średnia ± SD
Cmax (ng ml^-1)	60,2 ± 10,4	138,7 ± 33,3	195,8 ± 89,2
AUC (ng ml^-1 min)	4756 ± 978	11626 ± 3366	16340 ± 8474
Klirens (l kg^-1 min^-1)	0,012 ± 0,0035	0,011 ± 0,0018	0,014 ± 0,0034
MRT (min)	50,4 ± 35,1	56,8 ± 16,5	58,5 ± 23,9
Vss (l kg^-1)	0,52 ± 0,022	0,61 ± 0,09	0,81 ± 0,34

Powyższa tabela przedstawia średnie parametry farmakokinetyczne metoksalenu podawanego dożylnie w trzech różnych dawkach, wraz z odchyleniami standardowymi.⁴

Dystrybucja metoksalenu

Badania autoradiograficzne przeprowadzone na szczurach wykazały, że psoraleny (grupa związków, do których należy metoksalen) podlegają dystrybucji do większości narządów organizmu. Jednakże wiązania te są krótkotrwałe i odwracalne. Dodatkowe badania na modelach szczurzych wykazały najwyższe stężenie substancji czynnej w wątrobie i nerkach, przy czym stosunek stężenia w tkance tłuszczowej do stężenia w mięśniach wynosił 3:1.⁵

Metoksalen charakteryzuje się znacznym stopniem wiązania z białkami osocza, szczególnie z albuminą ludzką, osiągającym poziom 80-90%.⁶

Metabolizm metoksalenu

U ludzi metoksalen podlega prawie całkowitej biotransformacji. W moczu lub kale stwierdza się niewielką ilość niezmienionej substancji czynnej lub nie stwierdza się jej wcale. W procesie metabolizmu powstają zarówno metabolity skoniugowane, jak i nieskoniugowane. Na podstawie dostępnych danych dotyczących aktywności metabolitów metoksalenu ustalono, że nie posiadają one aktywności farmakologicznej związku wyjściowego.⁷

Eliminacja metoksalenu

Po podaniu doustnym metoksalenu u ludzi nie wykrywa się w moczu lub kale postaci niezmienionej leku. W badaniach z wykorzystaniem znakowania radioaktywnego wykazano, że 48 godzin po podaniu, wydalana z moczem radioaktywność wynosiła 74%. Wydalanie metoksalenu i jego metabolitów z żółcią, widoczne w odzysku z kału, było relatywnie mniejsze i wynosiło 14%.⁸

Główną drogą eliminacji metoksalenu jest zatem wydalanie nerkowe metabolitów, podczas gdy droga żółciowo-kałowa ma mniejsze znaczenie w procesie usuwania leku z organizmu.⁹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.