Właściwości farmakokinetyczne
Traumuscol 100 mg/g
Traumuscol (żel 100 mg/g) zawiera etofenamat, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany miejscowo, charakteryzujący się zdolnością penetracji i dystrybucji do tkanek docelowych. Po aplikacji 300 mg etofenamatu w różnych formach farmaceutycznych, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 12-24 godzinach, niezależnie od podłoża i stężenia. W badaniu z 5% żelem (3 g, 3x/dobę przez 7 dni) stężenia etofenamatu w tkankach po 18-24 godzinach od ostatniej aplikacji wynosiły: skóra 3313 ng/g, tkanka podskórna 192 ng/g, mięsień 114 ng/g, torebka stawowa 105 ng/g, a stężenia aktywnego metabolitu kwasu flufenamowego odpowiednio: skóra 470 ng/g, tkanka podskórna 56,1 ng/g, mięsień 27,4 ng/g, torebka stawowa 10 ng/g, osocze 22,1 ng/ml i płyn maziowy 17,7 ng/ml. Etofenamat wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (98%), a jego metabolit kwas flufenamowy ponad 99%.
- ból okolicy krzyżowo-lędźwiowej
- choroba zwyrodnieniowa stawu barkowego
- choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego
- choroba zwyrodnieniowa stawu kręgosłupa
- naciągnięcie mięśnia
- naciągnięcie ścięgna
- naciągnięcie stawu
- reumatyzm pozastawowy
- skręcenie
- stłuczenie
- tępy uraz
- zapalenie kaletki maziowej
- zapalenie nadkłykcia
- zapalenie pochewki ścięgnistej
- zapalenie ścięgna
- zapalenie torebki stawowej
- zmiana chorobowa w obrębie tkanki miękkiej okołostawowej
Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych
Traumuscol (100 mg/g, żel) zawiera etofenamat, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) przeznaczony do stosowania miejscowego. Produkt leczniczy ma postać przezroczystego, białego lub prawie białego żelu o jednorodnym wyglądzie i charakterystycznym zapachu alkoholu izopropylowego.1
Wchłanianie etofenamatu
Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podaniu na skórę 300 mg etofenamatu w różnych postaciach (żel 5%, żel 10%, krem, lotion, aerozol), stężenia kwasu flufenamowego (aktywnego metabolitu) w osoczu osiągały podobne wartości. Maksymalne stężenie etofenamatu w osoczu obserwowano po 12-24 godzinach od aplikacji. Co istotne, wchłanianie substancji czynnej przez skórę było niezależne od zastosowanego podłoża i stężenia, przy zachowaniu tej samej dawki 300 mg.2
Dystrybucja w organizmie
Etofenamat po miejscowej aplikacji wykazuje zdolność do penetracji i dystrybucji do tkanek docelowych, co zostało potwierdzone w badaniach farmakokinetycznych. Stężenia substancji aktywnej oraz jej metabolitu (kwasu flufenamowego) zostały oznaczone za pomocą zaawansowanych technik analitycznych – chromatografii gazowej i spektrofotometrii masowej (GC/MS).3
Stężenia w tkankach
W badaniu, w którym aplikowano etofenamat w postaci 5% żelu (3g) trzy razy na dobę przez 7 kolejnych dni, po 18-24 godzinach od ostatniego podania stwierdzono następujące stężenia substancji czynnej w poszczególnych tkankach:4
| Tkanka/płyn | Stężenie etofenamatu (ng/g lub ng/ml) | Stężenie kwasu flufenamowego (ng/g lub ng/ml) |
|---|---|---|
| Skóra | 3313 | 470 |
| Tkanka podskórna | 192 | 56,1 |
| Mięsień | 114 | 27,4 |
| Torebka stawowa | 105 | 10,0 |
| Osocze | – | 22,1 |
| Płyn maziowy | – | 17,7 |
Wiązanie z białkami osocza
Etofenamat, podobnie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 98%. Jeszcze wyższy stopień wiązania z białkami osocza wykazuje aktywny metabolit – kwas flufenamowy, przekraczający 99%. 99%.”>5
Biodostępność
Biodostępność preparatów zawierających etofenamat podlega znacznym wahaniom zarówno pomiędzy pacjentami, jak i u tego samego pacjenta. Zmienność ta wynika głównie z miejsca zastosowania produktu leczniczego, stopnia wilgotności skóry oraz innych czynników. Względna biodostępność produktu Traumuscol, czyli część dawki dostępna ogólnoustrojowo po podaniu na skórę, mieści się w zakresie charakterystycznym dla innych preparatów zawierających etofenamat i wynosi do 20%.6
Metabolizm etofenamatu
Etofenamat podlega przemianom metabolicznym głównie w wątrobie, gdzie zachodzą procesy utleniania i sprzęgania. W wyniku tych przemian powstają następujące metabolity:7
- 5-OH-etofenamat – hydroksylowana pochodna etofenamatu
- 4′-OH-etofenamat – inna forma hydroksylowanej pochodnej
- 5,4′-dihydroksyetofenamat – podwójnie hydroksylowana pochodna
- Kwas flufenamowy – aktywny metabolit o działaniu przeciwzapalnym
- Kwas 5-OH-flufenamowy – hydroksylowana pochodna kwasu flufenamowego
- Kwas 4′-OH-flufenamowy – inna forma hydroksylowanej pochodnej
- Kwas 5,4′-dihydroksyflufenamowy – podwójnie hydroksylowana pochodna
Eliminacja etofenamatu
Etofenamat i jego metabolity są wydalane z organizmu po wcześniejszej transformacji metabolicznej. Wydalanie odbywa się dwoma głównymi drogami – przez nerki oraz z kałem. Proces eliminacji obejmuje liczne metabolity, zarówno w formie wolnej, jak i sprzężonej, powstałe w wyniku reakcji hydroksylacji oraz rozpadu wiązań eterowych i estrowych. Około 55% dawki wydala się przez nerki i z kałem.8
Okres półtrwania
Po podaniu miejscowym etofenamatu, okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 3,3 godziny.9 Ten stosunkowo krótki okres półtrwania wynika z szybkiego metabolizmu etofenamatu do bardziej polarnych związków, które łatwiej ulegają eliminacji z organizmu.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania