Właściwości farmakodynamiczne leku TISSEEL

TISSEEL, sklasyfikowany jako lek hemostatyczny do stosowania miejscowego w grupie połączeń (kod ATC: B02BC30) oraz jako klej tkankowy (kod ATC: V03AK), charakteryzuje się złożonym mechanizmem działania opartym na fizjologicznym procesie krzepnięcia krwi. Fibrynogen ludzki zawarty w preparacie stanowi podstawowy składnik aktywny, który pod wpływem trombiny ludzkiej ulega przemianie w fibrynę, inicjując ostatnią fazę fizjologicznego procesu krzepnięcia. ¹

Mechanizm działania na poziomie molekularnym

Proces tworzenia skrzepu fibrynowego przy użyciu preparatu TISSEEL przebiega wieloetapowo. Początkowo, trombina ludzka powoduje rozkład fibrynogenu, co prowadzi do uwolnienia monomerów fibryny i fibrynopeptydów. Następnie monomery fibryny agregują, tworząc skrzep fibrynowy. Istotnym elementem tego procesu jest czynnik XIIIa, który powstaje z czynnika XIII przy współudziale trombiny i jonów wapnia (dostarczanych przez wapnia chlorek dwuwodny). Czynnik XIIIa pełni kluczową rolę w stabilizacji skrzepu poprzez tworzenie wiązań krzyżowych pomiędzy włóknami fibryny, co zapewnia jego trwałość. ²

Należy podkreślić, że TISSEEL zawiera również czynnik XIII ludzki, który jest współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim i występuje w preparacie w ilościach 0,6–5 j.m./ml. Jego obecność dodatkowo wspomaga proces stabilizacji skrzepu fibrynowego. ³

Rola aprotyniny w działaniu farmakodynamicznym

W procesie fizjologicznym, podczas gojenia rany, plazmina indukuje zwiększoną aktywność fibrynolityczną, rozpoczynając rozkład fibryny do produktów degradacji. W preparacie TISSEEL zastosowano aprotyninę syntetyczną jako substancję antyfibrynolityczną, która przeciwdziała przedwczesnej degradacji skrzepu. Dzięki temu skrzep fibrynowy utrzymuje się wystarczająco długo, aby spełnić swoją funkcję hemostatyczną i wspierającą gojenie tkanek. ⁴

Badania przedkliniczne potwierdzające skuteczność

Skuteczność działania preparatu TISSEEL została potwierdzona w badaniach in vivo przeprowadzonych na czterech zwierzęcych modelach doświadczalnych, które imitowały jak najdokładniej sytuacje kliniczne u pacjentów. W tych badaniach TISSEEL wykazał skuteczność zarówno w zakresie hemostazy pierwotnej (zatrzymanie aktywnego krwawienia), hemostazy wtórnej (zapobieganie ponownemu krwawieniu), jak również w procesie gojenia ran. ⁵

Badania kliniczne potwierdzające skuteczność

Skuteczność kliniczna preparatu TISSEEL została udokumentowana w licznych badaniach klinicznych obejmujących różnorodne procedury chirurgiczne. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich:

Badania w zabiegach naczyniowych

W zabiegach naczyniowych z zastosowaniem protezy naczyniowej ePTFE przeprowadzono badania kliniczne obejmujące łącznie 213 pacjentów, z czego 120 otrzymało preparat TISSEEL, a 93 stanowiło grupę kontrolną. Badania te potwierdziły skuteczność preparatu w zapewnianiu hemostazy oraz wspomaganiu szwów chirurgicznych. ⁶

Badania w zabiegach resekcji wątroby

Podczas zabiegów częściowej resekcji wątroby preparat TISSEEL testowano na 70 pacjentach (35 z zastosowaniem TISSEEL, 35 w grupie kontrolnej). Badania te wykazały skuteczność preparatu w zapewnianiu hemostazy podczas tych szczególnie wymagających procedur chirurgicznych. ⁷

Badania w operacjach kardiochirurgicznych

Podczas operacji kardiochirurgicznych z krążeniem pozaustrojowym i z dostępem pośrodkowym przez mostek, badania kliniczne objęły łącznie 317 pacjentów (157 z zastosowaniem TISSEEL, 160 w grupie kontrolnej). Również w tych procedurach TISSEEL wykazał swoją skuteczność w kontroli hemostazy. ⁸

Badania w uszczelnianiu zespoleń okrężnicy

Skuteczność preparatu TISSEEL we wspomaganiu konwencjonalnych metod chirurgicznych w uszczelnianiu zespoleń okrężnicy u pacjentów z urazem, poddanych zamknięciu tymczasowej przetoki okrężniczej, została wykazana w randomizowanym, kontrolowanym, prospektywnym badaniu jednoośrodkowym. Badanie to przeprowadzono w 1986 roku i objęło ono łącznie 120 pacjentów, z czego 61 otrzymało preparat TISSEEL, a 59 stanowiło grupę kontrolną. ⁹

Badania w mocowaniu siatki chirurgicznej

Skuteczność preparatu TISSEEL w umocowaniu podskórnie wszczepionej lekkiej siatki została potwierdzona w randomizowanym, kontrolowanym, wieloośrodkowym badaniu przeprowadzonym w latach 2009-2012. W porównaniu do szwu pierwotnego (PS) jako kontrolnego, TISSEEL został użyty do umocowania lekkiej siatki w dwóch wariantach położenia:

• Umocowanie siatki na powięzi (OMR, N = 188) – wykazano istotną statystycznie przewagę nad szwem pierwotnym (p = 0,0016)
• Umocowanie siatki pod powięzią (SMR, N = 185) – również wykazano przewagę nad szwem pierwotnym (p = 0,05)

Oba sposoby umocowania siatki za pomocą preparatu TISSEEL (OMR i SMR) okazały się być jednakowo skuteczne, bez istotnych statystycznie różnic między nimi (p = 0,31). Badanie to potwierdziło skuteczność preparatu TISSEEL w wzmocnieniu tkanki w celu zapobiegania występowaniu przepuklin w ranie operacyjnej u pacjentów z wysokim ryzykiem. ¹⁰

Skład ilościowy i gotowy preparat

Właściwości farmakodynamiczne preparatu TISSEEL są bezpośrednio związane z jego składem. Preparat składa się z dwóch głównych składników, które po zmieszaniu tworzą aktywny klej tkankowy:

Zestawienie składu jakościowego i ilościowego preparatu TISSEEL

Powyższe składniki aktywne, po zmieszaniu w odpowiednich proporcjach, tworzą 2, 4 lub 10 ml roztworu gotowego do użycia kleju do tkanek. Preparat TISSEEL zawiera również czynnik XIII ludzki współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim w ilościach 0,6–5 j.m./ml, co dodatkowo wzmacnia jego właściwości farmakodynamiczne związane ze stabilizacją skrzepu fibrynowego. ¹¹

Aktywność trombiny w preparacie jest obliczana przy użyciu aktualnego międzynarodowego wzorca WHO dla trombiny, co zapewnia standaryzację jej działania. ¹²