Leki zawierające w składzie
czynnik XIII ludzki
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Czynnik XIII ludzki jest enzymem z grupy transglutaminaz, który odgrywa kluczową rolę w końcowym etapie kaskady krzepnięcia krwi. Jego głównym zadaniem jest stabilizacja skrzepu fibrynowego poprzez tworzenie wiązań krzyżowych między włóknami fibryny, co zwiększa odporność skrzepu na działanie enzymów fibrynolitycznych i zapobiega przedwczesnemu rozpuszczaniu się skrzepu.
Niedobór czynnika XIII może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia, manifestujących się przedłużonym krwawieniem po urazach, samoistnym krwawieniem do tkanek miękkich, krwawieniem z dróg rodnych, a także zwiększonym ryzykiem krwawień wewnątrzczaszkowych. Szczególnie niebezpieczny jest wrodzony niedobór czynnika XIII, który może prowadzić do poważnych powikłań krwotocznych już we wczesnym dzieciństwie.
W Polsce dostępny jest preparat zawierający ludzki czynnik XIII pod nazwą handlową Fibrogammin. Jest to koncentrat czynnika XIII pochodzący z ludzkiego osocza, stosowany w leczeniu substytucyjnym u pacjentów z wrodzonym niedoborem czynnika XIII oraz w profilaktyce krwawień okołooperacyjnych u pacjentów z nabytym niedoborem tego czynnika.
Największą zaletą stosowania ludzkiego czynnika XIII jest skuteczne zapobieganie krwawieniom u pacjentów z jego niedoborem, co znacząco poprawia jakość życia i zmniejsza ryzyko poważnych powikłań krwotocznych. Terapia substytucyjna umożliwia pacjentom prowadzenie normalnego trybu życia, a także bezpieczne przeprowadzanie zabiegów operacyjnych.
Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych z terapią czynnikiem XIII. Jako preparat pochodzący z ludzkiego osocza, niesie teoretyczne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, choć współczesne metody oczyszczania i inaktywacji wirusów znacząco to ryzyko minimalizują. Ponadto, u niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne, a w rzadkich przypadkach możliwe jest wytworzenie przeciwciał neutralizujących podawany czynnik, co zmniejsza skuteczność terapii.
Lista leków z tym składnikiem
-
Tisseel Lyo – Proszek i rozpuszczalnik do przygotowania kleju do tkanek – –
Preparat składa się z liofilizowanych białek klejących, w tym fibrynogenu ludzkiego i aprotyniny syntetycznej, oraz roztworu trombiny z chlorkiem wapnia. Jest stosowany jako klej tkankowy w celu poprawy hemostazy oraz ułatwienia gojenia ran podczas zabiegów chirurgicznych. Może być używany do uszczelniania szwów oraz do umocowania oddzielonych tkanek, takich jak przeszczepy skóry. Wskazany jest zwłaszcza wtedy, gdy standardowe metody chirurgiczne okazują się niewystarczające.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Artiss – Roztwory do sporządzania kleju do tkanek – –
Produkt leczniczy składa się z roztworów białek klejących zawierających fibrynogen ludzki oraz aprotyninę syntetyczną, a także roztworu trombiny ludzkiej z dodatkiem chlorku wapnia. Po zmieszaniu składników powstaje klej tkankowy wykorzystywany do łączenia i uszczelniania tkanek podskórnych. Stosuje się go przede wszystkim w chirurgii plastycznej, rekonstrukcyjnej oraz przy leczeniu oparzeń jako zamiennik lub uzupełnienie szwów i klamer chirurgicznych. Ponadto produkt pomaga poprawić hemostazę na powierzchniach tkanek podskórnych.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Tisseel – Roztwory do sporządzania kleju do tkanek – –
Preparat składa się z dwóch roztworów: białek klejących zawierających fibrynogen ludzki i syntetyczną aprotyninę oraz roztworu trombiny ludzkiej z wapnia chlorkiem. Po zmieszaniu tworzy klej tkankowy stosowany w chirurgii, który poprawia hemostazę oraz ułatwia gojenie ran i uszczelnianie szwów. Wskazany jest do stosowania tam, gdzie standardowe metody chirurgiczne nie są wystarczające, na przykład w chirurgii naczyniowej i zespoleniach przewodu pokarmowego. Może być także używany do mocowania oddzielonych tkanek i przeszczepów, również u pacjentów otrzymujących heparynę.
Wskazania do stosowania- poprawa hemostazy
- ułatwienie gojenia ran
- umocowanie oddzielonych tkanek
- umocowanie płata tkanki
- umocowanie podskórnie wszczepionej lekkiej siatki
- umocowanie przeszczepu
- umocowanie przeszczepu siatkowego
- umocowanie przeszczepu skóry niepełnej grubości
- uszczelnianie szwu w chirurgii naczyniowej
- uszczelnianie szwu w zespoleniach przewodu pokarmowego
Kategoria leku