hemostaza
Wskazanie
Hemostaza to fizjologiczny proces odpowiedzialny za zatrzymanie krwawienia po uszkodzeniu ściany naczynia krwionośnego. Obejmuje kompleksową interakcję między płytkami krwi, czynnikami krzepnięcia, ścianą naczyniową i układem fibrynolizy. Proces ten można podzielić na fazę naczyniową (skurcz naczyń), płytkową (tworzenie czopu płytkowego) oraz osoczową (aktywacja kaskady krzepnięcia i tworzenie stabilnego skrzepu).
Zaburzenia hemostazy mogą prowadzić do patologicznego krwawienia lub zakrzepicy. Do najczęstszych schorzeń związanych z zaburzeniami hemostazy należą: hemofilia, choroba von Willebranda, małopłytkowość, koagulopatia ze zużycia (DIC), a także stany nadkrzepliwości prowadzące do żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
W leczeniu zaburzeń hemostazy stosuje się różnorodne preparaty, zależnie od typu zaburzenia. W przypadku zwiększonego ryzyka krwawień stosuje się leki hemostatyczne, takie jak: Exacyl (kwas traneksamowy), Dicynone (etamsylat), czy Cyclonamine (cyklonamina). W przypadku niedoborów czynników krzepnięcia podaje się koncentraty brakujących czynników, np. NovoSeven (rekombinowany czynnik VIIa), Octanate lub Immunate (czynnik VIII), BeneFIX (czynnik IX).
W profilaktyce i leczeniu zakrzepicy stosuje się leki przeciwzakrzepowe, w tym heparyny drobnocząsteczkowe (Clexane, Fraxiparine, Fragmin), heparynę niefrakcjonowaną, antagonisty witaminy K (Warfin, Sintrom) oraz nowe doustne antykoagulanty (Pradaxa, Xarelto, Eliquis).
Największym wyzwaniem w leczeniu zaburzeń hemostazy jest utrzymanie równowagi między ryzykiem krwawienia a ryzykiem zakrzepicy. Szczególnie trudne jest postępowanie u pacjentów z jednoczesnym wysokim ryzykiem obu tych powikłań, jak również indywidualizacja terapii przeciwzakrzepowej u osób starszych, z niewydolnością nerek czy wątroby. Kolejną trudnością jest monitorowanie efektów leczenia, zwłaszcza w przypadku nowych doustnych antykoagulantów, które nie wymagają rutynowego monitorowania, ale w sytuacjach nagłych brak możliwości szybkiej oceny ich aktywności może stanowić problem.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Tisseel Lyo – Proszek i rozpuszczalnik do przygotowania kleju do tkanek – –
Preparat składa się z liofilizowanych białek klejących, w tym fibrynogenu ludzkiego i aprotyniny syntetycznej, oraz roztworu trombiny z chlorkiem wapnia. Jest stosowany jako klej tkankowy w celu poprawy hemostazy oraz ułatwienia gojenia ran podczas zabiegów chirurgicznych. Może być używany do uszczelniania szwów oraz do umocowania oddzielonych tkanek, takich jak przeszczepy skóry. Wskazany jest zwłaszcza wtedy, gdy standardowe metody chirurgiczne okazują się niewystarczające.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku