umocowanie przeszczepu siatkowego
Wskazanie

Umocowanie przeszczepu siatkowego to procedura chirurgiczna stosowana głównie w leczeniu przepuklin, prolapsów narządów miednicy oraz w chirurgii rekonstrukcyjnej. Wskazaniami do jej wykonania są przepukliny pachwinowe, brzuszne, pępowinowe, rozwór przełykowy, wypadanie narządów miednicy mniejszej u kobiet, a także rekonstrukcje ściany klatki piersiowej.

W procesie leczenia stosuje się siatki chirurgiczne wykonane z materiałów syntetycznych (polipropylenu, poliestru, PTFE) lub biologicznych (kolagenu). Wybór rodzaju siatki zależy od lokalizacji przepukliny, wielkości ubytku oraz indywidualnych cech pacjenta. W Polsce popularnymi produktami są siatki Ultrapro, Prolene, Surgimesh, Permacol czy Parietex.

Główne trudności podczas umocowania przeszczepu siatkowego to ryzyko infekcji okołooperacyjnej, reakcje zapalne na ciało obce, powikłania bólowe (ból przewlekły), możliwość przemieszczenia siatki oraz nawroty przepuklin. Istotnym problemem jest również prawidłowe dopasowanie rozmiaru siatki i jej odpowiednie umocowanie, co wymaga doświadczenia chirurgicznego.

W zapobieganiu powikłaniom stosuje się antybiotykoterapię okołooperacyjną (najczęściej Cefazolin, Augmentin), a w przypadku dolegliwości bólowych – leki przeciwbólowe (Ketonal, Dexak, Tramal). Przy wystąpieniu infekcji może być konieczne usunięcie siatki i zastosowanie antybiotykoterapii celowanej (Tazocin, Meronem). Istotna jest również właściwa technika operacyjna oraz doświadczenie zespołu chirurgicznego.