Dawkowanie i sposób podawania
Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Thiotepa Fresenius Kabi jest lekiem stosowanym w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT), podawanym wyłącznie pod nadzorem doświadczonego lekarza. Dostępna jest w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 15 mg i 100 mg. Dawkowanie tiotepy jest ściśle uzależnione od rodzaju choroby (np. choroby układu krwiotwórczego, chłoniaki, szpiczak mnogi, guzy lite, rak sutka, rak jajnika, guzy OUN) oraz typu przeszczepu (autologiczny lub allogeniczny). Dawki dobowe wahają się od 120 mg/m² do 481 mg/m² powierzchni ciała (od 3,24 mg/kg do 13 mg/kg masy ciała), podawane przez 1 do 5 dni, z maksymalnymi dawkami łącznymi od 250 mg/m² do 1050 mg/m² powierzchni ciała (od 10 mg/kg do 42 mg/kg masy ciała), w zależności od wskazania i populacji pacjentów (dorośli, dzieci, młodzież).
- Dawkowanie i sposób podawania leku Thiotepa Fresenius Kabi
- Dawkowanie u dorosłych pacjentów
- Dawkowanie przy autologicznym HPCT u dorosłych
- Dawkowanie przy allogenicznym HPCT u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży przy autologicznym HPCT
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży przy allogenicznym HPCT
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Zaburzenia czynności nerek
- Zaburzenia czynności wątroby
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Szczegółowa tabela dawkowania leku Thiotepa Fresenius Kabi
- Sposób podawania leku Thiotepa Fresenius Kabi
Dawkowanie i sposób podawania leku Thiotepa Fresenius Kabi
Podawanie produktu leczniczego Thiotepa Fresenius Kabi musi być nadzorowane przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT). Lek dostępny jest w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dwóch dawkach: 15 mg i 100 mg.1
Dawkowanie u dorosłych pacjentów
Tiotepę stosuje się w różnych dawkach, w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi u pacjentów z chorobami układu krwiotwórczego lub guzami litymi przed HPCT. Dawkowanie tiotepy uzależnione jest od typu przeszczepu (autologiczny lub allogeniczny) oraz rodzaju choroby.2
Dawkowanie przy autologicznym HPCT u dorosłych
W przypadku chorób układu krwiotwórczego zalecana dawka wynosi od 125 mg/m² pc./dobę (3,38 mg/kg mc./dobę) do 300 mg/m² pc./dobę (8,10 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 2 do 4 kolejnych dni. Całkowita maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.) w całym okresie leczenia kondycjonującego.3
W chłoniakach zalecana dawka wynosi od 125 mg/m² pc./dobę (3,38 mg/kg mc./dobę) do 300 mg/m² pc./dobę (8,10 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 2 do 4 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.).4
W chłoniaku ośrodkowego układu nerwowego (OUN) zalecana dawka wynosi 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 2 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).5
W szpiczaku mnogim zalecana dawka wynosi od 150 mg/m² pc./dobę (4,05 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 3 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.).6
W przypadku guzów litych zalecana dawka wynosi od 120 mg/m² pc./dobę (3,24 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w postaci jednej lub dwóch infuzji na dobę, podawanych przez 2 do 5 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.).7
W raku sutka zalecana dawka wynosi od 120 mg/m² pc./dobę (3,24 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 3 do 5 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.).8
W guzach OUN zalecana dawka wynosi od 125 mg/m² pc./dobę (3,38 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w postaci jednej lub dwóch infuzji na dobę, podawanych przez 3 do 4 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.).9
W raku jajnika zalecana dawka wynosi 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 2 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 500 mg/m² pc. (13,51 mg/kg mc.).10
W guzach zarodkowych zalecana dawka wynosi od 150 mg/m² pc./dobę (4,05 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (6,76 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 3 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.).11
Dawkowanie przy allogenicznym HPCT u dorosłych
W chorobach układu krwiotwórczego zalecana dawka wynosi od 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) do 481 mg/m² pc./dobę (13 mg/kg mc./dobę) w postaci jednej lub dwóch infuzji na dobę, podawanych przez 1 do 3 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).12
W chłoniaku zalecana dawka wynosi 370 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) w postaci dwóch infuzji na dobę przed allogenicznym HPCT. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).13
W szpiczaku mnogim zalecana dawka wynosi 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę przed allogenicznym HPCT. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.).14
W białaczce zalecana dawka wynosi od 185 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) do 481 mg/m² pc./dobę (13 mg/kg mc./dobę) w postaci jednej lub dwóch infuzji na dobę, podawanych przez 1 do 2 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).15
W talasemii zalecana dawka wynosi 370 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) w postaci dwóch infuzji na dobę podanych przed allogenicznym HPCT. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).16
Dawkowanie u dzieci i młodzieży przy autologicznym HPCT
W przypadku guzów litych zalecana dawka wynosi od 150 mg/m² pc./dobę (6 mg/kg mc./dobę) do 350 mg/m² pc./dobę (14 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 2 do 3 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.).17
W guzach OUN zalecana dawka wynosi od 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) do 350 mg/m² pc./dobę (14 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 3 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.).18
Dawkowanie u dzieci i młodzieży przy allogenicznym HPCT
W chorobach układu krwiotwórczego zalecana dawka wynosi od 125 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) w postaci jednej lub dwóch infuzji na dobę, podawanych przez 1 do 3 kolejnych dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).19
W białaczce zalecana dawka wynosi 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) w postaci dwóch infuzji na dobę, podanych przed allogenicznym HPCT. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).20
W talasemii zalecana dawka wynosi od 200 mg/m² pc./dobę (8 mg/kg mc./dobę) do 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) w postaci dwóch infuzji na dobę, podanych przed allogenicznym HPCT. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).21
W opornej cytopenii zalecana dawka wynosi 125 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 3 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.).22
W chorobach genetycznych zalecana dawka wynosi 125 mg/m² pc./dobę (5 mg/kg mc./dobę) w pojedynczej infuzji na dobę, podawanej przez 2 kolejne dni. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).23
W niedokrwistości sierpowatej zalecana dawka wynosi 250 mg/m² pc./dobę (10 mg/kg mc./dobę) w postaci dwóch infuzji na dobę, podanych przed allogenicznym HPCT. Maksymalna dawka łączna nie może przekraczać 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.).24
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Zaburzenia czynności nerek
Nie przeprowadzono specjalnych badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Tiotepa i jej metabolity są w niewielkim stopniu wydalane z moczem, dlatego nie zaleca się modyfikacji dawki u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek. Należy jednak zachować ostrożność podczas stosowania tiotepy w tej grupie pacjentów.25
Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania tiotepy u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ tiotepa jest metabolizowana głównie w wątrobie, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania tiotepy u pacjentów, u których wcześniej występowały zaburzenia czynności wątroby, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Nie zaleca się modyfikacji dawki w przypadku przemijających zmian parametrów wątrobowych.26
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących stosowania tiotepy u pacjentów w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych u pacjentów powyżej 65 roku życia stosowano takie same dawki łączne, jak u pozostałych pacjentów. Nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w tej grupie wiekowej.27
Szczegółowa tabela dawkowania leku Thiotepa Fresenius Kabi
| Wskazanie | Populacja | Dawka dobowa | Liczba dni podawania | Liczba infuzji na dobę | Maksymalna dawka łączna |
|---|---|---|---|---|---|
| Autologiczny HPCT | |||||
| Choroby układu krwiotwórczego | Dorośli | 125-300 mg/m² pc. (3,38-8,10 mg/kg mc.) | 2-4 | 1 | 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.) |
| Chłoniaki | Dorośli | 125-300 mg/m² pc. (3,38-8,10 mg/kg mc.) | 2-4 | 1 | 900 mg/m² pc. (24,32 mg/kg mc.) |
| Chłoniak OUN | Dorośli | 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | 2 | 1 | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Szpiczak mnogi | Dorośli | 150-250 mg/m² pc. (4,05-6,76 mg/kg mc.) | 3 | 1 | 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.) |
| Guzy lite | Dorośli | 120-250 mg/m² pc. (3,24-6,76 mg/kg mc.) | 2-5 | 1-2 | 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.) |
| Rak sutka | Dorośli | 120-250 mg/m² pc. (3,24-6,76 mg/kg mc.) | 3-5 | 1 | 800 mg/m² pc. (21,62 mg/kg mc.) |
| Guzy OUN | Dorośli | 125-250 mg/m² pc. (3,38-6,76 mg/kg mc.) | 3-4 | 1-2 | 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.) |
| Rak jajnika | Dorośli | 250 mg/m² pc. (6,76 mg/kg mc.) | 2 | 1 | 500 mg/m² pc. (13,51 mg/kg mc.) |
| Guzy zarodkowe | Dorośli | 150-250 mg/m² pc. (4,05-6,76 mg/kg mc.) | 3 | 1 | 750 mg/m² pc. (20,27 mg/kg mc.) |
| Guzy lite | Dzieci i młodzież | 150-350 mg/m² pc. (6-14 mg/kg mc.) | 2-3 | 1 | 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.) |
| Guzy OUN | Dzieci i młodzież | 250-350 mg/m² pc. (10-14 mg/kg mc.) | 3 | 1 | 1050 mg/m² pc. (42 mg/kg mc.) |
| Allogeniczny HPCT | |||||
| Choroby układu krwiotwórczego | Dorośli | 185-481 mg/m² pc. (5-13 mg/kg mc.) | 1-3 | 1-2 | 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Chłoniak | Dorośli | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | 1 | 2 | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Szpiczak mnogi | Dorośli | 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | 1 | 1 | 185 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) |
| Białaczka | Dorośli | 185-481 mg/m² pc. (5-13 mg/kg mc.) | 1-2 | 1-2 | 555 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Talasemia | Dorośli | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | 1 | 2 | 370 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Choroby układu krwiotwórczego | Dzieci i młodzież | 125-250 mg/m² pc. (5-10 mg/kg mc.) | 1-3 | 1-2 | 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Białaczka | Dzieci i młodzież | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | 1 | 2 | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Talasemia | Dzieci i młodzież | 200-250 mg/m² pc. (8-10 mg/kg mc.) | 1 | 2 | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Oporna cytopenia | Dzieci i młodzież | 125 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | 3 | 1 | 375 mg/m² pc. (15 mg/kg mc.) |
| Choroby genetyczne | Dzieci i młodzież | 125 mg/m² pc. (5 mg/kg mc.) | 2 | 1 | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
| Niedokrwistość sierpowata | Dzieci i młodzież | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) | 1 | 2 | 250 mg/m² pc. (10 mg/kg mc.) |
Sposób podawania leku Thiotepa Fresenius Kabi
Produkt leczniczy Thiotepa Fresenius Kabi należy podawać dożylnie. Podawanie musi być wykonywane przez wykwalifikowany personel medyczny w postaci infuzji, trwającej 2–4 godziny, przy użyciu cewnika umieszczonego w żyle centralnej.28
Rekonstytucja produktu Thiotepa Fresenius Kabi 15 mg
Każdą fiolkę zawierającą 15 mg tiotepy należy poddać rekonstytucji w 1,5 mL jałowej wody do wstrzykiwań. Po rekonstytucji każdy mililitr roztworu zawiera 10 mg tiotepy (10 mg/mL). Całkowitą objętość zrekonstytuowanych fiolek, która ma być wstrzyknięta, należy przed podaniem dodatkowo rozcieńczyć w 500 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%). Jeśli dawka jest większa niż 500 mg, należy użyć 1000 mL roztworu chlorku sodu.29
W przypadku dzieci, jeśli dawka jest mniejsza niż 250 mg, można użyć odpowiedniej objętości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%), tak aby otrzymać roztwór tiotepy o stężeniu końcowym między 0,5 a 1 mg/mL.30
Rekonstytucja produktu Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Każdą fiolkę zawierającą 100 mg tiotepy należy poddać rekonstytucji w 10 mL jałowej wody do wstrzykiwań. Po rekonstytucji każdy mililitr roztworu zawiera 10 mg tiotepy (10 mg/mL). Całkowitą objętość zrekonstytuowanych fiolek, która ma być wstrzyknięta, należy przed podaniem dodatkowo rozcieńczyć w 500 mL roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%). Jeśli dawka jest większa niż 500 mg, należy użyć 1000 mL roztworu chlorku sodu.31
W przypadku dzieci, jeśli dawka jest mniejsza niż 250 mg, można użyć odpowiedniej objętości roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%), tak aby otrzymać roztwór tiotepy o stężeniu końcowym między 0,5 a 1 mg/mL.32
Środki ostrożności podczas przygotowywania i podawania leku
Przypadkowy kontakt z tiotepą może wywołać reakcje miejscowe. Podczas przygotowywania roztworu do infuzji należy koniecznie zakładać rękawice ochronne. W razie przypadkowego kontaktu roztworu tiotepy ze skórą, należy natychmiast dokładnie umyć skórę wodą i mydłem. Jeśli dojdzie do przypadkowego kontaktu roztworu tiotepy z błonami śluzowymi, należy je natychmiast dokładnie spłukać dużą ilością wody.33
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania