Interakcje leku
Tadamen MED 20 mg
Badania interakcji lekowych tadalafilu (dawki 10 mg i 20 mg) wykazały, że jest on metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje istotne zmiany farmakokinetyczne przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów i induktorów tego enzymu. Ketokonazol (200 mg/dobę) podwaja AUC tadalafilu 10 mg i zwiększa Cmax o 15%, a dawka 400 mg ketokonazolu czterokrotnie zwiększa AUC tadalafilu 20 mg oraz Cmax o 22%. Rytonawir (200 mg dwa razy na dobę) podwaja AUC tadalafilu 20 mg bez wpływu na Cmax. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, zmniejszają AUC tadalafilu o 88%, co może obniżyć skuteczność leku. Tadalafil wykazuje istotne interakcje z azotanami, nasilając ich działanie hipotensyjne, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania; efekt ten utrzymuje się ponad 24 godziny i ustępuje po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną (4-8 mg/dobę), może prowadzić do istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego i ryzyka omdleń, dlatego nie zaleca się takiego skojarzenia.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ innych substancji na tadalafil
- Inhibitory cytochromu P450
- Nośniki
- Induktory cytochromu P450
- Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
- Azotany
- Leki przeciwnadciśnieniowe (w tym leki blokujące kanały wapniowe)
- Riocyguat
- Inhibitory 5-alfa-reduktazy
- Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
- Etynyloestradiol i terbutalina
- Interakcje z alkoholem
- Inne grupy leków
- Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom P450
- Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
- Kwas acetylosalicylowy
- Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
- Tabela interakcji lekowych tadalafilu
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania interakcji lekowych tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadamen MED, przeprowadzono stosując dawki 10 mg i/lub 20 mg. W niektórych przypadkach stosowano jedynie dawkę 10 mg, co oznacza, że nie można wykluczyć występowania klinicznie istotnych interakcji przy stosowaniu wyższych dawek tadalafilu.1
Wpływ innych substancji na tadalafil
Inhibitory cytochromu P450
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Badania wykazały, że selektywne inhibitory tego izoenzymu mogą znacząco zwiększać ekspozycję na tadalafil:
- Ketokonazol w dawce 200 mg/dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie oraz Cmax o 15%
- Ketokonazol w dawce 400 mg/dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) czterokrotnie oraz Cmax o 22%
- Rytonawir (inhibitor proteazy, 200 mg dwa razy na dobę), który hamuje CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax
Inne inhibitory CYP3A4, takie jak sakwinawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol oraz sok grejpfrutowy, należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W efekcie może wzrosnąć częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w charakterystyce produktu leczniczego.2
Nośniki
Znaczenie nośników (np. glikoproteiny P) w dystrybucji tadalafilu nie jest w pełni poznane. Istnieje możliwość występowania interakcji z innymi lekami na skutek hamowania nośników.3
Induktory cytochromu P450
Induktory CYP3A4 mogą znacząco obniżać stężenie tadalafilu w osoczu:
- Ryfampicyna zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC tadalafilu zastosowanego osobno w dawce 10 mg
- Inne induktory CYP3A4 (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) mogą również powodować zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu
Należy się spodziewać, że zmniejszenie ekspozycji spowoduje zmniejszenie skuteczności tadalafilu, aczkolwiek stopień tego zmniejszenia nie jest dokładnie określony.4
Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
Azotany
Tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) wykazuje nasilające działanie hipotensyjne azotanów, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania tadalafilu z organicznymi azotanami w jakiejkolwiek postaci. Badania kliniczne wykazały, że interakcja ta utrzymuje się ponad 24 godziny po przyjęciu ostatniej dawki tadalafilu i nie jest wykrywalna po 48 godzinach. W sytuacjach zagrożenia życia, gdy konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie co najmniej 48 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu (2,5-20 mg). W takich przypadkach azotany należy stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim z jednoczesnym monitorowaniem parametrów hemodynamicznych.5
Leki przeciwnadciśnieniowe (w tym leki blokujące kanały wapniowe)
Jednoczesne stosowanie tadalafilu z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne wymaga szczególnej ostrożności:
- Doksazosyna (4 mg i 8 mg/dobę) + tadalafil (5 mg/dobę lub 20 mg jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne; efekt ten utrzymuje się co najmniej 12 godzin i może prowadzić do omdleń – nie zaleca się jednoczesnego stosowania
- W przypadku alfuzosyny i tamsulozyny nie zaobserwowano takich działań w badaniach na zdrowych ochotnikach, jednak należy zachować ostrożność, szczególnie u osób w podeszłym wieku
- Leczenie lekami α-adrenergicznymi przy jednoczesnym stosowaniu tadalafilu należy rozpoczynać od najmniejszej dawki, stopniowo ją dostosowując
W przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych badania kliniczne wykazały, że tadalafil (10 mg lub 20 mg) zwykle nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z następującymi grupami leków:
- Leki blokujące kanały wapniowe (np. amlodypina)
- Inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (np. enalapril)
- Leki blokujące receptory β-adrenergiczne (np. metoprolol)
- Tiazydowe leki moczopędne (np. bendroflumetiazyd)
- Leki blokujące receptory angiotensyny II (różne rodzaje i dawki)
U pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj jest niewielkie i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne). Pacjentów należy informować o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych.6
Riocyguat
Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane. Badania przedkliniczne i kliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu tych substancji. Nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia w badanej populacji.7
Inhibitory 5-alfa-reduktazy
W badaniu klinicznym porównującym stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg w skojarzeniu z finasterydem 5 mg oraz placebo z finasterydem 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych. Ponieważ nie przeprowadzono formalnego badania interakcji tadalafilu z inhibitorami 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.8
Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
W badaniach farmakologicznych, gdzie podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym działaniem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Mimo że działanie to było niewielkie i nie miało znaczenia klinicznego w badaniu, należy je wziąć pod uwagę przy równoczesnym stosowaniu tych leków.9
Etynyloestradiol i terbutalina
Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu stosowanego doustnie. Podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można się spodziewać w przypadku doustnego stosowania terbutaliny, jednak kliniczne następstwa tego zjawiska nie są określone.10
Interakcje z alkoholem
Badania interakcji tadalafilu z alkoholem wykazały następujące zależności:
- Jednoczesne stosowanie tadalafilu (w dawce 10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%)
- Nie obserwowano zmian stężenia tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem
- Tadalafil (20 mg) nie nasila średniego spadku ciśnienia krwi spowodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg mc., co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg)
- U niektórych osób po jednoczesnym stosowaniu tadalafilu z alkoholem obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne
- Przy mniejszych dawkach alkoholu (0,6 g/kg mc.) nie występowało niedociśnienie, a zawroty głowy miały podobną częstość jak po spożyciu samego alkoholu
- Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze
Podsumowując, mimo że tadalafil generalnie nie nasila działania alkoholu, u niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy ortostatyczne, takie jak zawroty głowy i niedociśnienie.11
Inne grupy leków
Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom P450
Nie należy oczekiwać, by tadalafil w klinicznie znaczący sposób zmniejszał lub zwiększał klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19.12
Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
Tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) na S-warfarynę i R-warfarynę (substraty CYP2C9). Ponadto tadalafil nie wpływa na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę.13
Kwas acetylosalicylowy
Tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie zwiększa spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy wydłużenia czasu krwawienia.14
Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi.15
Tabela interakcji lekowych tadalafilu
| Grupa leków/substancja | Rodzaj interakcji | Efekt kliniczny | Poziom istotności interakcji | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|---|
| Azotany (wszystkie postacie) | Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów | Istotne klinicznie obniżenie ciśnienia tętniczego | Bardzo wysoki | Przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania |
| Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) | Zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu | Zwiększenie AUC 2-4 krotnie, zwiększenie Cmax o 15-22% | Wysoki | Ostrożne stosowanie, możliwe zwiększenie ryzyka działań niepożądanych |
| Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) | Zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu | Ryfampicyna zmniejsza AUC tadalafilu o 88% | Wysoki | Możliwe zmniejszenie skuteczności tadalafilu |
| Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (doksazosyna) | Nasilenie działania hipotensyjnego | Istotne obniżenie ciśnienia, ryzyko omdleń | Wysoki | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania |
| Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (alfuzosyna, tamsulozyna) | Potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego | Działanie mniej nasilone niż w przypadku doksazosyny | Umiarkowany | Ostrożne stosowanie, rozpoczynanie od najmniejszych dawek |
| Inne leki przeciwnadciśnieniowe (amlodypina, enalapril, metoprolol, bendroflumetiazyd i inne) | Nieznaczne dodatkowe obniżenie ciśnienia | Zazwyczaj niewielkie obniżenie ciśnienia bez znaczenia klinicznego | Niski do umiarkowanego | Zwykle bezpieczne, należy informować pacjenta o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia |
| Riocyguat | Nasilenie działania hipotensyjnego | Istotne obniżenie ciśnienia bez korzyści klinicznych | Bardzo wysoki | Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie |
| Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) | Nie zaobserwowano istotnych interakcji | Brak nowych działań niepożądanych w badaniach klinicznych | Niski | Ostrożne stosowanie z powodu braku formalnych badań interakcji |
| Teofilina (substrat CYP1A2) | Niewielki efekt farmakodynamiczny | Zwiększenie częstości akcji serca o 3,5 uderzeń/minutę | Niski | Monitorowanie przy jednoczesnym stosowaniu |
| Etynyloestradiol, terbutalina | Zwiększenie biodostępności po podaniu doustnym | Potencjalnie zwiększone stężenie tych leków | Niski do umiarkowanego | Monitorowanie przy jednoczesnym stosowaniu |
| Alkohol | Brak istotnego wpływu na stężenie alkoholu we krwi i na stężenie tadalafilu | U niektórych pacjentów zawroty głowy przy zmianie pozycji i niedociśnienie ortostatyczne | Niski do umiarkowanego | Ostrożne stosowanie, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała |
| Warfaryna (substrat CYP2C9) | Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę i farmakodynamikę | Brak wpływu na czas protrombinowy | Bardzo niski | Bezpieczne jednoczesne stosowanie |
| Kwas acetylosalicylowy | Brak wpływu na czas krwawienia | Nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia | Bardzo niski | Bezpieczne jednoczesne stosowanie |
| Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze | Brak szczegółowych badań | Nieznany | Nieznany | Ostrożne stosowanie ze względu na brak danych |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania