Interakcje leku
TADALAFIL MAXON 10 mg
Farmakokinetyka tadalafilu (dawki 10 mg i 20 mg) jest istotnie modyfikowana przez inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę: 2-krotny wzrost AUC, 15% wzrost Cmax; 400 mg/dobę: 4-krotny wzrost AUC, 22% wzrost Cmax) oraz ritonawir (2-krotny wzrost AUC), co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają stężenie tadalafilu w osoczu o 88% (AUC), potencjalnie zmniejszając jego skuteczność. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, co stanowi przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania; interakcja utrzymuje się do 48 godzin po ostatniej dawce tadalafilu. Leki blokujące receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyna, mogą powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i omdlenia, dlatego ich łączone stosowanie jest niezalecane. Inne leki przeciwnadciśnieniowe (blokery kanałów wapniowych, inhibitory ACE, β-blokery, diuretyki, antagoniści receptora angiotensyny II) wykazują umiarkowane nasilenie działania hipotensyjnego, zwykle bez istotnego znaczenia klinicznego.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ innych substancji na tadalafil
- Inhibitory cytochromu P450
- Nośniki
- Induktory cytochromu P450
- Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
- Azotany
- Leki przeciwnadciśnieniowe
- Riocyguat
- Inhibitory 5-alfa-reduktazy
- Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
- Etynyloestradiol i terbutalina
- Interakcje tadalafilu z alkoholem
- Inne interakcje
- Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450
- Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
- Kwas acetylosalicylowy
- Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
- Tabela interakcji tadalafilu z innymi lekami
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania interakcji dla tadalafilu przeprowadzono stosując dawkę 10 mg i/lub 20 mg. Należy zaznaczyć, że w niektórych badaniach stosowano jedynie dawkę 10 mg, więc nie można wykluczyć istnienia klinicznie istotnych interakcji przy zastosowaniu wyższych dawek tadalafilu.1
Wpływ innych substancji na tadalafil
Inhibitory cytochromu P450
Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Selektywne inhibitory CYP3A4 mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę tadalafilu:
- Ketokonazol w dawce 200 mg na dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie, a Cmax o 15% w porównaniu z wartościami uzyskanymi po podaniu samego tadalafilu.
- Ketokonazol w dawce 400 mg na dobę zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) czterokrotnie, a Cmax o 22%.
- Ritonawir (200 mg dwa razy na dobę), inhibitor CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg), nie wpływając na Cmax.
Inne inhibitory proteazy (np. sakwinawir) oraz inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą one zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W konsekwencji może wzrosnąć częstość występowania działań niepożądanych.2
Nośniki
Znaczenie nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie zostało w pełni poznane. Dlatego istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania nośników.3
Induktory cytochromu P450
Induktory CYP3A4 mogą znacząco obniżać stężenie tadalafilu we krwi:
- Ryfampicyna zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego osobno w dawce 10 mg. Redukcja ta może powodować istotne obniżenie skuteczności tadalafilu, jednak dokładny stopień zmniejszenia skuteczności nie jest znany.
- Inne induktory CYP3A4 (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) również mogą obniżać stężenie tadalafilu w osoczu krwi.4
Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze
Azotany
W badaniach klinicznych wykazano, że tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie tadalafilu jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci. Badania kliniczne, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni i nitroglicerynę 0,4 mg podjęzykowo w różnych punktach czasowych, wykazały, że interakcje te utrzymywały się ponad 24 godziny i nie były wykrywalne po 48 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu.
W sytuacjach zagrażających życiu, gdy zastosowanie azotanów jest medycznie konieczne, powinno się je podać nie wcześniej niż po upływie 48 godzin od zażycia ostatniej dawki tadalafilu (2,5 mg–20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim i z monitorowaniem funkcji układu krążenia.5
Leki przeciwnadciśnieniowe
Leki blokujące receptory α-adrenergiczne:
- Jednoczesne stosowanie doksazosyny (4 mg i 8 mg na dobę) z tadalafilem (5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku α-adrenolitycznego. Efekt ten utrzymuje się co najmniej 12 godzin i może powodować objawy takie jak omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków.
- W przypadku alfuzosyny lub tamsulozyny nie obserwowano takich interakcji u zdrowych ochotników, jednak badania te miały ograniczoną liczbę uczestników.
- Zaleca się ostrożność przy stosowaniu tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać.6
Inne leki przeciwnadciśnieniowe:
W badaniach klinicznych oceniano potencjalne nasilanie hipotensyjnego działania różnych grup leków przeciwnadciśnieniowych przez tadalafil. Badano następujące grupy leków:
- Leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina)
- Inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (enalapril)
- Leki blokujące receptory β-adrenergiczne (metoprolol)
- Tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd)
- Leki blokujące receptory angiotensyny II (różne rodzaje i dawki, stosowane w monoterapii i terapii skojarzonej)
Tadalafil (10 mg, z wyjątkiem badań z zastosowaniem leków blokujących receptory angiotensyny II i amlodypiny, w których stosowano dawkę 20 mg) nie wykazywał istotnych klinicznie interakcji z badanymi grupami leków. U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest niewielkie i mało prawdopodobne, aby miało znaczenie kliniczne.
W badaniach klinicznych wykazano, że zmiany ciśnienia tętniczego u pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych wydają się być zależne od stopnia kontroli ciśnienia. U osób z dobrze kontrolowanym ciśnieniem obniżenie było minimalne i podobne do obserwowanego u zdrowych osób. Natomiast u pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem obniżenie było większe, chociaż u większości z nich nie występowały objawy hipotensji.
Pacjenci przyjmujący tadalafil razem z lekami przeciwnadciśnieniowymi powinni zostać odpowiednio poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi.7
Riocyguat
Jednoczesne stosowanie tadalafilu z riocyguatem jest przeciwwskazane. Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono nasilone działanie hipotensyjne inhibitorów PDE5 przez riocyguat, przy czym nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia w badanej populacji.8
Inhibitory 5-alfa-reduktazy
W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg wobec placebo z finasterydem w dawce 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych. Jednak, ponieważ nie przeprowadzono formalnych badań interakcji lekowych oceniających wpływ tadalafilu na inhibitory 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków.9
Substraty CYP1A2 (np. teofilina)
W badaniu farmakologicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano istotnej interakcji farmakokinetycznej. Jedynym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Pomimo, że działanie to było niewielkie i nie miało znaczenia klinicznego w badaniu, należy je uwzględnić przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.10
Etynyloestradiol i terbutalina
Wykazano, że tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można oczekiwać w przypadku doustnego podania terbutaliny, jednak kliniczne następstwa tego efektu nie zostały dokładnie określone.11
Interakcje tadalafilu z alkoholem
Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie we krwi 0,08%). Ponadto nie obserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po podaniu go jednocześnie z alkoholem. Spożycie alkoholu w badaniach było zaplanowane tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (spożycie na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez 2 kolejne godziny).
Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał obniżenia ciśnienia krwi spowodowanego przez alkohol (0,7 g/kg lub około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), jednak u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne. Przy niższych dawkach alkoholu (0,6 g/kg) nie stwierdzono niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu.
Istotne jest też, że tadalafil w dawce 10 mg nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze.12
Podsumowując, chociaż nie wykazano istotnych interakcji farmakokinetycznych między tadalafilem a alkoholem, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych substancji ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy i niedociśnienia ortostatycznego u niektórych pacjentów.
Inne interakcje
Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450
Nie należy oczekiwać, by tadalafil w sposób klinicznie istotny wpływał na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie powoduje hamowania ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19.13
Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)
Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9). Ponadto tadalafil nie wpływał na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę.14
Kwas acetylosalicylowy
Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie powodował zwiększenia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy wydłużenia czasu krwawienia.15
Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze
Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi. W związku z brakiem konkretnych danych, zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu tadalafilu i leków przeciwcukrzycowych.16
Tabela interakcji tadalafilu z innymi lekami
| Grupa leków/Substancja | Rodzaj interakcji | Efekt kliniczny | Poziom istotności |
|---|---|---|---|
| Inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, ritonawir, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) |
Zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu | Ketokonazol 200 mg/dobę: 2-krotny wzrost AUC, 15% wzrost Cmax Ketokonazol 400 mg/dobę: 4-krotny wzrost AUC, 22% wzrost Cmax Ritonawir: 2-krotny wzrost AUC |
Wysoki |
| Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) |
Zmniejszenie stężenia tadalafilu w osoczu | Ryfampicyna: 88% redukcja AUC tadalafilu | Wysoki |
| Azotany (nitrogliceryna i inne organiczne azotany) |
Nasilenie działania hipotensyjnego azotanów | Znaczny spadek ciśnienia tętniczego, ryzyko omdleń | Wysoki (przeciwwskazane) |
| Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (szczególnie doksazosyna) |
Nasilenie działania hipotensyjnego | Znaczący spadek ciśnienia krwi, możliwe omdlenia | Wysoki (niezalecane) |
| Riocyguat | Nasilenie działania hipotensyjnego | Znaczący spadek ciśnienia krwi | Wysoki (przeciwwskazane) |
| Inne leki przeciwnadciśnieniowe (blokery kanałów wapniowych, inhibitory ACE, β-blokery, diuretyki, antagoniści receptora angiotensyny II) |
Niewielkie nasilenie działania hipotensyjnego | Umiarkowany spadek ciśnienia, zazwyczaj bez znaczenia klinicznego u pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem | Umiarkowany |
| Alkohol | Brak wpływu na stężenie alkoholu, możliwe nasilenie działania hipotensyjnego alkoholu | Zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne u niektórych pacjentów | Umiarkowany |
| Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) |
Niewykazane istotne interakcje farmakodynamiczne | Nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych, jednak brak formalnych badań interakcji | Niski |
| Substraty CYP1A2 (teofilina) |
Brak interakcji farmakokinetycznej | Niewielkie zwiększenie częstości akcji serca (3,5 uderzeń/min) | Niski |
| Etynyloestradiol | Zwiększenie dostępności biologicznej | Wzrost stężenia w osoczu, kliniczne znaczenie nieokreślone | Niski |
| Terbutalina | Możliwe zwiększenie dostępności biologicznej | Potencjalny wzrost stężenia w osoczu, kliniczne znaczenie nieokreślone | Niski |
| Substraty CYP2C9 (R-warfaryna) |
Brak istotnego wpływu na ekspozycję | Brak wpływu na czas protrombinowy | Niski |
| Kwas acetylosalicylowy | Brak wpływu na właściwości antykoagulacyjne | Brak zwiększenia czasu krwawienia | Niski |
| Leki przeciwcukrzycowe | Nieznane (brak szczegółowych badań) | Potencjalne interakcje, kliniczne znaczenie nieokreślone | Nieokreślony |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania