Właściwości farmakokinetyczne leku Symflusal

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Symflusal, proszek do inhalacji, zawierającego salmeterol (50 mikrogramów) w postaci salmeterolu ksynafonianu oraz flutykazonu propionian (250 lub 500 mikrogramów), można analizować poprzez ocenę farmakokinetyki każdej z substancji czynnych oddzielnie. Lek ten, występujący w postaci białego proszku do inhalacji, zawiera obie substancje czynne umieszczone w pasku z dwukomorowym blistrem, przechowywane w urządzeniu do inhalacji Elpenhaler®.¹²

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol jest substancją działającą miejscowo w płucach, wobec czego jego stężenia w osoczu nie stanowią wiarygodnego wskaźnika działania terapeutycznego. Istotnym ograniczeniem w ocenie właściwości farmakokinetycznych tej substancji są trudności techniczne związane z oznaczaniem stężenia salmeterolu w osoczu krwi. Trudności te wynikają z osiągania bardzo małych stężeń leku w osoczu (około 200 pg/ml lub mniej) po podaniu wziewnym w dawkach terapeutycznych. Z tego powodu dane dotyczące farmakokinetyki salmeterolu są dość ograniczone.³

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu

Po podaniu wziewnym flutykazonu propionianu w pojedynczej dawce u zdrowych osób, całkowita biodostępność wynosi około 5 do 11% dawki nominalnej. Zakres ten jest zależny od typu inhalatora zastosowanego do podania leku. Warto podkreślić, że u pacjentów z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) obserwowano mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany drogą wziewną.⁴

Wchłanianie flutykazonu propionianu

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu odbywa się głównie poprzez płuca. Proces ten charakteryzuje się początkowo szybkim wchłanianiem, które następnie ulega wydłużeniu. Część dawki wziewnej może zostać połknięta, jednakże ma to minimalny wpływ na ekspozycję ogólnoustrojową. Wynika to z dwóch czynników: słabej rozpuszczalności leku w wodzie oraz intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. W rezultacie biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu doustnym jest niezwykle niska i wynosi poniżej 1%. Należy podkreślić, że między dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową występuje zależność liniowa.⁵

Dystrybucja flutykazonu propionianu

Rozmieszczenie flutykazonu propionianu w organizmie charakteryzuje się kilkoma istotnymi parametrami. Przede wszystkim lek wykazuje duży klirens osoczowy wynoszący 1150 ml/min, co świadczy o szybkim usuwaniu substancji z krążenia. Flutykazon propionian cechuje się również dużą objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym, osiągającą około 300 l, co wskazuje na szerokie rozprzestrzenianie się leku w tkankach organizmu. Końcowy okres półtrwania flutykazonu propionianu wynosi około 8 godzin. Substancja ta w wysokim stopniu wiąże się z białkami osocza – wskaźnik wiązania wynosi 91%.⁶

Metabolizm flutykazonu propionianu

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główny szlak metaboliczny tej substancji polega na wytworzeniu nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego. Proces ten zachodzi przy udziale izoenzymu CYP3A4 należącego do układu cytochromu P450. Oprócz tego głównego metabolitu, w kale wykryto również inne, niezidentyfikowane produkty metabolizmu flutykazonu propionianu.⁷

Wydalanie flutykazonu propionianu

Klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest znikomy, co oznacza że nerki odgrywają minimalną rolę w wydalaniu tej substancji. Z moczem wydalane jest mniej niż 5% podanej dawki, głównie w postaci metabolitów. Zdecydowana większość dawki flutykazonu propionianu jest wydalana z kałem, zarówno w postaci metabolitów, jak i w formie niezmienionej.⁸