Właściwości farmakodynamiczne leku Symflusal

Symflusal należy do grupy farmakoterapeutycznej: Leki adrenergiczne w połączeniu z kortykosteroidami lub innymi lekami, z wyjątkiem leków przeciwcholinergicznych (kod ATC: R03AK06). Produkt stanowi połączenie dwóch substancji czynnych – salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) i flutykazonu propionianu, dostarczanych w formie proszku do inhalacji w dawkach 50 μg + 250 μg/dawkę lub 50 μg + 500 μg/dawkę.¹

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne

Symflusal zawiera dwie substancje aktywne o odmiennych mechanizmach działania, które współdziałają w zakresie kontroli objawów astmy oskrzelowej.²

Salmeterol – charakterystyka działania

Salmeterol jest wybiórczym, długo działającym agonistą receptora β2-adrenergicznego, o charakterystycznej strukturze zawierającej długi łańcuch boczny, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym. Ta specyficzna budowa molekularna determinuje wyjątkowy profil działania leku – powoduje on rozszerzenie oskrzeli utrzymujące się przez co najmniej 12 godzin, co stanowi znaczącą przewagę nad krótko działającymi β2-agonistami przy zastosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych.³

Flutykazonu propionian – charakterystyka działania

Flutykazonu propionian należy do grupy glikokortykosteroidów podawanych wziewnie. W zalecanych dawkach terapeutycznych wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne w obrębie dróg oddechowych i płuc. Efektem tego działania jest zmniejszenie nasilenia objawów astmy oraz redukcja częstości występowania zaostrzeń choroby. Co istotne z perspektywy bezpieczeństwa terapii, podanie wziewne flutykazonu propionianu wiąże się z mniejszym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do kortykosteroidów stosowanych ogólnoustrojowo.⁴

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badanie GOAL w astmie oskrzelowej

Kluczowym badaniem potwierdzającym skuteczność terapii skojarzonej salmeterolem i flutykazonu propionianem jest wieloośrodkowe badanie GOAL (ang. Gaining Optimal Asthma ControL). To 12-miesięczne badanie kliniczne przeprowadzono z udziałem 3416 dorosłych pacjentów i młodzieży cierpiących na przewlekłą astmę oskrzelową. Głównym celem badania było porównanie profilu bezpieczeństwa i skuteczności terapii skojarzonej (salmeterol + flutykazonu propionian) z monoterapią wziewnym kortykosteroidem (propionianem flutykazonu) oraz określenie, czy i w jakim stopniu możliwe jest osiągnięcie założonych celów terapeutycznych w leczeniu astmy.⁵

Protokół badania zakładał sukcesywne zwiększanie dawek leków w 12-tygodniowych odstępach (według strategii stepped-up) aż do osiągnięcia pełnej kontroli astmy (ang. total control) lub do osiągnięcia maksymalnej dozwolonej dawki leku. Wyniki badania GOAL jednoznacznie wykazały, że odpowiednią kontrolę astmy uzyskano u znacząco większego odsetka pacjentów stosujących terapię skojarzoną salmeterolem i flutykazonu propionianem w porównaniu do grupy stosującej monoterapię kortykosteroidem wziewnym. Co istotne, ta kontrola została osiągnięta przy niższej dawce całkowitej kortykosteroidu.⁶

Terapia skojarzona salmeterol + flutykazonu propionian wykazała również przewagę pod względem szybkości działania. Dobra kontrola astmy została osiągnięta w krótszym czasie niż przy monoterapii kortykosteroidem wziewnym. Analiza czasowa wykazała, że mediana czasu leczenia do osiągnięcia pierwszego tygodnia z dobrze kontrolowaną astmą u 50% pacjentów wynosiła zaledwie 16 dni w przypadku terapii skojarzonej, podczas gdy w grupie stosującej monoterapię kortykosteroidem wziewnym było to 37 dni.⁷

W podgrupie pacjentów, którzy przed włączeniem do badania nie byli leczeni steroidami, różnica między grupami terapeutycznymi w zakresie szybkości działania również była zauważalna, choć nieco mniejsza. W tej populacji czas do uzyskania tygodnia z dobrą kontrolą astmy wynosił 16 dni dla terapii skojarzonej salmeterol + flutykazonu propionian, w porównaniu do 23 dni w przypadku monoterapii wziewnym kortykosteroidem.⁸

Powyższe dane jednoznacznie wskazują na kliniczną przewagę terapii skojarzonej salmeterolu i flutykazonu propionianu nad monoterapią kortykosteroidem wziewnym w zakresie szybkości uzyskania kontroli astmy, odsetka pacjentów osiągających kontrolę choroby oraz możliwości stosowania niższych dawek kortykosteroidów przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej.⁹

Mechanizm tej zwiększonej efektywności terapii skojarzonej polega na synergistycznym działaniu obu składników leku – długodziałający β2-agonista (salmeterol) zapewnia szybkie rozszerzenie oskrzeli i długotrwałe działanie bronchodylatacyjne, natomiast kortykosteroid (flutykazonu propionian) wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne, eliminując przyczynę obturacji oskrzeli.¹⁰