Przeciwwskazania
Symfaxin ER 75 mg

Przeciwwskazania stosowania leku Symfaxin ER

Produkt leczniczy Symfaxin ER, dostępny w trzech dawkach (37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, zawierających chlorowodorek wenlafaksyny, nie może być stosowany w określonych sytuacjach klinicznych, które zostaną szczegółowo omówione poniżej.¹

Nadwrażliwość na składniki leku

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania produktu Symfaxin ER jest nadwrażliwość na substancję czynną (wenlafaksynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. W takiej sytuacji podanie leku mogłoby wywołać reakcję alergiczną, potencjalnie zagrażającą życiu pacjenta.²

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO

Szczególnie istotnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Połączenie tych leków jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Zespół ten charakteryzuje się takimi objawami jak:³

• Pobudzenie psychomotoryczne – manifestujące się niepokojem, wzmożoną aktywnością ruchową
• Drżenie – zarówno spoczynkowe jak i zamiarowe
• Hipertermia – niebezpieczne dla życia podwyższenie temperatury ciała

Zalecane odstępy czasowe między terapiami

Należy zachować odpowiednie odstępy czasowe pomiędzy zakończeniem leczenia inhibitorami MAO a rozpoczęciem terapii wenlafaksyną oraz odwrotnie:⁴

Przestrzeganie powyższych odstępów czasowych ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i zapobiega wystąpieniu niebezpiecznych interakcji lekowych, mogących prowadzić do zespołu serotoninowego. Należy pamiętać, że reguły te dotyczą nieodwracalnych inhibitorów MAO, dla których charakterystyczny jest długotrwały efekt farmakodynamiczny, utrzymujący się nawet po eliminacji leku z organizmu.⁵

Szczególne uwagi kliniczne

Decyzja o niezalecaniu pacjentowi stosowania leku Symfaxin ER powinna być podjęta po dokładnej analizie wywiadu dotyczącego wystąpienia w przeszłości reakcji nadwrażliwości na wenlafaksynę lub inne substancje o podobnej strukturze chemicznej, a także po weryfikacji aktualnie stosowanych leków, ze szczególnym uwzględnieniem inhibitorów MAO. Należy szczegółowo poinformować pacjenta o konieczności zachowania odpowiednich przerw między terapiami i zagrożeniach wynikających z niedostosowania się do tych zaleceń.⁶