Przedawkowanie – Sunitinib Teva 25 mg

Przedawkowanie
Sunitinib Teva 25 mg

Przedawkowanie sunitynibu stanowi poważny stan kliniczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, mimo braku swoistej odtrutki. Leczenie opiera się na eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej, jeśli to możliwe, poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, szczególnie w przypadku wczesnego zgłoszenia pacjenta. Sunitynib dostępny jest w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg i 50 mg, co ma znaczenie przy ocenie ciężkości przedawkowania. Monitorowanie pacjenta powinno obejmować ocenę parametrów życiowych oraz funkcji układu sercowo-naczyniowego, wątroby i nerek, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnych działań niepożądanych, takich jak nasilenie nudności, wymiotów, biegunki, mielosupresji, zaburzeń rytmu serca, hepatotoksyczności, reakcji skórnych, zaburzeń metabolicznych oraz dysfunkcji tarczycy.

Pobierz ChPL PDF Sunitinib Teva – Kapsułki twarde – 25 mg

Wskazania

Substancja czynna

sunitynib

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Sunitinib Teva

Przedawkowanie sunitynibu stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Pomimo braku swoistej odtrutki dla tego leku, odpowiednie postępowanie wspomagające może znacząco zmniejszyć ryzyko poważnych powikłań. W przypadkach przedawkowania sunitynibu obserwowano działania niepożądane zgodne z już znanym profilem bezpieczeństwa tego leku.¹

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania sunitynibu powinno koncentrować się na zastosowaniu standardowych środków wspomagających, dostosowanych do stanu klinicznego pacjenta. W przypadku niedawnego przyjęcia leku można rozważyć eliminację niewchłoniętej substancji czynnej. Metody usunięcia leku z organizmu obejmują wywołanie wymiotów lub przeprowadzenie płukania żołądka, jeśli istnieją ku temu wskazania kliniczne.²

Należy pamiętać, że Sunitinib Teva jest dostępny w czterech różnych dawkach (12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg i 50 mg), co może mieć znaczenie przy ocenie ciężkości przedawkowania. Kapsułki różnią się wyglądem, co umożliwia identyfikację przyjętej dawki – wszystkie zawierają pomarańczowe granulki, ale różnią się kolorem i oznaczeniami na kapsułkach.³

Monitorowanie pacjenta

W przypadku przedawkowania sunitynibu konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów toksyczności. Monitoring powinien obejmować regularne badanie parametrów życiowych, ocenę funkcji narządów oraz obserwację w kierunku działań niepożądanych charakterystycznych dla sunitynibu. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcje układu sercowo-naczyniowego, wątroby i nerek.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania sunitynibu najczęściej stanowią nasilenie znanych działań niepożądanych tego leku. W przypadkach zgłoszonych przedawkowań obserwowano spektrum objawów zgodnych z ustalonym profilem bezpieczeństwa sunitynibu.⁴

Układ/narząd	Objawy przedawkowania	Charakterystyka	Potencjalna dawka toksyczna
Układ pokarmowy	Nasilone nudności, wymioty, biegunka	Mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i niewydolności nerek	Zależna od indywidualnej wrażliwości
Układ krwiotwórczy	Nasilona mielosupresja	Neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość o ciężkim przebiegu	Nie określono dokładnie
Układ sercowo-naczyniowy	Zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze	Mogą wystąpić zagrażające życiu arytmie i przełom nadciśnieniowy	Zależna od wcześniejszego stanu układu sercowo-naczyniowego
Wątroba	Hepatotoksyczność	Podwyższone wartości enzymów wątrobowych, potencjalnie ostra niewydolność wątroby	Nie określono dokładnie
Skóra	Nasilone reakcje skórne	Zespół ręka-stopa, zmiany pigmentacyjne, złuszczanie naskórka	Zależna od indywidualnej wrażliwości
Metabolizm	Zaburzenia metaboliczne	Hipoglikemia, hiponatremia, hipokaliemia	Nie określono dokładnie
Układ endokrynny	Dysfunkcja tarczycy	Najczęściej niedoczynność tarczycy, rzadziej nadczynność	Nie określono dokładnie

Brak swoistej odtrutki

Istotną informacją w przypadku przedawkowania sunitynibu jest brak swoistej odtrutki dla tego leku. Dlatego postępowanie lecznicze opiera się głównie na eliminacji niewchłoniętego leku (jeśli to możliwe) oraz na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe.⁵

Metody eliminacji leku

W przypadku niedawnego spożycia sunitynibu można rozważyć następujące metody eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej:

Wywołanie wymiotów – może być skuteczne we wczesnej fazie po przyjęciu leku, jednak należy rozważyć potencjalne ryzyko aspiracji
Płukanie żołądka – procedura do rozważenia szczególnie przy znacznym przedawkowaniu, jeśli pacjent zgłosi się odpowiednio wcześnie po zażyciu leku

Powyższe metody należy stosować tylko w przypadku jasnych wskazań klinicznych i przy uwzględnieniu czasu, jaki upłynął od momentu przyjęcia leku.⁶

Leczenie wspomagające

Ze względu na brak swoistej odtrutki, postępowanie w przypadku przedawkowania sunitynibu powinno koncentrować się na standardowym leczeniu wspomagającym, które może obejmować:

Stabilizację parametrów życiowych
Wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych
Leczenie objawów ze strony poszczególnych układów
W przypadku ciężkiej mielosupresji – rozważenie podania czynników wzrostu
Leczenie powikłań sercowo-naczyniowych zgodnie ze standardami postępowania

Należy zaznaczyć, że postępowanie medyczne powinno być zindywidualizowane w zależności od stanu klinicznego pacjenta, czasu, jaki upłynął od przedawkowania oraz ilości przyjętego leku.⁷

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.