Interakcje leku
Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podczas terapii sunitynibem należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami. Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów. Znajomość potencjalnych interakcji jest kluczowa dla optymalizacji terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. ¹

Produkty lecznicze zwiększające stężenie sunitynibu w osoczu

Podczas terapii sunitynibem należy zwrócić szczególną uwagę na leki będące inhibitorami enzymu CYP3A4 oraz białka oporności raka piersi (BCRP), które mogą znacząco podwyższać stężenie substancji czynnej we krwi pacjenta.

Wpływ inhibitorów CYP3A4

Jednoczesne podawanie sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4 prowadzi do istotnego wzrostu jego stężenia w organizmie. Badania wykazały, że równoczesne podanie jednorazowej dawki sunitynibu z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) u zdrowych ochotników spowodowało wzrost maksymalnego stężenia sunitynibu i jego głównego metabolitu (Cmax) o 49% oraz wzrost pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC0-∞) o 51%. ²

Do silnych inhibitorów CYP3A4, które mogą wchodzić w interakcje z sunitynibem, zaliczamy między innymi:

• Rytonawir – stosowany w leczeniu zakażeń HIV
• Itrakonazol – lek przeciwgrzybiczy
• Erytromycyna – antybiotyk makrolidowy
• Klarytromycyna – antybiotyk makrolidowy
• Sok grejpfrutowy – składnik diety

³

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4 zaleca się:

1. Unikanie jednoczesnego podawania tych leków, jeśli to możliwe
2. Rozważenie alternatywnego produktu leczniczego o minimalnym działaniu hamującym CYP3A4 lub bez takiego działania
3. Jeżeli powyższe rozwiązania nie są możliwe – zmniejszenie dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub 25 mg na dobę w przypadku pNET

Decyzja o modyfikacji dawkowania powinna być oparta na dokładnym monitorowaniu tolerancji leczenia przez pacjenta. ⁴

Wpływ inhibitorów białka oporności raka piersi (BCRP)

Dostępne dane kliniczne dotyczące interakcji między sunitynibem a inhibitorami białka oporności raka piersi (BCRP) są ograniczone. Nie można jednak wykluczyć możliwości wystąpienia interakcji między sunitynibem a inhibitorami BCRP, co może prowadzić do zwiększonego stężenia sunitynibu w organizmie. ⁵

Produkty lecznicze zmniejszające stężenie sunitynibu w osoczu

Równoczesne stosowanie sunitynibu z induktorami enzymu CYP3A4 może prowadzić do istotnego zmniejszenia stężenia substancji czynnej we krwi pacjenta, co może skutkować obniżeniem skuteczności terapii.

Wpływ induktorów CYP3A4

Badania wykazały, że równoczesne podanie jednorazowej dawki sunitynibu z ryfampicyną (silny induktor CYP3A4) powodowało u zdrowych ochotników zmniejszenie maksymalnego stężenia (Cmax) sunitynibu i jego podstawowego metabolitu o 23% oraz zmniejszenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC0-∞) o 46%. ⁶

Do silnych induktorów CYP3A4, które mogą wchodzić w interakcje z sunitynibem, zalicza się:

• Deksametazon – glikokortykosteroid
• Fenytoinę – lek przeciwpadaczkowy
• Karbamazepinę – lek przeciwpadaczkowy
• Ryfampicynę – antybiotyk
• Fenobarbital – lek przeciwpadaczkowy
• Ziele dziurawca (Hypericum perforatum) – preparat ziołowy

⁷

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania sunitynibu z silnymi induktorami CYP3A4 zaleca się:

1. Unikanie jednoczesnego podawania tych leków, jeśli to możliwe
2. Rozważenie alternatywnego produktu leczniczego o minimalnym działaniu indukującym CYP3A4 lub bez takiego działania
3. Jeżeli powyższe rozwiązania nie są możliwe – stopniowe zwiększanie dawki Sunitinib G.L. Pharma, za każdym razem o 12,5 mg (do maksymalnie 87,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC lub 62,5 mg na dobę w przypadku pNET)

Decyzja o modyfikacji dawkowania powinna być oparta na dokładnym monitorowaniu tolerancji leczenia przez pacjenta. ⁸

Interakcje z alkoholem

Mimo że nie przeprowadzono dedykowanych badań dotyczących interakcji sunitynibu z alkoholem, należy zachować ostrożność. Alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy wielu leków, w tym sunitynibu, głównie poprzez wpływ na aktywność enzymów cytochromu P450. Ponadto, zarówno sunitynib, jak i alkohol mogą wykazywać działanie hepatotoksyczne, co przy jednoczesnym stosowaniu może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.

Spożywanie alkoholu podczas terapii sunitynibem może również nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak:

• Zmęczenie i osłabienie
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka)
• Bóle głowy
• Zawroty głowy

Z uwagi na brak szczegółowych danych klinicznych, zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii sunitynibem, szczególnie w przypadku pacjentów z współistniejącymi chorobami wątroby lub innymi schorzeniami, które mogą być nasilone przez alkohol.

Tabela interakcji z lekami i innymi substancjami