Działania niepożądane
Sortis 80 80 mg
Atorwastatyna w dawce 80 mg (Sortis 80) jest skutecznym inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hipolipemizującej, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. W badaniach klinicznych na 16 066 pacjentach leczonych przez średnio 53 tygodnie, 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3 razy GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a kinazy kreatynowej (>3 razy GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10 razy GGN. Najpoważniejszym powikłaniem są zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, w tym rabdomioliza, mogąca prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Ponadto, należy monitorować funkcję wątroby ze względu na ryzyko zapalenia, cholestazy oraz bardzo rzadkiej niewydolności wątroby. Terapia atorwastatyną może także zwiększać ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie i hipertriglicerydemia.
- Działania niepożądane leku Sortis 80
- Epidemiologia działań niepożądanych
- Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych
- Zagrożenia związane z układem mięśniowo-szkieletowym
- Wpływ na wątrobę
- Zaburzenia metaboliczne
- Reakcje alergiczne i skórne
- Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży
- Inne istotne działania niepożądane
- Tabela działań niepożądanych
- Szczególne zagrożenia wymagające uwagi
Działania niepożądane leku Sortis 80
Lek Sortis 80 (atorwastatyna, 80 mg) jako inhibitor reduktazy HMG-CoA jest skutecznym lekiem hipolipemizującym, jednak jego stosowanie wiąże się z różnorodnymi działaniami niepożądanymi, które należy uwzględnić w procesie terapeutycznym. Dokładna znajomość profilu bezpieczeństwa leku jest kluczowa dla prawidłowego monitorowania pacjentów i wczesnego wykrywania potencjalnie niebezpiecznych reakcji.1
Epidemiologia działań niepożądanych
Dane z badań klinicznych wykazują, że spośród 16 066 pacjentów leczonych atorwastatyną przez średnio 53 tygodnie, 5,2% osób w grupie leczonej Sortisem w porównaniu do 4,0% w grupie otrzymującej placebo przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych. Profil bezpieczeństwa Sortisu został ustalony na podstawie danych z badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu leczniczego na rynek.2
Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych
Istotnym aspektem monitorowania bezpieczeństwa podczas terapii atorwastatyną jest regularna kontrola parametrów wątrobowych oraz stężenia kinazy kreatynowej. Istotne klinicznie (>3 razy GGN) zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących Sortis. Zwiększenie to było zależne od wielkości dawki produktu i odwracalne u wszystkich pacjentów. Podobnie zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (>3 razy GGN) zanotowano u 2,5% pacjentów, a zwiększenie aktywności CK (>10 razy GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących Sortis. 3 razy GGN) zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących produkt SORTIS. Było ono zależne od wielkości dawki produktu i odwracalne u wszystkich pacjentów. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (> 3 razy GGN) zanotowano u 2,5% pacjentów przyjmujących produkt SORTIS. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (> 10 razy GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących produkt SORTIS (patrz punkt 4.4).”>3
Zagrożenia związane z układem mięśniowo-szkieletowym
Do najpoważniejszych działań niepożądanych atorwastatyny należą zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, w tym rabdomioliza – stan nagłego rozpadu mięśni prążkowanych, który może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Poza rabdomiolizą obserwuje się także miopatię, zapalenie mięśni, a także immunozależną miopatię martwiczą. Dolegliwości mięśniowe takie jak bóle mięśni występują często, a w rzadkich przypadkach mogą być objawem poważniejszych zaburzeń.4
Wpływ na wątrobę
Należy zwrócić szczególną uwagę na funkcję wątroby podczas stosowania Sortisu. U pacjentów mogą wystąpić zaburzenia wątroby o różnym nasileniu – od nieprawidłowych wyników badań czynności wątroby (często), przez zapalenie wątroby (niezbyt często), cholestazę (rzadko), aż do niewydolności wątroby (bardzo rzadko). Wymaga to regularnego monitorowania parametrów wątrobowych, zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia.5
Zaburzenia metaboliczne
Istotnym zagrożeniem związanym ze stosowaniem atorwastatyny jest potencjalne zwiększenie ryzyka rozwoju cukrzycy. Częstość tego powikłania zależy od obecności czynników ryzyka, takich jak: stężenie glukozy na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI>30 kg/m², zwiększone stężenie triglicerydów oraz nadciśnienie tętnicze w wywiadzie. Ponadto obserwowano hiperglikemię (często), a także hipoglikemię, zwiększenie masy ciała i anoreksję (niezbyt często).30 kg/m², zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie).”>6
Reakcje alergiczne i skórne
Podczas terapii Sortisem mogą wystąpić reakcje alergiczne (często), a w bardzo rzadkich przypadkach nawet anafilaksja. Wśród reakcji skórnych obserwowano: pokrzywkę, wysypkę, świąd oraz łysienie (niezbyt często), a także poważniejsze reakcje jak obrzęk naczynioruchowy, wysypkę pęcherzową, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (rzadko).7
Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży
Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat leczonych atorwastatyną był na ogół podobny do profilu pacjentów otrzymujących placebo. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi odnotowanymi w obydwu grupach, niezależnie od oceny związku przyczynowego, były zakażenia. Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe w badaniu klinicznym trwającym przez okres trzech lat.8
Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera dane dotyczące 520 dzieci leczonych atorwastatyną, spośród których 7 pacjentów było w wieku <6 lat, 121 pacjentów w wieku 6–9 lat, a 392 pacjentów w wieku 10–17 lat. Na podstawie dostępnych danych częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci są podobne jak u pacjentów dorosłych.<sup data-drug="Sortis 80" data-section="Działania niepożądane" title="Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera dane dotyczące 520 dzieci leczonych atorwastatyną, spośród których 7 pacjentów było w wieku 9
Inne istotne działania niepożądane
W trakcie leczenia statynami, w tym Sortisem, zgłaszano również następujące działania niepożądane:
- Zaburzenia seksualne
- Depresja
- Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałego leczenia
Należy również zwrócić uwagę na rzadko występujące, ale istotne klinicznie zaburzenia neurologiczne, jak neuropatia obwodowa oraz przypadki miastenii.10
Tabela działań niepożądanych
| Klasyfikacja układów i narządów | Działanie niepożądane | Częstość występowania | Opis i potencjalne zagrożenia |
|---|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła | Często | Łagodne, zwykle samoograniczające się objawy infekcji górnych dróg oddechowych |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Małopłytkowość | Rzadko | Zmniejszenie liczby płytek krwi mogące prowadzić do zwiększonej skłonności do krwawień |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Reakcje alergiczne | Często | Różnorodne reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu |
| Anafilaksja | Bardzo rzadko | Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna wymagająca natychmiastowej interwencji | |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Hiperglikemia | Często | Podwyższone stężenie glukozy we krwi, potencjalne ryzyko rozwoju cukrzycy |
| Hipoglikemia | Niezbyt często | Obniżone stężenie glukozy we krwi | |
| Zwiększenie masy ciała, anoreksja | Niezbyt często | Zmiana masy ciała, zaburzenia łaknienia | |
| Zaburzenia psychiczne | Koszmary senne, bezsenność | Niezbyt często | Zaburzenia snu mogące wpływać na jakość życia |
| Depresja | Częstość nieznana | Obniżenie nastroju, anhedonia, może wymagać interwencji psychiatrycznej | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Ból głowy | Często | Zwykle łagodny i przemijający |
| Zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, amnezja | Niezbyt często | Różnorodne zaburzenia czucia i percepcji | |
| Neuropatia obwodowa | Rzadko | Uszkodzenie nerwów obwodowych, objawiające się zaburzeniami czucia i/lub osłabieniem mięśni | |
| Miastenia | Częstość nieznana | Osłabienie mięśni o podłożu nerwowo-mięśniowym | |
| Miastenia oczna | Częstość nieznana | Osłabienie mięśni gałkoruchowych, mogące powodować podwójne widzenie, opadanie powiek | |
| Zaburzenia oka | Nieostre widzenie | Niezbyt często | Przemijające zaburzenia ostrości widzenia |
| Zaburzenia widzenia | Rzadko | Inne niż nieostre widzenie zaburzenia percepcji wzrokowej | |
| Zaburzenia ucha i błędnika | Szumy uszne | Niezbyt często | Subiektywne odczuwanie dźwięków przy braku bodźca akustycznego |
| Utrata słuchu | Bardzo rzadko | Upośledzenie percepcji dźwięków o różnym nasileniu | |
| Zaburzenia układu oddechowego | Bóle gardła i krtani, krwawienie z nosa | Często | Dolegliwości w obrębie górnych dróg oddechowych |
| Śródmiąższowa choroba płuc | Częstość nieznana | Rzadkie, ale potencjalnie poważne powikłanie występujące głównie podczas długotrwałej terapii | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka | Często | Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, zwykle łagodne i przemijające |
| Wymioty, ból w górnej i dolnej części brzucha, odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej | Niezbyt często | Bardziej nasilone dolegliwości gastryczne | |
| Zapalenie trzustki | Niezbyt często | Poważne powikłanie mogące prowadzić do ostrego stanu zapalnego trzustki | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby | Często | Podwyższone wartości enzymów wątrobowych, zwykle bezobjawowe i przejściowe |
| Zapalenie wątroby | Niezbyt często | Stan zapalny miąższu wątroby | |
| Cholestaza, niewydolność wątroby | Rzadko/Bardzo rzadko | Cholestaza: zaburzenie przepływu żółci; Niewydolność wątroby: zagrażające życiu zaburzenie funkcji wątroby | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie | Niezbyt często | Łagodne do umiarkowanych reakcje skórne |
| Obrzęk naczynioruchowy | Rzadko | Obrzęk głębszych warstw skóry, tkanki podskórnej, może obejmować twarz, usta, język, gardło | |
| Wysypka pęcherzowa, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka | Rzadko | Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | Bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców | Często | Dolegliwości ze strony układu ruchu, mogące wpływać na jakość życia |
| Ból szyi, zmęczenie mięśni | Niezbyt często | Dodatkowe dolegliwości mięśniowo-szkieletowe | |
| Miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, zerwanie mięśnia | Rzadko | Poważne powikłania mięśniowe, szczególnie rabdomioliza może prowadzić do ostrej niewydolności nerek | |
| Problemy dotyczące ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna | Rzadko | Uszkodzenia ścięgien mogące prowadzić do ich zerwania | |
| Zespół toczniopodobny, immunozależna miopatia martwicza | Bardzo rzadko/Częstość nieznana | Autoimmunologiczne zaburzenia przypominające toczeń lub prowadzące do martwicy mięśni | |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Ginekomastia | Bardzo rzadko | Powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Złe samopoczucie, osłabienie, bóle w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, zmęczenie, gorączka | Niezbyt często | Różnorodne dolegliwości ogólnoustrojowe |
| Badania diagnostyczne | Zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we krwi | Często | Podwyższone poziomy CK mogą wskazywać na uszkodzenie mięśni |
| Obecność białych krwinek w moczu | Niezbyt często | Leukocyturia wskazująca na możliwy stan zapalny dróg moczowych |
Szczególne zagrożenia wymagające uwagi
Rabdomioliza i powikłania mięśniowe
Rabdomioliza stanowi najpoważniejsze powikłanie terapii Sortisem. Jest to ostra, zagrażająca życiu reakcja objawiająca się rozpadem mięśni prążkowanych, masywnym uwalnianiem mioglobiny do krwiobiegu oraz potencjalną niewydolnością nerek. Zwiększone ryzyko występuje u pacjentów z predyspozycjami genetycznymi, w przypadku interakcji lekowych z inhibitorami CYP3A4, u osób starszych, z chorobami nerek lub wątroby, oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków o potencjale miotoksycznym. 3 razy GGN) zanotowano u 2,5% pacjentów przyjmujących produkt SORTIS. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (> 10 razy GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących produkt SORTIS (patrz punkt 4.4).”>11
Hepatotoksyczność
Zaburzenia czynności wątroby podczas stosowania Sortisu mogą przebiegać od łagodnego, bezobjawowego wzrostu aktywności enzymów wątrobowych, do rzadkich przypadków ciężkiej niewydolności wątroby. Istotne klinicznie (>3 razy GGN) zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących produkt, przy czym było ono zależne od wielkości dawki. Objawy uszkodzenia wątroby mogą obejmować: żółtaczkę, ciemne zabarwienie moczu, jasny stolec, świąd skóry, ból w prawym podżebrzu. 3 razy GGN) zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących produkt SORTIS. Było ono zależne od wielkości dawki produktu i odwracalne u wszystkich pacjentów.”>12
Ciężkie reakcje skórny
Podczas terapii Sortisem mogą wystąpić poważne, nawet zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Charakteryzują się one rozległym tworzeniem pęcherzy i złuszczaniem naskórka, wysoką gorączką i złym stanem ogólnym. Stanowią stan nagły w medycynie i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz intensywnego leczenia.13
Zaburzenia neurologiczne
Stosowanie Sortisu wiąże się z możliwością wystąpienia zaburzeń neurologicznych, takich jak neuropatia obwodowa (rzadko) oraz miastenia (częstość nieznana). Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem wystąpienia objawów osłabienia mięśni, zaburzeń czucia (drętwienie, mrowienie) oraz bólu neuropatycznego, szczególnie w kończynach.14
Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania