Dawkowanie i sposób podawania leku Paxtin

Paxtin (paroksetyna) dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 20 mg i 40 mg. Tabletki są białe, okrągłe, z wytłoczonym symbolem PX 20 (tabletki 20 mg) lub PX 40 (tabletki 40 mg). Tabletki można dzielić na równe dawki dzięki wrażliwemu na nacisk rowkowi ułatwiającemu przełamywanie.¹

Zalecenia ogólne dawkowania

Tabletki Paxtin należy podawać raz na dobę, najlepiej rano, podczas posiłku. Należy je połykać w całości, bez rozgryzania. Sposób dawkowania zależy od leczonego schorzenia oraz stanu klinicznego pacjenta.²

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Epizod dużej depresji

Dawka początkowa w leczeniu epizodu dużej depresji wynosi 20 mg na dobę. Efekty terapeutyczne zwykle zaczynają być zauważalne po tygodniu stosowania leku, jednak wyraźna poprawa występuje dopiero od drugiego tygodnia terapii. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwdepresyjnych, dawkowanie należy weryfikować i dostosowywać w zależności od potrzeb klinicznych w ciągu 3-4 tygodni od rozpoczęcia leczenia.³

W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na dawkę 20 mg, można stopniowo zwiększać dawkę o 10 mg, w zależności od reakcji pacjenta, aż do maksymalnej dawki 50 mg na dobę. Leczenie powinno trwać odpowiednio długo – co najmniej 6 miesięcy, aby zapewnić całkowite ustąpienie objawów choroby.⁴

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

W przypadku zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, rekomendowana dawka wynosi 40 mg na dobę. Terapię należy rozpocząć od dawki 20 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać ją o 10 mg aż do osiągnięcia dawki zalecanej. Jeśli po kilku tygodniach stosowania dawki 40 mg reakcja na leczenie jest niewystarczająca, niektórzy pacjenci mogą odnieść korzyść z dalszego zwiększania dawki, aż do maksymalnie 60 mg na dobę.⁵

Pacjenci z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym wymagają wystarczająco długiego okresu leczenia, aby zapewnić całkowite ustąpienie objawów. Terapia może trwać kilka miesięcy lub nawet dłużej.⁶

Zaburzenie lękowe z napadami lęku

W przypadku zaburzenia lękowego z napadami lęku, zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę. Terapię należy rozpocząć od niższej dawki – 10 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać ją o 10 mg aż do osiągnięcia dawki zalecanej. Rozpoczynanie leczenia od małej dawki początkowej ma na celu zminimalizowanie ryzyka nasilenia objawów lęku napadowego, które często występuje we wczesnej fazie leczenia.⁷

W przypadku niewystarczającej reakcji na dawkę 40 mg po kilku tygodniach stosowania, niektórzy pacjenci mogą skorzystać z dalszego zwiększania dawki, aż do maksymalnie 60 mg na dobę. Terapia powinna trwać odpowiednio długo, aby zapewnić całkowite ustąpienie objawów – może to być okres kilku miesięcy lub dłuższy.⁸

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Jeśli po kilku tygodniach stosowania tej dawki odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, aż do maksymalnej dawki 50 mg na dobę. Długotrwałe leczenie fobii społecznej należy regularnie oceniać pod kątem efektywności i zasadności kontynuacji.⁹

Zaburzenie lękowe uogólnione

W przypadku zaburzenia lękowego uogólnionego, zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Podobnie jak w innych wskazaniach, przy niewystarczającej odpowiedzi po kilku tygodniach leczenia, dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, aż do maksymalnej dawki 50 mg na dobę. Efektywność długotrwałego leczenia należy regularnie oceniać.¹⁰

Zaburzenie stresowe pourazowe

W leczeniu zaburzenia stresowego pourazowego zalecana dawka początkowa to 20 mg na dobę. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi po kilku tygodniach, dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, aż do maksymalnej dawki 50 mg na dobę. Podobnie jak w innych wskazaniach, długotrwałe leczenie wymaga regularnej oceny jego skuteczności.¹¹

Odstawianie paroksetyny

W przypadku konieczności zakończenia leczenia, należy unikać nagłego przerwania podawania leku. Zalecane jest stopniowe odstawianie poprzez zmniejszanie dawki dobowej o 10 mg co tydzień. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku wystąpią objawy, które są trudne do tolerowania przez pacjenta, należy rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki, a następnie kontynuować bardziej stopniowe zmniejszanie dawkowania.¹²

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku występuje zwiększone stężenie paroksetyny w osoczu, jednak mieści się ono w zakresie stężeń obserwowanych u osób młodszych. Leczenie należy rozpoczynać od standardowej dawki początkowej zalecanej u dorosłych. W razie potrzeby dawkę można zwiększać, ale maksymalna dawka nie powinna przekraczać 40 mg na dobę.¹³

Dzieci i młodzież

Paroksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży (7-17 lat), ponieważ badania kliniczne wykazały związek stosowania leku ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych i wrogości w tej populacji. Dodatkowo, badania nie wykazały wystarczającej skuteczności preparatu w tych grupach wiekowych.¹⁴

Nie badano stosowania paroksetyny u dzieci poniżej 7 roku życia, dlatego nie należy stosować leku w tej grupie wiekowej do czasu potwierdzenia jego bezpieczeństwa i skuteczności.¹⁵

Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub z niewydolnością wątroby stwierdza się zwiększone stężenia paroksetyny w osoczu. Z tego powodu dawkowanie powinno być ograniczone do dolnego zakresu dawek.¹⁶

Tabela dawkowania