Dawkowanie i sposób podawania
OxyContin 80 mg
OxyContin (chlorowodorek oksykodonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosowany jest doustnie w leczeniu bólu o różnym nasileniu, z indywidualnym dostosowaniem dawki do potrzeb pacjenta. U opioidowo-naïve pacjentów zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg co 12 godzin, natomiast u pacjentów wcześniej leczonych opioidami dawka jest ustalana indywidualnie, z uwzględnieniem konwersji z morfiny (10 mg oksykodonu odpowiada 20 mg morfiny doustnie). W przypadku bólu przebijającego stosuje się dodatkowo leki o natychmiastowym uwalnianiu, pojedyncza dawka doraźna powinna stanowić 1/6 dobowej dawki podstawowej. Dawkę OxyContin zwiększa się stopniowo co 1-2 dni, zwykle o około 1/3 aktualnej dawki, aż do uzyskania stabilnej i skutecznej kontroli bólu. W bólu nienowotworowym zwykle wystarcza dawka dobową 40 mg, natomiast w bólu nowotworowym dawki mogą sięgać 80-120 mg, a w wyjątkowych przypadkach nawet do 400 mg na dobę.
- Dawkowanie i sposób podawania leku OxyContin
- Dawkowanie u pacjentów dorosłych
- Konwersja z morfiny na oksykodon
- Ustalenie i dostosowanie dawkowania
- Czas trwania leczenia
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Zaburzenia czynności nerek i wątroby
- Inni pacjenci z grupy podwyższonego ryzyka
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Sposób podawania
- Cele leczenia i jego zakończenie
- Tabela dawkowania OxyContin
Dawkowanie i sposób podawania leku OxyContin
Lek OxyContin (chlorowodorek oksykodonu) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest przeznaczony do podania doustnego. Dawkowanie należy indywidualnie dostosować do nasilenia bólu oraz wrażliwości pacjenta. Prawidłowo dobrana dawka to najniższa dawka kontrolująca ból przy akceptowalnym przez pacjenta poziomie działań niepożądanych.1
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
U pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej opioidów, zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg chlorowodorku oksykodonu doustnie co 12 godzin. U pacjentów leczonych wcześniej opioidami, dawka początkowa może być większa, w zależności od wcześniejszej odpowiedzi pacjenta na te leki.2
Konwersja z morfiny na oksykodon
Przy przechodzeniu z morfiny na oksykodon należy uwzględnić zmienność osobniczą pacjentów i ostrożnie dostosować dawkę. Początkowa dawka oksykodonu powinna być mniejsza niż równoważna dawka morfiny. Pacjenci otrzymujący doustną morfinę przed terapią oksykodonem powinni otrzymać dawkę dobową według stosunku: 10 mg doustnego oksykodonu odpowiada 20 mg doustnej morfiny.3
Ustalenie i dostosowanie dawkowania
Pacjenci długotrwale leczeni opioidami o kontrolowanym uwalnianiu mogą wymagać dodatkowego podawania leku przeciwbólowego o natychmiastowym uwalnianiu w leczeniu bólu przebijającego. OxyContin jako lek o przedłużonym uwalnianiu nie jest przeznaczony do leczenia bólu przebijającego. Pojedyncza dawka leku o natychmiastowym uwalnianiu, podawanego doraźnie, powinna wynosić jedną szóstą dobowej dawki równoważnej leku przeciwbólowego.4
Konieczność stosowania więcej niż dwóch doraźnych dawek leku o natychmiastowym uwalnianiu w ciągu doby wskazuje na potrzebę zwiększenia dawki podstawowej OxyContin. Dawkę należy zwiększać nie częściej niż co 1-2 dni, aż do osiągnięcia stabilnej dawki przyjmowanej co 12 godzin. Poza zwiększeniem dawki z 10 do 20 mg co 12 godzin, kolejne zwiększenia powinny wynosić około jednej trzeciej aktualnej dawki, aż do uzyskania pożądanego efektu przeciwbólowego.5
Celem takiego dawkowania jest ustalenie właściwej dla pacjenta dawki leku podawanego co 12 godzin, która zapewni odpowiednie działanie przeciwbólowe, przy akceptowalnych działaniach niepożądanych i minimalnym stosowaniu dodatkowego leku doraźnego.6
Większość pacjentów wymaga podawania równych dawek co 12 godzin (ta sama dawka rano i wieczorem), choć w niektórych przypadkach korzystniejsze może być dostosowanie dawek do dobowych zmian natężenia bólu i podawanie różnych dawek rano i wieczorem. Należy zawsze wybierać najmniejszą skuteczną dawkę przeciwbólową.7
W bólu nienowotworowym zazwyczaj wystarcza dawka dobowa 40 mg, chociaż może być konieczne zastosowanie większych dawek. Pacjenci z bólem nowotworowym mogą wymagać dawek od 80 do 120 mg, a w pojedynczych przypadkach nawet do 400 mg.8
Czas trwania leczenia
Oksykodonu nie należy stosować dłużej niż jest to konieczne. Pacjenci wymagają ścisłego monitorowania pod kątem rozwoju uzależnienia i nadużywania leku.9
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku bez jawnych klinicznych zaburzeń czynności wątroby lub nerek zazwyczaj nie ma konieczności zmniejszania dawkowania.10
Zaburzenia czynności nerek i wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby ustalenie dawki początkowej powinno opierać się na ostrożnych i zachowawczych założeniach. Zaleca się zmniejszenie dawki początkowej o połowę w stosunku do dawki zalecanej dla dorosłych (np. dla pacjentów nieleczonych wcześniej opioidami całkowita dawka dobowa wyniesie 10 mg doustnie). Następnie należy indywidualnie dostosować dawkowanie skuteczne u danego pacjenta, uwzględniając jego stan kliniczny.11
W takich przypadkach najmniejsza zalecana dawka 10 mg może być nieodpowiednia jako dawka początkowa. Można wtedy zastosować tabletkę o przedłużonym uwalnianiu zawierającą 5 mg chlorowodorku oksykodonu.12
Inni pacjenci z grupy podwyższonego ryzyka
Pacjenci z niską masą ciała lub wolno metabolizujący leki, którzy dotychczas nie byli leczeni opioidami, powinni otrzymać początkową dawkę o połowę mniejszą od zazwyczaj zalecanej u dorosłych. W takich przypadkach najmniejsza zalecana dawka 10 mg może być nieodpowiednia jako dawka początkowa i można zastosować produkt OxyContin 5 mg.13
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Opioidy mogą być stosowane u dzieci wyłącznie w odpowiednich wskazaniach i powinny być przepisywane przez lekarza specjalistę mającego doświadczenie w leczeniu silnego bólu u dzieci, przy starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.14
Młodzież (w wieku od 12 lat i powyżej): U pacjentów nieleczonych wcześniej opioidami zwykle stosowana jest dawka początkowa 10 mg chlorowodorku oksykodonu na dawkę podawaną co 12 godzin. W przypadku niektórych pacjentów pediatrycznych korzystniejsza może być dawka początkowa 5 mg, aby zminimalizować częstość występowania działań niepożądanych.15
Pacjenci pediatryczni już otrzymujący opioidy mogą rozpocząć leczenie OxyContin od większych dawek, w zależności od ich wcześniejszego doświadczenia z opioidami.16
Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Bezpieczeństwo i skuteczność oksykodonu u dzieci w wieku poniżej 12 lat nie zostały ustalone i brak dostępnych danych dla tej grupy wiekowej.17
Sposób podawania
OxyContin jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy przyjmować zgodnie z ustalonym dawkowaniem dwa razy na dobę, zawsze w tych samych godzinach.18
Tabletki można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od nich, popijając je wystarczającą ilością płynu. Tabletek o przedłużonym uwalnianiu OxyContin nie należy łamać, dzielić, żuć ani kruszyć.19
Cele leczenia i jego zakończenie
Przed rozpoczęciem leczenia OxyContin należy ustalić z pacjentem strategię leczenia, obejmującą czas trwania i cele terapii, oraz plan jej zakończenia, zgodnie z wytycznymi leczenia bólu. Podczas terapii lekarz powinien mieć częsty kontakt z pacjentem w celu oceny:20
- konieczności dalszego leczenia
- możliwości zakończenia leczenia
- potrzeby modyfikacji dawkowania
Gdy pacjent nie potrzebuje już leczenia oksykodonem, zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawienia. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji lub progresji choroby zasadniczej.21
Tabela dawkowania OxyContin
| Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Dostosowanie dawki | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Dorośli nieleczeni opioidami | 10 mg co 12 godzin | Zwiększanie nie częściej niż co 1-2 dni | W bólu nienowotworowym zazwyczaj wystarczająca dawka dobowa to 40 mg |
| Dorośli leczeni wcześniej opioidami | Indywidualnie, w zależności od wcześniejszej odpowiedzi na opioidy | Konwersja z morfiny: 20 mg morfiny = 10 mg oksykodonu | W bólu nowotworowym dawki mogą wynosić od 80 do 120 mg, a w pojedynczych przypadkach do 400 mg |
| Pacjenci w podeszłym wieku bez zaburzeń czynności wątroby/nerek | Jak u dorosłych | Zazwyczaj nie ma konieczności zmniejszania dawki | Uważne monitorowanie |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek/wątroby | 5 mg co 12 godzin (połowa standardowej dawki początkowej) | Ostrożne i indywidualne dostosowanie dawki | Dokładne monitorowanie kliniczne |
| Pacjenci z niską masą ciała lub wolno metabolizujący leki | 5 mg co 12 godzin (połowa standardowej dawki początkowej) | Ostrożne i indywidualne dostosowanie dawki | Dokładne monitorowanie kliniczne |
| Młodzież (od 12 lat) | 10 mg co 12 godzin, w niektórych przypadkach 5 mg co 12 godzin | Indywidualne dostosowanie dawki | Przepisywanie przez specjalistę doświadczonego w leczeniu bólu u dzieci |
| Dzieci poniżej 12 lat | Nie ustalono | Nie ustalono | Brak dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania