Właściwości farmakokinetyczne leku Oculobrim

Oculobrim zawiera brymonidyny winian w stężeniu 2 mg/ml (co odpowiada 1,3 mg brymonidyny), występujący w postaci kropli do oczu. Jedna kropla roztworu dostarcza 65,2 mikrogramów brymonidyny winianu (43 mikrogramy brymonidyny). Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku, z uwzględnieniem procesów, jakim podlega substancja czynna w organizmie.¹

Wchłanianie

Po miejscowym podaniu do oka roztworu brymonidyny w stężeniu 2 mg/ml dwa razy na dobę przez okres 10 dni obserwowano niewielkie stężenia substancji czynnej w osoczu. Średnie maksymalne stężenie (Cmaks) wynosiło jedynie 0,06 ng/ml, co świadczy o ograniczonym wchłanianiu ogólnoustrojowym przy podaniu ocznym.²

Pole pod krzywą stężenia w osoczu względem czasu w ciągu 12 godzin w stanie stacjonarnym (AUC0-12h) osiągnęło wartość 0,31 ng*godz./ml. Dla porównania, po podaniu pierwszej dawki AUC0-12h wynosiło 0,23 ng*godz./ml, co wskazuje na niewielką kumulację leku.³

W przypadku podania doustnego, brymonidyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego i szybką eliminacją z organizmu.⁴

Dystrybucja

Wielokrotne podawanie brymonidyny do oka (dwa razy na dobę przez 10 dni) powoduje jedynie nieznaczną akumulację substancji czynnej we krwi.⁵

Brymonidyna podana miejscowo wiąże się z białkami osocza w około 29%, co wskazuje na stosunkowo słabe wiązanie.⁶

Interesującą właściwością brymonidyny jest jej odwracalne wiązanie z melaniną w tkankach oka, co zostało potwierdzone w badaniach in vitro i in vivo. To specyficzne powinowactwo do melaniny prowadzi do znaczącej akumulacji leku w strukturach oka bogatych w ten barwnik. Po dwóch tygodniach podawania do oczu stężenie brymonidyny w tęczówce, ciele rzęskowym i naczyniówce/siatkówce było 3 do 17 razy większe od obserwowanego po jednorazowym podaniu. Zjawisko to nie występuje przy braku melaniny w tkankach.⁷

Kliniczne znaczenie wiązania brymonidyny z melaniną nie zostało jednoznacznie określone. Warto jednak podkreślić, że w badaniach biomikroskopowych oczu pacjentów leczonych kroplami do oczu zawierającymi roztwór brymonidyny 2 mg/ml przez okres do 1 roku nie wykryto żadnych istotnych działań niepożądanych. Podobnie, w rocznym badaniu toksyczności ocznej u małp, którym podawano brymonidyny winian w dawce około czterokrotnie większej od dawki zalecanej u ludzi, nie stwierdzono znaczącego działania toksycznego.⁸

Metabolizm

Po podaniu doustnym brymonidyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Większość dawki (około 75%) jest wydalana w postaci metabolitów z moczem w ciągu pięciu dni od podania. Co istotne, w moczu nie wykryto niezmienionej substancji czynnej, co świadczy o całkowitej biotransformacji leku.⁹

Badania in vitro z wykorzystaniem ludzkiej i zwierzęcej wątroby wykazały, że metabolizm brymonidyny zachodzi głównie za pośrednictwem dwóch systemów enzymatycznych: oksydazy aldehydowej oraz cytochromu P450.¹⁰

Eliminacja

Po miejscowym podaniu do oka średni pozorny okres półtrwania brymonidyny w krążeniu ogólnoustrojowym u ludzi wynosi około 3 godzin.¹¹

Eliminacja ogólnoustrojowa brymonidyny zachodzi przede wszystkim poprzez metabolizm wątrobowy, co potwierdza istotną rolę wątroby w procesie usuwania leku z organizmu.¹²

Liniowość farmakokinetyki

Ocena farmakokinetyki brymonidyny po jednorazowym miejscowym podaniu roztworów o stężeniach 0,08%, 0,2% i 0,5% nie wykazała istotnych odchyleń od proporcjonalności dawki dla parametrów Cmaks i AUC. Oznacza to, że w badanym zakresie stężeń farmakokinetyka brymonidyny ma charakter liniowy.¹³

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Farmakokinetyka u osób w podeszłym wieku

Badania farmakokinetyczne brymonidyny u osób w podeszłym wieku (65 lat i więcej) w porównaniu z młodymi dorosłymi nie wykazały istotnych różnic w parametrach Cmaks, AUC i pozornego okresu półtrwania po jednorazowym podaniu leku. Wskazuje to, że wiek nie wpływa znacząco na wchłanianie ogólnoustrojowe i eliminację brymonidyny.¹⁴

Dodatkowo, dane z 3-miesięcznego badania klinicznego z udziałem pacjentów w podeszłym wieku potwierdziły, że ekspozycja ogólnoustrojowa na brymonidynę po podaniu ocznym pozostaje bardzo niska, co ma istotne znaczenie dla profilu bezpieczeństwa leku w tej grupie wiekowej.¹⁵