Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octenisept (0,10 g + 2 g)/100 g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Octenisept

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Octenisept ((0,10 g + 2,00 g)/100g, płyn) zostały ustalone w oparciu o szereg badań, które oceniały toksyczność, wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa, potencjał rakotwórczy, mutagenność oraz tolerancję miejscową substancji czynnych zawartych w preparacie – oktenidyny dichlorowodorku i fenoksyetanolu.¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym

W badaniach toksyczności po jednorazowym podaniu doustnym produktu leczniczego u szczurów ustalono dawkę śmiertelną LD₅₀ = 45-50 ml/kg, natomiast po podaniu dootrzewnowym (i.p.) dawkę śmiertelną LD₅₀ = 10-12 ml/kg. Przy podaniu dootrzewnowym dawka 0,45 ml/kg była tolerowana bez żadnych objawów toksycznych.²

W odniesieniu do samej oktenidyny dichlorowodorku, w badaniu na szczurach ustalono doustną dawkę LD₅₀ = 800 mg/kg, a przy jednorazowym podaniu dożylnym (i.v.) dawkę LD₅₀ = 10 mg/kg.³

Przy wielokrotnym stosowaniu miejscowym nie zaobserwowano negatywnych objawów po naniesieniu na rany zwierząt. Wielokrotne miejscowe zastosowanie oktenidyny dichlorowodorku w obrębie błon śluzowych jamy ustnej u psów przez okres 4 tygodni również nie wywoływało żadnych reakcji toksycznych.⁴

Po doustnym zastosowaniu oktenidyny dichlorowodorku przez okres od 2 do 6 tygodni w dawce 650 mg/kg zarówno u szczurów, jak i u psów stwierdzono jedynie poszerzenie jelita wskutek tworzenia się gazów, co jest zjawiskiem typowym dla substancji antybakteryjnych.⁵

W badaniach nad toksycznością po podaniach wielokrotnych zaobserwowano podwyższoną śmiertelność u myszy i psów przy dawkach od 2 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku, a u szczurów przy dawce 8 mg/kg. Zjawisko to powiązano z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami w obrębie płuc, jednak dokładna przyczyna tych zmian pozostaje niejasna.⁶

Toksyczny wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa

W badaniach na królikach, którym przez 13 dni podawano na skórę pojedyncze dawki 300 mg/kg, nie stwierdzono żadnych objawów nieprawidłowości w rozwoju płodów ani toksyczności u matek.⁷

Badania przeprowadzone na ciężarnych szczurach i królikach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego oktenidyny dichlorowodorku lub fenoksyetanolu.⁸

W długoterminowym badaniu obejmującym kolejne pokolenia szczurów, nie stwierdzono negatywnego wpływu oktenidyny dichlorowodorku na rozrodczość zwierząt.⁹

Rakotwórczość

W dwuletnim badaniu właściwości rakotwórczych oktenidyny dichlorowodorku przeprowadzonym na szczurach stwierdzono podwyższoną liczbę rozsianych komórek nowotworowych trzustki. Podwyższony wskaźnik komórek nowotworowych powiązano z wtórnymi zjawiskami wywoływanymi przez antybakteryjną aktywność oktenidyny dichlorowodorku.¹⁰

W przypadku zastosowań u myszy przez okres 18 miesięcy nie zaobserwowano żadnych objawów aktywności rakotwórczej, zarówno miejscowej (związanej z miejscem zastosowania produktu leczniczego) jak i ogólnoustrojowej. Nie zarejestrowano również objawów zatrucia związanego z ewentualną resorpcją zwrotną.¹¹

Mutagenność

W serii testów oceniających potencjał mutagenny nie stwierdzono właściwości mutagennych substancji czynnych produktu leczniczego. Przeprowadzono następujące badania:¹²

• Test Amesa
• Test na obecność komórek chłoniakowych (na myszach)
• Test oceniający aberracje chromosomowe
• Test mikrojądrowy (oceniający zaburzenia genetyczne)

Tolerancja miejscowa

W przeprowadzonych badaniach tolerancji miejscowej nie stwierdzono właściwości uczulających oktenidyny dichlorowodorku w teście Bühlera, podobnie jak nie potwierdzono doświadczalnie ewentualnych działań fotoalergizujących tej substancji czynnej.¹³

Produkt leczniczy stosowany na skórę nie wywoływał efektów pierwotnie drażniących czy uczulających. Po zakropleniu do worka spojówkowego oka królika zarejestrowano jedynie lekkie podrażnienia.¹⁴