Przedawkowanie
MST Continus 30 mg

Przedawkowanie MST Continus, zawierającego siarczan morfiny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg i 200 mg, stanowi poważne zagrożenie życia, głównie z powodu ryzyka ciężkiej depresji oddechowej. Szczególnie niebezpieczne jest rozkruszanie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co prowadzi do natychmiastowego uwolnienia całej dawki morfiny i gwałtownego wzrostu jej stężenia w organizmie. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się depresją ośrodka oddechowego (płytki oddech, sinica), zaburzeniami świadomości (senność, śpiączka), miozą, zaburzeniami mięśniowymi (zwiotczenie, rabdomioliza), zaburzeniami krążenia (bradykardia, niedociśnienie) oraz powikłaniami takimi jak zachłystowe zapalenie płuc i niewydolność nerek.

Pobierz ChPL PDF MST Continus – Tabletki powlekane o zmodyfikowanym uwalnianiu – 30 mg
  1. Przedawkowanie MST Continus (siarczan morfiny)
    1. Mechanizmy przedawkowania
    2. Objawy kliniczne przedawkowania
    3. Postępowanie w przedawkowaniu
    4. Szczególne uwagi kliniczne
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. ból o dużym natężeniu
  2. ból o średnim natężeniu
  3. ból pooperacyjny
Substancja czynna
  1. siarczan morfiny
Kategoria leku
  1. opioidowe leki przeciwbólowe

Przedawkowanie MST Continus (siarczan morfiny)

Przedawkowanie MST Continus (siarczan morfiny) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu MST Continus (10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg, 200 mg) zawierają siarczan morfiny, który w przypadku przyjęcia w nadmiernej ilości może spowodować szereg niebezpiecznych powikłań, z możliwym zgonem włącznie. 1

Mechanizmy przedawkowania

Szczególnie niebezpieczne jest przyjmowanie rozkruszonych tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Zniszczenie powłoki tabletki prowadzi do natychmiastowego uwolnienia całej dawki morfiny, co skutkuje gwałtownym wzrostem stężenia leku w organizmie i może doprowadzić do ostrego przedawkowania. 2

Najpoważniejszym powikłaniem przedawkowania morfiny jest niewydolność oddechowa, która bezpośrednio zagraża życiu pacjenta i może doprowadzić do śmierci. 3

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie siarczanu morfiny charakteryzuje się wieloukładowym obrazem klinicznym, z dominującymi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego. 4

Objawy przedawkowania MST Continus Opis kliniczny Mechanizm
Depresja oddechowa Płytki oddech, zmniejszona częstość oddechu, duszność, sinica Hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu
Zaburzenia świadomości Senność, stupor, śpiączka, dezorientacja Depresyjne działanie na OUN
Zwężenie źrenic Szpilkowate źrenice (mioza), słaba reakcja na światło Pobudzenie nerwu okoruchowego
Zaburzenia mięśniowe Zwiotczenie mięśni szkieletowych, możliwa rabdomioliza Bezpośrednie działanie na układ mięśniowy i nerwowo-mięśniowy
Zaburzenia krążenia Bradykardia, niedociśnienie tętnicze, zapaść krążeniowa Wpływ na układ autonomiczny
Rabdomioliza Rozpad mięśni prążkowanych, mioglobinuria, niewydolność nerek Następstwo przedłużonego ucisku na grupy mięśniowe podczas śpiączki
Zachłystowe zapalenie płuc Niewydolność oddechowa, zaburzenia wymiany gazowej, zapalenie płuc Wynik aspiracji treści żołądkowej przy zaburzeniach świadomości

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania MST Continus wymaga natychmiastowego wdrożenia protokołu terapeutycznego, obejmującego działania podtrzymujące funkcje życiowe oraz zastosowanie specyficznego antidotum. 5

Podstawowe działania w przypadku przedawkowania obejmują:

  1. Udrożnienie dróg oddechowych i zapewnienie odpowiedniej wentylacji – kluczowy pierwszy krok w zapobieganiu hipoksji
  2. Podanie naloksonu – specyficznego antagonisty receptorów opioidowych:
    • Dorośli: 0,4 mg dożylnie, w razie potrzeby powtarzanie co 2-3 minuty
    • Dzieci: 0,01 mg/kg masy ciała
    • Alternatywnie: infuzja dożylna 2 mg naloksonu w 500 ml 0,9% NaCl lub 5% dekstrozy (stężenie 0,004 mg/ml)

    6

  3. Płukanie żołądka – w uzasadnionych przypadkach, szczególnie przy wczesnym rozpoznaniu przedawkowania 7

Szczególne uwagi kliniczne

Przy podawaniu naloksonu należy dostosować dawkowanie do indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Szybkość infuzji powinna odpowiadać wcześniej podanej jednorazowej dawce i być modyfikowana w zależności od reakcji pacjenta. 8

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu naloksonu u pacjentów uzależnionych od opioidów. W takich przypadkach nagłe odwrócenie działania opioidu może spowodować ostry zespół odstawienia. 9

Nalokson nie powinien być rutynowo podawany przy braku istotnej klinicznie depresji oddechowej lub krążeniowej spowodowanej przedawkowaniem morfiny. 10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl