Wskazania do stosowania
Imuran 50 mg
Azatiopryna, substancja czynna leku Imuran, jest immunosupresantem o działaniu antymetabolicznym, stosowanym głównie w terapii skojarzonej z kortykosteroidami i innymi lekami immunosupresyjnymi. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim u pacjentów po przeszczepach narządów (nerki, serca, wątroby) w celu wydłużenia przeżycia przeszczepionego narządu oraz redukcji dawki kortykosteroidów, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych steroidoterapii. Ponadto, Imuran jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich postaci zapalnych chorób jelit (IBD), takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zwłaszcza u pacjentów wymagających lub nietolerujących kortykosteroidów oraz w przypadkach opornych na standardowe leczenie.
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- ciężka zapalna choroba jelit
- ciężkie reumatoidalne zapalenie stawów
- guzkowe zapalenie tętnic
- pęcherzyca zwykła
- przeszczepienie nerki
- przeszczepienie serca
- przeszczepienie wątroby
- przewlekła oporna samoistna plamica małopłytkowa
- toczeń rumieniowaty układowy
- umiarkowana zapalna choroba jelit
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie wielomięśniowe
Wskazania do stosowania leku Imuran
Imuran, zawierający substancję czynną azatioprynę, jest lekiem o właściwościach immunosupresyjnych, działającym jako antymetabolit. Może być stosowany w monoterapii, jednak znacznie częściej zaleca się jego podawanie w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi (zwłaszcza kortykosteroidami) oraz innymi metodami terapeutycznymi modyfikującymi odpowiedź układu immunologicznego. Należy pamiętać, że pełne działanie terapeutyczne azatiopryny może ujawnić się dopiero po kilku tygodniach lub miesiącach systematycznego stosowania.1
Zastosowanie w transplantologii
Imuran należy zalecać pacjentom po przeszczepieniu narządów (nerki, serce, wątroba) w celu wydłużenia czasu przeżycia przeszczepionego narządu. Lek stosuje się w skojarzeniu z kortykosteroidami i/lub innymi lekami immunosupresyjnymi oraz metodami leczenia. Warto podkreślić, że stosowanie azatiopryny pozwala na zmniejszenie zapotrzebowania na kortykosteroidy u biorców przeszczepu nerki, co przynosi dodatkowe korzyści kliniczne poprzez redukcję działań niepożądanych związanych z terapią steroidową.2
Choroby zapalne jelit
Imuran jest wskazany w leczeniu umiarkowanych do ciężkich zapalnych chorób jelit (IBD – inflammatory bowel disease), w tym choroby Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Lek można zalecić w następujących przypadkach:
- u pacjentów wymagających leczenia kortykosteroidami – w celu optymalizacji terapii
- u pacjentów nietolerujących leczenia kortykosteroidami – jako alternatywna opcja terapeutyczna
- u pacjentów z chorobą oporną na inne standardowe metody leczenia podstawowego – jako terapia kolejnego rzutu
3
Choroby autoimmunologiczne i inne wskazania
Azatiopryna może być również zalecana w leczeniu szeregu chorób o podłożu autoimmunologicznym. Lek stosuje się w monoterapii lub częściej w skojarzeniu z kortykosteroidami i/lub innymi metodami terapeutycznymi. Korzyści kliniczne przy zastosowaniu azatiopryny mogą obejmować zmniejszenie dawki kortykosteroidów lub całkowite przerwanie ich podawania. Wskazaniami do zastosowania leku Imuran są:4
- Ciężkie reumatoidalne zapalenie stawów – w przypadkach nieodpowiadających na standardowe leczenie modyfikujące przebieg choroby lub gdy inne terapie są przeciwwskazane
- Toczeń rumieniowaty układowy – szczególnie w postaciach z zajęciem narządów wewnętrznych
- Zapalenie skórno-mięśniowe i zapalenie wielomięśniowe – choroby przebiegające z osłabieniem mięśni i zmianami skórnymi
- Autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby – jako opcja terapeutyczna w celu zahamowania progresji choroby
- Pęcherzyca zwykła – autoimmunologiczna choroba skóry przebiegająca z tworzeniem pęcherzy
- Guzkowe zapalenie tętnic – układowe zapalenie naczyń krwionośnych
- Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna – gdy inne metody leczenia nie przynoszą zadowalających efektów
- Przewlekła oporna samoistna plamica małopłytkowa – w przypadkach nieodpowiadających na standardowe leczenie
5
Aspekty praktyczne stosowania leku
Przy zalecaniu leku Imuran należy wziąć pod uwagę, że jest on dostępny w dwóch dawkach: tabletki powlekane 25 mg oraz 50 mg. Wybór odpowiedniej dawki powinien być dostosowany do wskazania, masy ciała pacjenta oraz indywidualnej odpowiedzi klinicznej.6
Efekt oszczędzający steroidy
Szczególnie istotną cechą terapii lekiem Imuran jest jego efekt oszczędzający steroidy. W długotrwałym leczeniu chorób autoimmunologicznych i stanów po przeszczepieniu narządów, możliwość zmniejszenia dawki lub całkowitego odstawienia kortykosteroidów znacząco obniża ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych związanych z ich długotrwałym stosowaniem (takich jak osteoporoza, cukrzyca, nadciśnienie, zaćma, zwiększona podatność na infekcje).7
Uwaga na zawartość laktozy
Przepisując lek należy pamiętać, że tabletki Imuran zawierają laktozę jednowodną (37 mg w tabletce 25 mg oraz 74 mg w tabletce 50 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.8
Cechy wizualne tabletek
W celu prawidłowej identyfikacji produktu leczniczego warto zwrócić uwagę pacjenta na charakterystyczny wygląd tabletek:
- Imuran 25 mg – okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o barwie pomarańczowej, oznaczone napisem „IM 2”
- Imuran 50 mg – okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o barwie żółtej, oznaczone napisem „IM 5”
9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania