Właściwości farmakodynamiczne
Esogno 2 mg
Eszopiklon, klasyfikowany pod kodem ATC N05CF04, jest niebenzodiazepinowym lekiem nasennym z grupy pochodnych pirolopirazyny (cyklopirolonów), wykazującym unikalny profil farmakodynamiczny. Jego mechanizm działania opiera się na modulacji receptorów GABA-A zawierających podjednostki alfa-1, alfa-2, alfa-3 i alfa-5, co prowadzi do zwiększenia przewodnictwa chlorkowego i hiperpolaryzacji neuronów, skutkując hamowaniem transmisji neuronalnej i indukcją snu. W badaniach klinicznych u dorosłych z bezsennością dawka 3 mg eszopiklonu znacząco poprawiała parametry polisomnograficzne zasypiania i utrzymania snu oraz subiektywną ocenę jakości snu w porównaniu z placebo. Dawka 1 mg wykazywała niespójną skuteczność, dlatego zalecane są dawki 2-3 mg. U osób ≥65 lat dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 mg ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek.
- Właściwości farmakodynamiczne eszopiklonu
- Skuteczność kliniczna eszopiklonu w różnych typach bezsenności
- Przemijająca bezsenność
- Pierwotna bezsenność
- Współwystępująca bezsenność
- Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych eszopiklonu
Właściwości farmakodynamiczne eszopiklonu
Eszopiklon należy do grupy farmakoterapeutycznej leków działających na ośrodkowy układ nerwowy (psycholeptyki), podgrupy leków nasennych i uspokajających, pochodnych benzodiazepin, sklasyfikowany kodem ATC: N05CF04. Jest niebenzodiazepinową substancją nasenną, będącą pochodną pirolopirazyny z grupy cyklopirolonu. Pod względem struktury chemicznej eszopiklon nie jest związany z pirazolopirymidynami, imidazopirymidami, benzodiazepinami ani barbituranami, co decyduje o jego unikalnym profilu farmakodynamicznym.1
Mechanizm działania
Dokładny mechanizm działania eszopiklonu nie został w pełni poznany. Uważa się jednak, że jego działanie wynika z modulacji makromolekularnych kompleksów receptora kwasu gamma-aminomasłowego (GABA)-A zawierających podjednostki alfa-1, alfa-2, alfa-3 i alfa-5. Eszopiklon zwiększa przewodnictwo chlorkowe wywołane przez GABA, co prowadzi do hiperpolaryzacji neuronowej. Proces ten skutkuje hamowaniem transmisji neuronalnej, czego efektem jest indukcja snu.2
Skuteczność kliniczna eszopiklonu w różnych typach bezsenności
Przemijająca bezsenność
W modelu eksperymentalnym przemijającej bezsenności u zdrowych dorosłych ochotników, eszopiklon w dawce 3 mg wykazał wyraźną przewagę nad placebo w obiektywnych parametrach polisomnograficznych dotyczących zarówno zasypiania, jak i utrzymania snu. Dodatkowo, subiektywna ocena jakości i głębokości snu przeprowadzona przez badanych była znacząco lepsza po zastosowaniu eszopiklonu w porównaniu z placebo.3
Pierwotna bezsenność
Badania kontrolowane placebo trwające do 6 miesięcy, przeprowadzone u pacjentów z przewlekłą bezsennością, wykazały, że eszopiklon zapewnia trwałą poprawę w zakresie:
- Zasypiania – skrócenie latencji snu mierzone zarówno obiektywnie, jak i subiektywnie
- Utrzymania snu – redukcja liczby i czasu trwania nocnych przebudzeń
- Całkowitego czasu snu – wydłużenie okresu efektywnego snu
- Jakości snu – poprawa regeneracyjnego charakteru snu
Poprawa jakości snu przekładała się na lepsze funkcjonowanie pacjentów w ciągu dnia następującego po zastosowaniu leku. W badaniach kontrolowanych placebo nie zaobserwowano rozwoju tolerancji u pacjentów z przewlekłą bezsennością leczonych eszopiklonem przez okres do 6 miesięcy, ani u pacjentów cierpiących jednocześnie na bezsenność i depresję, lęk lub ból, leczonych przez okres do 8 tygodni.4
Istotnym spostrzeżeniem klinicznym jest fakt, że dawka 1 mg eszopiklonu u dorosłych pacjentów wykazywała niespójną skuteczność w poprawie zasypiania i redukcji nocnych przebudzeń. Co więcej, nie prowadziła do wydłużenia całkowitego czasu snu w żadnym z przeprowadzonych badań. W związku z tym, oczekuje się, że najczęściej stosowaną skuteczną dawką dla dorosłych będzie 2 lub 3 mg.5
Współwystępująca bezsenność
Eszopiklon wykazuje szczególną skuteczność w bezsenności współistniejącej z innymi schorzeniami:6
- Bezsenność z depresją lub lękiem – 8-tygodniowe jednoczesne podawanie eszopiklonu z selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) wykazało znaczącą poprawę parametrów snu. Co ważne, zaobserwowano również poprawę w klinicznie istotnych wskaźnikach odpowiedzi na leczenie antydepresyjne i anksjolityczne (np. wyniki w skali depresji i oceny lęku Hamiltona) w porównaniu do monoterapii SSRI.7
- Bezsenność z reumatoidalnym zapaleniem stawów lub objawami okołomenopauzalnymi – 4-tygodniowe badania wykazały znaczącą poprawę parametrów snu (zasypianie i utrzymanie snu) przez cały okres terapii. Dodatkowo, u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów odnotowano zmniejszenie dolegliwości bólowych, a u kobiet w okresie okołomenopauzalnym i menopauzalnym poprawę objawów związanych z nastrojem.8
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku 65 lat i starszych obserwuje się zwiększoną ekspozycję na eszopiklon, dlatego całkowita dawka dobowa eszopiklonu w tej grupie wiekowej nie powinna przekraczać 2 mg. Randomizowane badania z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, prowadzone przez okres do 12 tygodni u pacjentów w podeszłym wieku z przewlekłą bezsennością, wykazały, że eszopiklon w dawce 2 mg podawany raz na dobę przed snem zapewniał znaczącą poprawę w zakresie zasypiania i utrzymania snu przez cały okres badania.9
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Europejska Agencja Leków odroczyła obowiązek dołączania wyników badań eszopiklonu w leczeniu bezsenności we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży. Brak jest zatem pełnych danych dotyczących skuteczności farmakodynamicznej w tej grupie wiekowej.10
Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych eszopiklonu
| Właściwość | Charakterystyka |
|---|---|
| Grupa farmakoterapeutyczna | Leki psycholeptyczne; leki nasenne i uspokajające; pochodne benzodiazepin |
| Kod ATC | N05CF04 |
| Struktura chemiczna | Pochodna pirolopirazyny z grupy cyklopirolonu, niezwiązana z benzodiazepinami, barbituranami, pirazolopirymidynami ani imidazopirymidynami |
| Główny mechanizm działania | Modulacja receptorów GABA-A z podjednostkami alfa-1, alfa-2, alfa-3 i alfa-5; zwiększenie przewodnictwa chlorkowego |
| Efekt kliniczny | Indukcja i utrzymanie snu poprzez hiperpolaryzację neuronową i hamowanie transmisji neuronalnej |
| Skuteczna dawka u dorosłych | 2-3 mg (dawka 1 mg wykazuje niespójną skuteczność) |
| Dawkowanie u osób starszych (≥65 lat) | Maksymalnie 2 mg na dobę (zwiększona ekspozycja na lek) |
| Rozwój tolerancji | Nie zaobserwowano podczas stosowania do 6 miesięcy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania