Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esogno 2 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esogno

Badania przedkliniczne dotyczące eszopiklonu, substancji czynnej leku Esogno, wykazały występowanie działań farmakologicznych jedynie przy ekspozycji na dawki znacząco przewyższające maksymalną ekspozycję u ludzi. Z uwagi na ten fakt, obserwowane efekty można uznać za nieistotne klinicznie w kontekście bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów.¹

Genotoksyczność i rakotwórczość

W przeprowadzonych badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego zarówno dla samego eszopiklonu, jak i jego farmakologicznie aktywnego metabolitu (S)-DMZ (S-N-demetylo zopiklonu). Wyniki te wskazują na brak ryzyka genotoksycznego i karcynogennego związanego ze stosowaniem leku.²

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój

Badania przedkliniczne dotyczące wpływu eszopiklonu na reprodukcję oraz rozwój przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na myszach, szczurach, królikach i psach. W żadnym z tych badań eszopiklon nie wykazywał działania teratogennego.³

Jednakże zarówno eszopiklon, jak i jego aktywny farmakologicznie metabolit (S)-N-demetylo zopiklon wykazywały negatywny wpływ na układ rozrodczy w dawkach wielokrotnie przewyższających maksymalną dawkę kliniczną. Obserwowano następujące efekty:⁴

• Zmiany degeneracyjne w męskich narządach płciowych (jądra i najądrza)
• Zmniejszenie wskaźników płodności zarówno u samców, jak i samic
• Zaburzenia cykliczności rui u samic szczurów
• Przyspieszenie czasu do wystąpienia starzenia reprodukcyjnego u szczurów

Istotne jest podkreślenie, że powyższe efekty występowały przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną – 16-krotnie dla samców i 13-krotnie dla samic, biorąc pod uwagę przelicznik powierzchni ciała. Co ważne, wszystkie zaobserwowane zmiany miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania substancji.⁵

Wpływ na rozwój płodu i przeżywalność potomstwa

W badaniach przedklinicznych stwierdzono również, że eszopiklon może wpływać na rozwój wewnątrzmaciczny płodu oraz przeżywalność potomstwa. U szczurów i królików zaobserwowano opóźnienie w rozwoju wewnątrzmacicznym płodów. Ponadto, u szczurów odnotowano zmniejszony współczynnik przeżywalności poporodowej potomstwa w okresie przed zakończeniem karmienia. Należy jednak podkreślić, że efektom tym towarzyszyła wyraźna toksyczność u samic ciężarnych, co sugeruje, że obserwowane zaburzenia rozwoju mogły być wtórne do toksycznego działania na organizm matki.⁶