Dawkowanie i sposób podawania leku Dipper-Mono

Dawkowanie leku Dipper-Mono (walsartan) jest zróżnicowane w zależności od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz stanu jego narządów wewnętrznych. Podawanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zalecana dawka początkowa w leczeniu nadciśnienia tętniczego wynosi 80 mg raz na dobę. Działanie hipotensyjne pojawia się zwykle w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia terapii, jednak maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest po około 4 tygodniach stosowania leku. W przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg.²

Dipper-Mono może być podawany w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego można uzyskać poprzez dołączenie leku moczopędnego, np. hydrochlorotiazydu.³

Dawkowanie po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego

Leczenie walsartanem można rozpocząć już po 12 godzinach od zawału mięśnia sercowego, pod warunkiem stabilizacji stanu klinicznego pacjenta. Schemat dawkowania powinien być stopniowo zwiększany:⁴

• Dawka początkowa: 20 mg dwa razy na dobę
• Stopniowe zwiększanie dawki przez kilka następnych tygodni: 40 mg, następnie 80 mg, a docelowo 160 mg dwa razy na dobę

Dawka docelowa wynosi 160 mg dwa razy na dobę. Zaleca się, aby w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia pacjent przyjmował 80 mg dwa razy na dobę, a dawkę maksymalną 160 mg dwa razy na dobę powinien osiągnąć w ciągu trzech miesięcy, w zależności od indywidualnej tolerancji leczenia.⁵

W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego lub zaburzeń czynności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki. Walsartan można podawać równocześnie z innymi lekami stosowanymi po zawale serca (lekami trombolitycznymi, kwasem acetylosalicylowym, lekami beta-adrenolitycznymi, statynami i lekami moczopędnymi). Nie zaleca się natomiast jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE.⁶

W trakcie leczenia pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego należy regularnie oceniać czynność nerek.⁷

Dawkowanie w niewydolności serca

Zalecana dawka początkowa w leczeniu niewydolności serca wynosi 40 mg dwa razy na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo, w odstępach co najmniej dwutygodniowych, według schematu: 40 mg → 80 mg → 160 mg, podawanych dwa razy na dobę, do osiągnięcia najwyższej dawki tolerowanej przez pacjenta.⁸

W trakcie zwiększania dawki walsartanu należy rozważyć zmniejszenie dawek jednocześnie stosowanych leków moczopędnych. Maksymalna dawka dobowa stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 320 mg walsartanu w dawkach podzielonych.⁹

Walsartan można stosować jednocześnie z innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca. Nie zaleca się jednak jednoczesnego stosowania trzech leków: walsartanu, inhibitora ACE i leku beta-adrenolitycznego lub leku moczopędnego oszczędzającego potas.¹⁰

Podobnie jak w innych wskazaniach, ocena stanu pacjentów z niewydolnością serca powinna zawsze obejmować ocenę czynności nerek.¹¹

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna.¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny >10 ml/min dostosowanie dawki nie jest konieczne.¹⁴

Pacjenci z cukrzycą

Jednoczesne stosowanie walsartanu i aliskirenu u pacjentów z cukrzycą jest przeciwwskazane.¹⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie produktu Dipper-Mono jest przeciwwskazane u pacjentów z:¹⁶

• ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
• marskością żółciową
• zastojem żółci

U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg.¹⁷

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Nadciśnienie tętnicze u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat

Dawkowanie u dzieci i młodzieży w leczeniu nadciśnienia tętniczego jest uzależnione od masy ciała pacjenta.¹⁸

Dawki większe niż maksymalne oceniane w badaniach klinicznych nie są zalecane.¹⁹

Dzieci poniżej 6 lat

Mimo dostępnych danych dotyczących stosowania produktu u dzieci w wieku 1-6 lat, skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Dipper-Mono w tej grupie wiekowej nie zostały ustalone.²⁰

Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek

Nie zaleca się stosowania walsartanu u dzieci i młodzieży z:²¹

• klirensem kreatyniny <30 ml/min
• poddawanych dializie

U dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny >30 ml/min dostosowanie dawki nie jest konieczne. W trakcie leczenia konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności nerek oraz stężenia potasu w surowicy.²²

Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby

Podobnie jak u dorosłych, stosowanie produktu Dipper-Mono jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży z:²³

• ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
• żółciową marskością wątroby
• zastojem żółci

Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem walsartanu u dzieci i młodzieży z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby jest ograniczone. Dawka walsartanu dla tych pacjentów nie powinna przekraczać 80 mg.²⁴

Stosowanie u dzieci i młodzieży z niewydolnością serca i po świeżym zawale mięśnia sercowego

Nie zaleca się stosowania produktu Dipper-Mono w leczeniu niewydolności serca lub świeżego zawału mięśnia sercowego u pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.²⁵

Sposób podawania

Dipper-Mono można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą.²⁶