Właściwości farmakodynamiczne
Demezon 1 mg

Deksametazon, będący niefluorowanym glikokortykosteroidem o wysokiej aktywności (7,5 razy silniejszy niż prednizolon i prednizon, 30-krotnie silniejszy niż hydrokortyzon) i braku aktywności mineralokortykosteroidowej, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i antyproliferacyjne. Mechanizm jego działania opiera się na aktywacji transkrypcji genów zależnych od kortykosteroidów, co prowadzi do zmniejszenia produkcji i aktywności mediatorów zapalnych oraz hamowania migracji komórek zapalnych. Długotrwała terapia wiąże się z ryzykiem przejściowej niewydolności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co wymaga indywidualnego podejścia do planowania leczenia.

Właściwości farmakodynamiczne deksametazonu

Deksametazon, substancja czynna leku Demezon, należy do grupy farmakoterapeutycznej glikokortykosteroidów (kod ATC: H02AB02). Jest to niefluorowany glikokortykosteroid wykazujący wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym właściwości antyalergiczne, przeciwzapalne oraz stabilizujące błony komórkowe. Ponadto deksametazon ma istotny wpływ na metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów.1

Potencjał farmakologiczny

Deksametazon charakteryzuje się wyjątkowo wysoką aktywnością glikokortykosteroidową – jest 7,5 razy silniejszy niż prednizolon i prednizon, a w porównaniu do hydrokortyzonu wykazuje aż 30-krotnie silniejsze działanie. Co istotne z punktu widzenia profilu działań niepożądanych, deksametazon nie wykazuje aktywności mineralokortykosteroidowej.2

Mechanizm działania

Mechanizm działania deksametazonu, podobnie jak innych glikokortykosteroidów, polega przede wszystkim na aktywacji transkrypcji genów zależnych od kortykosteroidów. Złożone działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i antyproliferacyjne jest efektem wielu procesów komórkowych, wśród których należy wymienić:

  • Zmniejszenie powstawania mediatorów zapalnych
  • Redukcję uwalniania czynników prozapalnych
  • Obniżenie aktywności mediatorów stanu zapalnego
  • Hamowanie czynności i migracji komórek zapalnych

Dodatkowo, glikokortykosteroidy, w tym deksametazon, prawdopodobnie hamują wpływ uczulających limfocytów T i makrofagów na komórki docelowe.3

Wpływ na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza

W przypadku długotrwałej terapii deksametazonem lub innymi glikokortykosteroidami, istotnym aspektem klinicznym jest możliwość rozwoju przejściowej niewydolności kory nadnerczy. Stopień zahamowania funkcjonowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza zależy od wielu czynników indywidualnych pacjenta, co należy uwzględnić przy planowaniu leczenia.4

Skuteczność kliniczna w leczeniu COVID-19

Istotnym badaniem potwierdzającym skuteczność deksametazonu w leczeniu COVID-19 jest badanie RECOVERY (Randomised Evaluation of COVid-19 thERapY). Jest to adaptacyjne badanie platformowe, które zostało zaprojektowane jako inicjatywa akademicka, prowadzone metodą otwartej próby z randomizacją i grupą kontrolną. Celem badania była ocena efektów potencjalnych metod terapeutycznych u pacjentów hospitalizowanych z powodu COVID-19.5

Metodyka badania RECOVERY

Badanie przeprowadzono w 176 ośrodkach szpitalnych na terenie Wielkiej Brytanii. Do analizy włączono łącznie 6425 pacjentów, których przydzielono losowo do dwóch grup: 2104 pacjentów otrzymywało deksametazon, natomiast 4321 pacjentów poddano standardowej opiece medycznej. W badanej populacji u zdecydowanej większości (89%) pacjentów laboratoryjnie potwierdzono zakażenie SARS-CoV-2.6

W momencie rozpoczęcia badania (randomizacji) pacjenci reprezentowali zróżnicowany stopień nasilenia objawów choroby:

  • 16% pacjentów wymagało inwazyjnej wentylacji mechanicznej lub pozaustrojowej oksygenacji przezbłonowej (ECMO)
  • 60% pacjentów otrzymywało wyłącznie tlenoterapię (z wentylacją nieinwazyjną lub bez)
  • 24% pacjentów nie wymagało żadnej formy wspomagania oddychania

7

Charakterystyka populacji badanej

Średni wiek uczestników badania wynosił 66,1 ± 15,7 lat, przy czym 36% stanowiły kobiety. W badanej populacji występowały istotne choroby współistniejące: u 24% pacjentów rozpoznano wcześniej cukrzycę, 27% miało choroby serca, a 21% – przewlekłą chorobę płuc.8

Pierwszorzędowy punkt końcowy

Głównym punktem końcowym badania była śmiertelność 28-dniowa. W grupie pacjentów otrzymujących deksametazon odnotowano istotnie statystycznie niższą śmiertelność (22,9%, tj. 482 zgony na 2104 pacjentów) w porównaniu do grupy otrzymującej standardową opiekę medyczną (25,7%, tj. 1110 zgonów na 4321 pacjentów). Wskaźnik częstości wyniósł 0,83 (95% przedział ufności [CI]: 0,75-0,93; p<0,001).<sup data-drug="Demezon" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Śmiertelność w ciągu 28 dni była istotnie niższa w grupie otrzymującej deksametazon niż w grupie otrzymującej standardową opiekę medyczną, ze zgonami odnotowanymi odpowiednio u 482 z 2104 pacjentów (22,9%) i 1110 z 4321 pacjentów (25,7%) (wskaźnik częstości 0,83; 95% przedział ufności [CI], 0,75 do 0,93; P9

Szczegółowa analiza wykazała, że korzyść z leczenia deksametazonem była zróżnicowana w zależności od stopnia niewydolności oddechowej:

  • U pacjentów poddawanych inwazyjnej wentylacji mechanicznej: 29,3% zgonów w grupie deksametazonu vs. 41,4% w grupie standardowej opieki (wskaźnik częstości 0,64; 95% CI: 0,51-0,81)
  • U pacjentów otrzymujących tlenoterapię bez inwazyjnej wentylacji: 23,3% vs. 26,2% (wskaźnik częstości 0,82; 95% CI: 0,72-0,94)
  • U pacjentów niewymagających wspomagania oddychania: 17,8% vs. 14,0% (wskaźnik częstości 1,19; 95% CI: 0,91-1,55) – brak wyraźnego wpływu terapii

10

Drugorzędowe punkty końcowe

W zakresie drugorzędowych punktów końcowych zaobserwowano, że pacjenci leczeni deksametazonem charakteryzowali się krótszym czasem hospitalizacji (mediana 12 dni) w porównaniu do pacjentów z grupy standardowej opieki (mediana 13 dni). Ponadto w grupie deksametazonu odnotowano większe prawdopodobieństwo wypisu ze szpitala przy życiu w ciągu 28 dni (wskaźnik częstości 1,10; 95% CI: 1,03-1,17).11

Podobnie jak w przypadku pierwszorzędowego punktu końcowego, największą korzyść w zakresie wypisu ze szpitala w ciągu 28 dni zaobserwowano u pacjentów poddawanych inwazyjnej wentylacji mechanicznej (wskaźnik częstości 1,48; 95% CI: 1,16-1,90). Mniejszy, ale wciąż istotny efekt uzyskano u pacjentów otrzymujących wyłącznie tlenoterapię (wskaźnik częstości 1,15; 95% CI: 1,06-1,24). Nie stwierdzono natomiast korzyści u pacjentów, którzy nie wymagali tlenoterapii (ryzyko względne 0,96; 95% CI: 0,85-1,08).12

Wyniki badania RECOVERY

Punkt końcowy Deksametazon (N=2104) Standardowa opieka medyczna (N=4321) Wskaźnik częstości lub współczynnik ryzyka (95% CI)*
Śmiertelność w ciągu 28 dni 482/2104 (22,9%) 1110/4321 (25,7%) 0,83 (0,75–0,93)
Wypis ze szpitala w ciągu 28 dni 1413/2104 (67,2%) 2745/4321 (63,5%) 1,10 (1,03–1,17)
Inwazyjna wentylacja mechaniczna lub zgon† 456/1780 (25,6%) 994/3638 (27,3%) 0,92 (0,84–1,01)
Inwazyjna wentylacja mechaniczna 102/1780 (5,7%) 285/3638 (7,8%) 0,77 (0,62–0,95)
Zgon 387/1780 (21,7%) 827/3638 (22,7%) 0,93 (0,84–1,03)
* Wskaźniki częstości zostały dostosowane do wieku w odniesieniu do wyników śmiertelności w ciągu 28 dni i wypisu ze szpitala. Współczynniki ryzyka zostały dostosowane do wieku w odniesieniu do wyniku zastosowania inwazyjnej wentylacji mechanicznej lub zgonu i jej elementów składowych.
† Z tej kategorii wykluczeni są pacjenci, którzy byli poddawani inwazyjnej wentylacji mechanicznej w trakcie randomizacji.

13

Profil bezpieczeństwa

W trakcie badania RECOVERY odnotowano cztery ciężkie zdarzenia niepożądane (SAE – serious adverse event) związane z zastosowaniem deksametazonu:

  • Dwa przypadki hiperglikemii
  • Jeden przypadek psychozy indukowanej steroidami
  • Jedno krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego

Co istotne z klinicznego punktu widzenia, wszystkie powyższe zdarzenia niepożądane ustąpiły, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa deksametazonu w leczeniu pacjentów z COVID-19.14

Analizy podgrup

W ramach badania przeprowadzono również analizy podgrup, które wykazały wpływ przydziału do grupy otrzymującej deksametazon na śmiertelność 28-dniową w zależności od następujących czynników:

  • Wieku pacjentów
  • Zastosowanego wspomagania oddychania w trakcie randomizacji
  • Występowania chorób przewlekłych w wywiadzie

Uzyskane wyniki potwierdziły zróżnicowaną skuteczność deksametazonu w poszczególnych podgrupach pacjentów, co ma istotne znaczenie dla optymalizacji strategii terapeutycznych w leczeniu COVID-19.15

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl