Działania niepożądane leku Dasatinib SUN

Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo przeanalizowany w ramach badań klinicznych obejmujących łącznie 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej, 2388 dorosłych z opornością lub nietolerancją imatynibu z CML w fazie przewlekłej lub zaawansowanej bądź z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) oraz 188 pacjentów pediatrycznych.¹

Czas trwania terapii

Mediana czasu leczenia dorosłych pacjentów wynosiła 19,2 miesiąca (zakres 0 do 93,2 miesiąca). W przypadku pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej mediana czasu leczenia sięgała około 60 miesięcy. U 1618 dorosłych pacjentów z CML w fazie przewlekłej mediana czasu leczenia wyniosła 29 miesięcy (zakres 0 do 92,9 miesiąca), natomiast u 1094 dorosłych pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub Ph+ ALL mediana czasu leczenia wynosiła 6,2 miesiąca (zakres 0 do 93,2 miesiąca).²

W przypadku populacji pediatrycznej (188 pacjentów) mediana czasu leczenia wyniosła 26,3 miesiąca (zakres 0 do 99,6 miesiąca). W szczególności, w podgrupie 130 dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej leczonych dazatynibem mediana czasu leczenia wynosiła 42,3 miesiąca (zakres 0,1 do 99,6 miesiąca).³

Przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych

Działania niepożądane występowały u większości pacjentów leczonych dazatynibem w pewnym okresie terapii. W ogólnej populacji 2712 dorosłych pacjentów leczonych dazatynibem, u 520 (19%) pacjentów wystąpiły działania niepożądane prowadzące do przerwania leczenia.⁴

W grupie pediatrycznej profil bezpieczeństwa był zasadniczo podobny do obserwowanego u dorosłych, jednakże nie odnotowano przypadków wysięku osierdziowego, wysięku opłucnowego, obrzęku płuc ani nadciśnienia płucnego u dzieci i młodzieży. Wśród 130 dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej leczonych dazatynibem tylko u 2 pacjentów (1,5%) działania niepożądane doprowadziły do przerwania leczenia.⁵

Szczegółowy opis działań niepożądanych

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane u pacjentów otrzymujących dazatynib w monoterapii w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) lub o częstości nieznanej (nie może być określona na podstawie dostępnych danych po wprowadzeniu do obrotu).⁶

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

W trakcie terapii dazatynibem obserwowano różnego rodzaju zakażenia, z których niektóre mogą mieć poważny przebieg, a w rzadkich przypadkach prowadzić do zgonu. Wśród zidentyfikowanych działań niepożądanych w tej klasie wymienia się:

• Bardzo często: zakażenia (w tym bakteryjne, wirusowe, grzybicze, niespecyficzne)
• Często:
  • zapalenie płuc (w tym bakteryjne, wirusowe oraz grzybicze)
  • zakażenia/zapalenie górnych dróg oddechowych
  • zakażenia wirusem Herpes (w tym cytomegalowirusem – CMV)
  • zakażenia przewodu pokarmowego
  • posocznica/sepsa (w tym niezbyt częste przypadki zakończone zgonem)
• Częstość nieznana: reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

⁷

Tabela działań niepożądanych

Poniższa tabela zawiera szczegółowe zestawienie działań niepożądanych zaobserwowanych podczas leczenia dazatynibem, z uwzględnieniem częstości ich występowania oraz charakterystyki.

Niebezpieczeństwa związane z działaniami niepożądanymi dazatynibu

Leczenie dazatynibem wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, które w niektórych przypadkach mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia lub życia pacjenta. Najistotniejsze zagrożenia obejmują:

Infekcje

Zakażenia różnego pochodzenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze) stanowią bardzo częste działanie niepożądane terapii dazatynibem. Szczególnie niebezpieczne są przypadki zapalenia płuc oraz posocznicy/sepsy, które mogą prowadzić do zgonu. Oprócz tego istnieje ryzyko reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, co stanowi szczególne zagrożenie dla pacjentów z przebytym WZW B.⁸

Przerwanie leczenia

Wysoka częstość występowania działań niepożądanych skutkujących przerwaniem leczenia (19% dorosłych pacjentów) wskazuje na potencjalnie istotne ograniczenie możliwości prowadzenia długotrwałej terapii u części pacjentów. Warto odnotować, że w populacji pediatrycznej odsetek pacjentów przerywających leczenie z powodu działań niepożądanych jest znacząco niższy (1,5%), co sugeruje lepszą tolerancję leku w tej grupie wiekowej.⁹

Różnice w profilu bezpieczeństwa dorośli/pediatria

Odnotować należy różnice w profilu bezpieczeństwa między populacją dorosłych a pediatryczną. U dzieci i młodzieży nie obserwowano powikłań w postaci wysięku osierdziowego, wysięku opłucnowego, obrzęku płuc ani nadciśnienia płucnego, które występują u dorosłych pacjentów. Sugeruje to potencjalnie lepszy profil bezpieczeństwa w zakresie układu oddechowego i sercowo-naczyniowego u młodszych pacjentów.¹⁰