Właściwości farmakodynamiczne
Crusia 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Crusia to lek biopodobny zawierający enoksaparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów, wykazującą wysoką aktywność anty-Xa (~100 j.m./mg) i relatywnie niską anty-IIa (~28 j.m./mg), z stosunkiem aktywności 3,6. Mechanizm działania opiera się na aktywacji antytrombiny III, co prowadzi do zahamowania czynników krzepnięcia, w tym czynnika Xa i IIa, oraz dodatkowo indukcji uwalniania TFPI i zmniejszeniu uwalniania czynnika von Willebranda, co wzmacnia efekt przeciwzakrzepowy. Enoksaparyna w dawkach terapeutycznych wydłuża aPTT o 1,5-2,2 raza, natomiast dawki profilaktyczne nie wpływają istotnie na ten parametr.
- choroba reumatyczna
- ciężkie zakażenie
- czynna choroba nowotworowa
- niestabilna dławica piersiowa
- niewydolność oddechowa
- ostra niewydolność serca
- świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
- tworzenie się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy
- zakrzepica żył głębokich
- zatorowość płucna
- zawał serca bez uniesienia odcinka ST
- żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Właściwości farmakodynamiczne leku Crusia
Lek Crusia jest produktem leczniczym biopodobnym, sklasyfikowanym w grupie farmakoterapeutycznej jako lek przeciwzakrzepowy z grupy heparyn (kod ATC: B01AB05). Szczegółowe informacje na temat tego produktu są dostępne na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.1
Struktura molekularna i pochodzenie
Enoksaparyna sodowa, będąca substancją czynną leku Crusia, jest heparyną drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej wynoszącej około 4500 daltonów. Jest otrzymywana w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Występuje w postaci soli sodowej.23
Profil aktywności przeciwzakrzepowej
Charakterystyczną cechą enoksaparyny sodowej jest rozdzielenie aktywności przeciwzakrzepowej i przeciwkrzepliwej w porównaniu ze standardową heparyną. W badaniach in vitro wykazano, że enoksaparyna sodowa charakteryzuje się wysoką aktywnością przeciwko czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (aktywność anty-Xa), osiągającą około 100 j.m./mg. Jednocześnie wykazuje ona relatywnie niską aktywność przeciwko czynnikowi IIa (anty-IIa) lub działanie przeciwtrombinowe, wynoszące około 28 j.m./mg. Stosunek tych aktywności wynosi 3,6, co stanowi istotną cechę charakterystyczną tego leku.4
Działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny sodowej zachodzi przy udziale antytrombiny III (ATIII), co prowadzi do efektywnego działania przeciwzakrzepowego u ludzi.5
Dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne
Badania z udziałem zdrowych ochotników, pacjentów oraz modele niekliniczne pozwoliły zidentyfikować dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne enoksaparyny, które rozszerzają profil jej działania farmakodynamicznego. Obejmują one:
- Zależne od ATIII zahamowanie innych czynników krzepnięcia, w tym czynnika VIIa
- Indukcję uwalniania endogennego inhibitora zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia (Tissue Factor Pathway Inhibitor, TFPI)
- Zmniejszenie uwalniania czynnika von Willebranda (von Willebrand factor, vWF) ze śródbłonka naczyniowego do krwioobiegu
Powyższe mechanizmy w istotny sposób przyczyniają się do ogólnego działania przeciwzakrzepowego enoksaparyny sodowej, wzmacniając jej efekt terapeutyczny.6
Wpływ na parametry koagulologiczne
Enoksaparyna sodowa stosowana w dawkach profilaktycznych nie wpływa w istotny sposób na wartość czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Natomiast przy stosowaniu dawek terapeutycznych obserwuje się wydłużenie wartości aPTT o 1,5-2,2 razy w stosunku do czasu kontrolnego w momencie maksymalnej aktywności leku.7
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność kliniczna enoksaparyny sodowej została potwierdzona w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej związanej z operacjami, a szczególnie w rozszerzonej profilaktyce po zabiegach ortopedycznych.8
W badaniu z podwójnie ślepą próbą oceniającym stosowanie przedłużonej profilaktyki u pacjentów poddanych operacji alloplastyki stawu biodrowego uczestniczyło 179 pacjentów bez żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Pacjenci ci byli początkowo leczeni podczas hospitalizacji enoksaparyną sodową w dawce 4000 j.m. (40 mg) podawanej podskórnie. Po wypisaniu ze szpitala zostali losowo przydzieleni do dwóch grup:
- Grupa otrzymująca enoksaparynę sodową w schemacie 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie (n=90)
- Grupa otrzymująca placebo (n=89)
Leczenie w obu grupach prowadzono przez 3 tygodnie. Wyniki badania wykazały, że częstość występowania zakrzepicy żył głębokich podczas stosowania przedłużonej profilaktyki była istotnie niższa w grupie otrzymującej enoksaparynę sodową w porównaniu z grupą placebo. Co istotne, w grupie leczonej enoksaparyną nie odnotowano przypadków zatorowości płucnej. Podczas badania nie wystąpiły również epizody poważnego krwawienia, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu w przedłużonej profilaktyce.9
Dostępne dawki i postaci produktu
Produkt leczniczy Crusia jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, jako klarowny roztwór, bezbarwny do jasnożółtego.10
Dostępnych jest pięć różnych dawek enoksaparyny sodowej w ampułko-strzykawkach:
| Dawka | Aktywność anty-Xa | Objętość roztworu |
|---|---|---|
| 20 mg | 2000 j.m. | 0,2 ml |
| 40 mg | 4000 j.m. | 0,4 ml |
| 60 mg | 6000 j.m. | 0,6 ml |
| 80 mg | 8000 j.m. | 0,8 ml |
| 100 mg | 10000 j.m. | 1,0 ml |
Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa rozpuszczonej w wodzie do wstrzykiwań.1112
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania