Przedawkowanie
Crusia 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej, szczególnie po podaniu dożylnym, pozaustrojowym lub podskórnym, prowadzi do poważnych powikłań krwotocznych, takich jak krwawienia powierzchowne (np. z dziąseł, nosa, wybroczyny skórne), krwawienia wewnętrzne (do przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwawienia zaotrzewnowe) oraz krwawienia do OUN (śródczaszkowe, podtwardówkowe). Objawy te korelują z dawką i indywidualną wrażliwością pacjenta, a także manifestują się wydłużeniem czasu aPTT i wzrostem aktywności anty-Xa, która jest bezpośrednio proporcjonalna do podanej dawki enoksaparyny. W przypadku doustnego przyjęcia leku, ze względu na słabe wchłanianie, ryzyko poważnych następstw klinicznych jest minimalne.

Pobierz ChPL PDF Crusia – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
  1. Przedawkowanie leku Crusia (enoksaparyna sodowa)
    1. Drogi przedawkowania i ich konsekwencje
    2. Objawy kliniczne przedawkowania
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Neutralizacja działania enoksaparyny przy użyciu protaminy
    5. Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba reumatyczna
  2. ciężkie zakażenie
  3. czynna choroba nowotworowa
  4. niestabilna dławica piersiowa
  5. niewydolność oddechowa
  6. ostra niewydolność serca
  7. świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
  8. tworzenie się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy
  9. zakrzepica żył głębokich
  10. zatorowość płucna
  11. zawał serca bez uniesienia odcinka ST
  12. żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Substancja czynna
  1. enoksaparyna sodowa
Kategoria leku
  1. heparyny drobnocząsteczkowe
  2. leki przeciwzakrzepowe

Przedawkowanie leku Crusia (enoksaparyna sodowa)

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, głównie związanych z jej działaniem przeciwzakrzepowym. Prawidłowe rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia mają kluczowe znaczenie dla pomyślnego rokowania pacjenta w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania.1

Drogi przedawkowania i ich konsekwencje

Przypadkowe przedawkowanie enoksaparyny sodowej może wystąpić na skutek różnych dróg podania leku. Najczęściej obserwowane są przedawkowania po podaniu:2

  • Dożylnym – potencjalnie najszybszy rozwój objawów przedawkowania
  • Pozaustrojowym – w trakcie procedur wymagających antykoagulacji
  • Podskórnym – najczęstsza droga podania terapeutycznego

W przypadku doustnego przyjęcia leku, enoksaparyna sodowa charakteryzuje się słabym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Nawet przyjęcie dużych dawek tą drogą zwykle nie prowadzi do poważnych następstw klinicznych.3

Objawy kliniczne przedawkowania

Główne manifestacje kliniczne przedawkowania enoksaparyny sodowej wiążą się z jej podstawowym działaniem farmakologicznym – efektem przeciwzakrzepowym. Przedawkowanie prowadzi przede wszystkim do powikłań krwotocznych o różnym nasileniu i lokalizacji.4

Objaw przedawkowania Opis Potencjalna dawka wywołująca
Krwawienia powierzchowne Krwawienia z dziąseł, nosa, wybroczyny skórne, przedłużone krwawienie z miejsc wkłuć Zależne od indywidualnej wrażliwości, może wystąpić przy niewielkim przekroczeniu dawki terapeutycznej
Krwawienia wewnętrzne Krwawienia do przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwawienia zaotrzewnowe Znaczne przekroczenie dawki terapeutycznej
Krwawienia do OUN Krwawienia śródczaszkowe, krwawienia podtwardówkowe Najczęściej po masywnym przedawkowaniu
Przedłużony czas krzepnięcia Wydłużenie czasu aPTT, czasu krzepnięcia Proporcjonalne do stopnia przedawkowania
Podwyższona aktywność anty-Xa Znaczny wzrost aktywności anty-Xa w osoczu Koreluje bezpośrednio z podaną dawką

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania enoksaparyny sodowej wymaga szybkiego i zdecydowanego działania. Głównym antidotum stosowanym w neutralizacji działania przeciwzakrzepowego enoksaparyny jest protamina.5

Neutralizacja działania enoksaparyny przy użyciu protaminy

Dawkowanie protaminy zależy od:6

  1. Dawki wstrzykniętej enoksaparyny
  2. Czasu, jaki upłynął od podania enoksaparyny do momentu podania protaminy

Schemat dawkowania protaminy:7

  • Podanie enoksaparyny w ciągu ostatnich 8 godzin: 1 mg protaminy na każde 100 j.m. (1 mg) enoksaparyny sodowej
  • Podanie enoksaparyny ponad 8 godzin przed interwencją: 0,5 mg protaminy w infuzji na każde 100 j.m. (1 mg) enoksaparyny sodowej
  • Podanie enoksaparyny ponad 12 godzin przed interwencją: podanie protaminy może nie być konieczne

Należy podkreślić, że nawet przy zastosowaniu wysokich dawek protaminy, nie uzyskuje się całkowitej neutralizacji aktywności anty-Xa enoksaparyny sodowej – maksymalnie neutralizowane jest około 60% tej aktywności.8

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania enoksaparyny sodowej niezbędne jest ścisłe monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pacjenta, obejmujące:

  • Regularne badanie parametrów życiowych
  • Monitorowanie parametrów krzepnięcia (aktywność anty-Xa, aPTT)
  • Ocenę występowania objawów krwawienia (jawnego i utajonego)
  • W przypadku podania protaminy – kontrolę efektywności neutralizacji

W ciężkich przypadkach przedawkowania może być konieczne zastosowanie dodatkowego leczenia wspomagającego, obejmującego przetoczenia koncentratu krwinek czerwonych, świeżo mrożonego osocza lub koncentratu kompleksu protrombiny, w zależności od obrazu klinicznego i wyników badań laboratoryjnych.9

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl