Właściwości farmakokinetyczne leku Co-Prestarium

Produkt leczniczy Co-Prestarium jest połączeniem dwóch substancji czynnych: peryndoprylu z argininą oraz amlodypiny w postaci bezylanu. Badania wykazały, że współczynnik i zakres absorpcji obu składników z preparatu złożonego nie różnią się istotnie od wartości obserwowanych podczas podawania tych substancji w oddzielnych postaciach farmaceutycznych, co potwierdza odpowiednią biodostępność składników aktywnych.¹

Peryndopryl – charakterystyka farmakokinetyczna

Wchłanianie

Peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga już po 1 godzinie od przyjęcia leku. Jego okres półtrwania jest stosunkowo krótki i wynosi 1 godzinę. Należy podkreślić, że peryndopryl jest prolekiem, który wymaga biotransformacji do aktywnej postaci. Tylko 27% podanej dawki peryndoprylu dociera do krążenia systemowego w postaci aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Oprócz czynnego peryndoprylatu powstaje 5 innych metabolitów, które nie wykazują aktywności farmakologicznej. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu jest osiągane w ciągu 3-4 godzin po podaniu leku.²

Istotny wpływ na farmakokinetykę peryndoprylu ma obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym. Spożycie posiłku zmniejsza przekształcanie peryndoprylu do peryndoprylatu, co skutkuje obniżeniem biodostępności substancji czynnej. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie peryndoprylu z argininą doustnie, w pojedynczej dawce dobowej, rano, przed posiłkiem, aby zapewnić optymalne wchłanianie i skuteczność terapeutyczną.³

Badania farmakokinetyczne wykazały liniową zależność pomiędzy zastosowaną dawką peryndoprylu a jego stężeniem osiąganym w osoczu, co pozwala na przewidywalne zwiększanie stężenia leku proporcjonalnie do dawki.⁴

Dystrybucja

Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu jest stosunkowo niewielka i wynosi około 0,2 l/kg. Lek w ograniczonym stopniu wiąże się z białkami osocza – stopień wiązania wynosi 20%. Głównym białkiem wiążącym jest enzym konwertujący angiotensynę. Istotne jest, że stopień wiązania z białkami jest zależny od stężenia leku w osoczu.⁵

Eliminacja

Peryndoprylat jest wydalany głównie przez nerki. Końcowy okres półtrwania niezwiązanej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu stacjonarnego w ciągu 4 dni regularnego stosowania leku.⁶

Farmakokientyka peryndoprylu w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością serca oraz z niewydolnością nerek obserwuje się wolniejsze wydalanie peryndoprylatu. W tych grupach pacjentów zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna z częstym monitorowaniem stężenia kreatyniny i potasu w surowicy.⁷

Klirens peryndoprylatu podczas hemodializy wynosi 70 ml/min, co wskazuje na możliwość jego usuwania podczas tego zabiegu.⁸

U pacjentów z marskością wątroby farmakokinetyka peryndoprylu ulega zmianie – klirens wątrobowy macierzystej cząsteczki jest zmniejszony o około 50%. Jednakże, ilość powstającego aktywnego metabolitu peryndoprylatu nie ulega zmniejszeniu, dlatego modyfikacja dawkowania w tej grupie pacjentów nie jest konieczna. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u tych chorych.⁹

Amlodypina – charakterystyka farmakokinetyczna

Wchłanianie, dystrybucja i wiązanie z białkami

Amlodypina po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych wykazuje dobrą absorpcję z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) jest osiągane po 6-12 godzinach od przyjęcia leku. Całkowita biodostępność amlodypiny mieści się w zakresie od 64% do 80%, co świadczy o dobrym wchłanianiu tej substancji. Objętość dystrybucji jest znaczna i wynosi około 21 l/kg, co wskazuje na szeroki zakres dystrybucji do tkanek.¹⁰

Amlodypina w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny jest związane z tymi białkami. W przeciwieństwie do peryndoprylu, biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu, co umożliwia większą elastyczność w przyjmowaniu tego leku.¹¹

Metabolizm i eliminacja

Amlodypina charakteryzuje się długim okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji, wynoszącym około 35-50 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę. Substancja jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki – 10% niezmienionego leku macierzystego oraz 60% metabolitów jest wydalane w moczu.¹²

Farmakokinetyka amlodypiny w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego w osoczu jest podobny jak u osób młodszych. Jednakże klirens amlodypiny wykazuje tendencję do zmniejszania się wraz z wiekiem, co prowadzi do zwiększenia wartości pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) oraz wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji u osób starszych.¹³

Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca również wykazują zmiany w farmakokinetyce amlodypiny. W tej grupie chorych obserwuje się zwiększenie pola pod krzywą stężenia leku w czasie oraz wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji, a stopień tych zmian jest proporcjonalny do wieku pacjenta.¹⁴

Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są bardzo ograniczone. U tych chorych obserwuje się zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje dłuższym okresem półtrwania oraz zwiększeniem wartości AUC o około 40-60%. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć modyfikację dawkowania podczas stosowania amlodypiny u pacjentów z niewydolnością wątroby.¹⁵

Porównanie parametrów farmakokinetycznych peryndoprylu i amlodypiny

Wnioski kliniczne dla praktyki terapeutycznej

Znajomość właściwości farmakokinetycznych peryndoprylu i amlodypiny obecnych w preparacie Co-Prestarium pozwala na optymalne zastosowanie tego leku w praktyce klinicznej. Na podstawie przedstawionych danych można sformułować następujące wskazówki praktyczne:

• Preparat Co-Prestarium należy podawać raz na dobę, rano przed posiłkiem, aby zapewnić optymalną biodostępność peryndoprylu¹⁶
• U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością serca lub nerek może dochodzić do kumulacji obu składników aktywnych, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania podczas terapii¹⁷
• U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki peryndoprylu, natomiast może być potrzebna redukcja dawki amlodypiny¹⁸
• Pełny efekt terapeutyczny preparatu Co-Prestarium może być widoczny po kilku dniach regularnego stosowania, gdy zostanie osiągnięty stan stacjonarny dla obu składników aktywnych¹⁹