Specjalne ostrzeżenia
Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml roztwór do infuzji
Cyprofloksacyna powinna być stosowana z dużą ostrożnością, zwłaszcza u pacjentów z historią ciężkich działań niepożądanych po chinolonach, miastenią, zaburzeniami ścięgien, czynnikami ryzyka tętniaka i rozwarstwienia aorty, a także u dzieci i młodzieży. Ryzyko poważnych działań niepożądanych obejmuje długotrwałe uszkodzenia układu mięśniowo-szkieletowego, nerwowego, psychicznego i zmysłów, tendinopatię (w tym zerwanie ścięgna Achillesa), reakcje alergiczne, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT), dysglikemię, a także ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, leczonych jednocześnie kortykosteroidami, z zaburzeniami czynności nerek, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz z chorobami serca i OUN. Dawkowanie wymaga dostosowania u pacjentów z niewydolnością nerek, a monitorowanie stężenia glukozy jest wskazane u chorych na cukrzycę. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów poważnych działań niepożądanych, takich jak ból ścięgien, zaburzenia widzenia, objawy neuropatii, reakcje alergiczne czy objawy choroby wątroby, należy natychmiast przerwać terapię.
- Specjalne ostrzeżenia dotyczące stosowania cyprofloksacyny
- Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane
- Pacjenci z miastenią
- Rozwarstwienie aorty, tętniak oraz niedomykalność zastawki serca
- Zastosowanie w różnych typach zakażeń
- Ciężkie zakażenia i zakażenia o etiologii mieszanej
- Zakażenia paciorkowcowe
- Zakażenia układu płciowego
- Zakażenia dróg moczowych
- Zakażenia jamy brzusznej
- Biegunka podróżnych
- Zakażenia kości i stawów
- Płucna postać wąglika
- Zaburzenia widzenia
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Nadwrażliwość
- Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna
- Wrażliwość na światło
- Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
- Zaburzenia serca
- Dysglikemia
- Układ pokarmowy
- Nerki i układ moczowy
- Wątroba i drogi żółciowe
- Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
- Oporność bakteryjna
- Interakcje z cytochromem P450
- Interakcje z badaniami diagnostycznymi
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
- Zawartość sodu
- bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego
- biegunka podróżnych
- ciężkie zakażenie u dzieci i młodzieży
- neutropenia z gorączką wywołaną przez zakażenie bakteryjne
- ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek
- płucna postać wąglika
- powikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek
- powikłane zakażenie układu moczowego
- przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego
- rozstrzenie oskrzeli
- zakażenie jamy brzusznej
- zakażenie kości i stawów
- zakażenie płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy
- zakażenie płucno-oskrzelowe wywołane przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z mukowiscydozą
- zakażenie skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram-ujemne
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie jądra
- zapalenie najądrza
- zapalenie narządów miednicy mniejszej
- zapalenie płuc
- złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
Specjalne ostrzeżenia dotyczące stosowania cyprofloksacyny
Stosowanie cyprofloksacyny należy ograniczyć u pacjentów, u których wcześniej występowały ciężkie działania niepożądane podczas leczenia preparatami zawierającymi chinolony lub fluorochinolony. Terapię tym antybiotykiem należy rozpoczynać wyłącznie w przypadku braku alternatywnych metod leczenia oraz po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka1.
Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane
U pacjentów przyjmujących fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i wcześniej istniejących czynników ryzyka, raportowano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych wpływających na różne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i układy zmysłów). Po wystąpieniu pierwszych objawów lub oznak jakiegokolwiek poważnego działania niepożądanego, należy natychmiast przerwać stosowanie cyprofloksacyny, a pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym2.
Pacjenci z miastenią
Cyprofloksacyna powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów z miastenią ze względu na ryzyko nasilenia objawów choroby3.
Rozwarstwienie aorty, tętniak oraz niedomykalność zastawki serca
Badania epidemiologiczne sugerują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, a także niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej. U osób leczonych fluorochinolonami zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca4.
W związku z tym fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z:
- dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tętniaka lub wrodzonej choroby zastawki serca
- wcześniej zdiagnozowanym tętniakiem aorty i/lub rozwarstwieniem aorty
- chorobą zastawki serca
- występowaniem czynników predysponujących do tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz niedomykalności zastawki serca (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów)
- dodatkowymi czynnikami ryzyka rozwarstwienia aorty (np. zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, miażdżyca, zespół Sjögrena)
- czynnikami ryzyka niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia)5
Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami systemowymi6.
Pacjenta należy poinformować o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza oddziału ratunkowego w przypadku wystąpienia nagłego bólu brzucha, pleców lub klatki piersiowej. Podobnie, konieczne jest niezwłoczne zgłoszenie się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia ostrych duszności, kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych7.
Zastosowanie w różnych typach zakażeń
Ciężkie zakażenia i zakażenia o etiologii mieszanej
Monoterapia cyprofloksacyną nie jest odpowiednia do leczenia ciężkich zakażeń ani zakażeń potencjalnie wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie i beztlenowe. W takich przypadkach cyprofloksacynę należy podawać w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi8.
Zakażenia paciorkowcowe
Cyprofloksacyna nie jest zalecana do leczenia zakażeń wywołanych przez paciorkowce, w tym Streptococcus pneumoniae, ze względu na niewystarczającą skuteczność9.
Zakażenia układu płciowego
Zapalenie jądra i najądrza oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej może być wywołane przez oporny na fluorochinolony szczep Neisseria gonorrhoeae. W takich przypadkach empiryczne stosowanie cyprofloksacyny należy rozważać jedynie w połączeniu z innym antybiotykiem (np. cefalosporyną), chyba że można wykluczyć zakażenie szczepem Neisseria gonorrhoeae opornym na cyprofloksacynę. Jeśli po 3 dniach leczenia nie obserwuje się klinicznej poprawy, należy rozważyć inne metody terapii10.
Zakażenia dróg moczowych
Oporność Eschericha coli – najczęstszego patogenu zakażeń układu moczowego – na fluorochinolony jest zmienna w różnych krajach Unii Europejskiej. Zaleca się, aby lekarz przepisujący cyprofloksacynę uwzględniał lokalny profil oporności Escherichia coli na fluorochinolony11.
Zakażenia jamy brzusznej
Dane dotyczące skuteczności cyprofloksacyny w leczeniu zakażeń pooperacyjnych jamy brzusznej są ograniczone12.
Biegunka podróżnych
Przy wyborze cyprofloksacyny w leczeniu biegunki podróżnych należy uwzględnić informacje dotyczące oporności drobnoustrojów na cyprofloksacynę w odwiedzanych przez pacjenta krajach13.
Zakażenia kości i stawów
Cyprofloksacynę w leczeniu zakażeń kości i stawów należy stosować w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwbakteryjnymi, zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych14.
Płucna postać wąglika
Zastosowanie cyprofloksacyny u ludzi w leczeniu wąglika ustalono na podstawie danych dotyczących wrażliwości in vitro, badań na zwierzętach i ograniczonych danych z badań z udziałem ludzi. Lekarz prowadzący leczenie powinien kierować się narodowymi i/lub międzynarodowymi zaleceniami dotyczącymi leczenia wąglika15.
Zaburzenia widzenia
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń widzenia lub zmian dotyczących oczu podczas terapii cyprofloksacyną, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem okulistą16.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Cyprofloksacynę u dzieci i młodzieży należy stosować zgodnie z oficjalnymi wytycznymi. Leczenie powinno być zalecane wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w leczeniu mukowiscydozy i/lub ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży17.
W badaniach wykazano, że cyprofloksacyna może powodować artropatię obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt. Dane z randomizowanego badania z podwójnie ślepą próbą wskazują na zwiększoną częstość występowania artropatii u dzieci leczonych cyprofloksacyną (7,2%) w porównaniu z grupą kontrolną (4,6%) po 42 dniach obserwacji. W obserwacji rocznej częstość ta wynosiła odpowiednio 9,0% i 5,7%18. Leczenie należy rozpoczynać wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na możliwe działania niepożądane dotyczące stawów i/lub otaczających tkanek.
Wskazania do stosowania cyprofloksacyny u dzieci i młodzieży obejmują:
- Zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy – Badania kliniczne przeprowadzono u dzieci i młodzieży w wieku 5-17 lat. Doświadczenie w leczeniu dzieci w wieku 1-5 lat jest ograniczone19.
- Powikłane zakażenia układu moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek – Stosowanie cyprofloksacyny należy rozważyć tylko wtedy, gdy nie można zastosować innego leczenia, opierając decyzję na wynikach badań mikrobiologicznych. Badania kliniczne objęły dzieci i młodzież w wieku 1-17 lat20.
- Inne specyficzne ciężkie zakażenia – Cyprofloksacynę stosuje się zgodnie z oficjalnymi wytycznymi lub po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, gdy alternatywne leczenie jest nieskuteczne lub niemożliwe, a dokumentacja mikrobiologiczna uzasadnia zastosowanie cyprofloksacyny. Doświadczenie kliniczne jest ograniczone, dlatego zaleca się ostrożność w leczeniu pacjentów z takimi zakażeniami21.
Nadwrażliwość
Po podaniu nawet pojedynczej dawki cyprofloksacyny mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości i reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i reakcje anafilaktoidalne, które mogą stanowić zagrożenie życia. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozpocząć odpowiednie leczenie22.
Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna
Zasadniczo nie należy stosować cyprofloksacyny u pacjentów z zaburzeniami ścięgien związanymi z wcześniejszym leczeniem chinolonami. W wyjątkowych przypadkach, po mikrobiologicznym potwierdzeniu patogenu i ocenie stosunku korzyści do ryzyka, można rozważyć podawanie cyprofloksacyny tym pacjentom w leczeniu niektórych ciężkich zakażeń, zwłaszcza jeśli standardowe leczenie było nieskuteczne lub występuje oporność bakterii23.
Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami, a raportowano je nawet do kilku miesięcy po zakończeniu terapii. Ryzyko jest większe u:
- pacjentów w podeszłym wieku
- pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego
- pacjentów jednocześnie leczonych kortykosteroidami24
Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie cyprofloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (kończyny) należy odpowiednio leczyć, np. unieruchomić. W przypadku wystąpienia tendinopatii nie należy stosować kortykosteroidów25.
Wrażliwość na światło
Wykazano, że cyprofloksacyna wywołuje reakcje fotowrażliwości. Pacjentom stosującym ten lek należy zalecać unikanie bezpośredniego narażenia na intensywne światło słoneczne lub promieniowanie UV podczas leczenia26.
Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
Drgawki
Cyprofloksacyna, podobnie jak inne chinolony, może wywoływać drgawki lub obniżać próg drgawkowy. Odnotowano przypadki stanu padaczkowego. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami OUN, które mogą predysponować do wystąpienia drgawek. W przypadku ich wystąpienia należy odstawić cyprofloksacynę27.
Reakcje psychiczne
Nawet po pierwszym podaniu cyprofloksacyny mogą wystąpić reakcje psychotyczne. W rzadkich przypadkach depresja lub psychoza mogą prowadzić do myśli lub zachowań samobójczych, łącznie z próbami samobójczymi lub samobójstwami dokonanymi. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać stosowanie cyprofloksacyny28.
Neuropatia obwodowa
U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony odnotowano przypadki polineuropatii czuciowej i czuciowo-ruchowej, powodującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjenci leczeni cyprofloksacyną powinni poinformować lekarza przed kontynuacją leczenia o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby29.
Zaburzenia serca
Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym cyprofloksacynę, u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak:
- wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT
- jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne)
- niewyrównane zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia)
- choroby serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia)30
Osoby w podeszłym wieku oraz kobiety mogą być bardziej wrażliwe na produkty wydłużające odstęp QT. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność, stosując fluorochinolony, w tym cyprofloksacynę, w tych grupach pacjentów31.
Dysglikemia
Podobnie jak w przypadku innych chinolonów, podczas stosowania cyprofloksacyny opisywano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię. Występowały one głównie u pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami hipoglikemizującymi (np. glibenklamidem) lub insuliną. Zgłaszano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U chorych na cukrzycę zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia glukozy we krwi32.
Układ pokarmowy
Wystąpienie ciężkiej i uporczywej biegunki w trakcie lub po zakończeniu leczenia (nawet kilka tygodni po zakończeniu terapii) może wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (zagrażające życiu, z możliwym skutkiem śmiertelnym), wymagające natychmiastowego leczenia. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać podawanie cyprofloksacyny i rozpocząć odpowiednią terapię. Przeciwwskazane są wówczas leki hamujące perystaltykę jelit33.
Nerki i układ moczowy
W związku ze stosowaniem cyprofloksacyny zgłaszano występowanie kryształów w moczu. Pacjentów stosujących ten lek należy odpowiednio nawadniać i unikać nadmiernej zasadowości moczu34.
Zaburzenia czynności nerek
Ponieważ cyprofloksacyna jest wydalana w dużym stopniu w postaci niezmienionej przez nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki, aby uniknąć zwiększonego ryzyka działań niepożądanych spowodowanych kumulacją leku35.
Wątroba i drogi żółciowe
W związku ze stosowaniem cyprofloksacyny notowano przypadki martwicy wątroby i zagrażającej życiu niewydolności wątroby. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów choroby wątroby (takich jak brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwość brzucha) należy przerwać leczenie36.
Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej leczonych cyprofloksacyną raportowano reakcje hemolityczne. Należy unikać stosowania cyprofloksacyny u tych pacjentów, chyba że uznane zostanie, że potencjalna korzyść przeważa nad ryzykiem. W takich przypadkach należy monitorować pacjenta pod kątem ewentualnego wystąpienia hemolizy37.
Oporność bakteryjna
W trakcie lub po zakończeniu leczenia cyprofloksacyną może dojść do wyizolowania szczepu bakteryjnego opornego na ten antybiotyk, nawet przy braku klinicznych objawów nadkażenia. Ryzyko selekcji szczepów opornych może być zwiększone w przypadku długotrwałego leczenia, leczenia zakażeń szpitalnych i/lub zakażeń wywołanych przez bakterie z rodzaju Staphylococcus i Pseudomonas38.
Interakcje z cytochromem P450
Cyprofloksacyna hamuje CYP1A2, co może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu jednocześnie stosowanych substancji metabolizowanych przez ten enzym (np. teofilina, klozapina, olanzapina, ropinirol, tyzanidyna, duloksetyna, agomelatyna). Dlatego należy monitorować pacjentów pod kątem objawów przedawkowania tych substancji, może być również konieczne oznaczanie ich stężenia w osoczu (np. teofiliny)39. Jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny i tyzanidyny jest przeciwwskazane.
Metotreksat
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania cyprofloksacyny z metotreksatem ze względu na ryzyko interakcji40.
Interakcje z badaniami diagnostycznymi
Aktywność cyprofloksacyny przeciw Mycobacterium tuberculosis in vitro może powodować fałszywie ujemne wyniki testów bakteriologicznych u pacjentów aktualnie leczonych tym antybiotykiem41.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Podczas dożylnego podawania cyprofloksacyny odnotowano przypadki reakcji w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje te występują częściej, gdy czas infuzji wynosi 30 minut lub krócej. Mogą objawiać się miejscowymi reakcjami skórnymi, które szybko ustępują po zakończeniu infuzji. Kolejne podanie dożylne nie jest przeciwwskazane, chyba że reakcje nawracają lub nasilają się42.
Zawartość sodu
Produkt zawiera 347 mg sodu na 100 ml roztworu, co odpowiada 17% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki 2 g sodu dla osoby dorosłej. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów na diecie niskosodowej43.
| Grupa pacjentów wysokiego ryzyka | Zalecenia dotyczące stosowania cyprofloksacyny |
|---|---|
| Pacjenci z wywiadem ciężkich działań niepożądanych po chinolonach | Stosowanie tylko przy braku alternatywnych metod leczenia |
| Pacjenci z miastenią | Zachować szczególną ostrożność (ryzyko nasilenia objawów) |
| Pacjenci z czynnikami ryzyka tętniaka/rozwarstwienia aorty | Dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka, unikanie jednoczesnego stosowania kortykosteroidów |
| Pacjenci z zaburzeniami ścięgien w wywiadzie | Unikać stosowania; przy braku alternatyw – monitorować pod kątem objawów tendinopatii |
| Dzieci i młodzież | Stosować tylko w wybranych wskazaniach, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka |
| Pacjenci z padaczką lub obniżonym progiem drgawkowym | Zachować ostrożność, przerwać leczenie przy wystąpieniu drgawek |
| Pacjenci z czynnikami ryzyka wydłużenia QT | Zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza u osób starszych i kobiet |
| Pacjenci z cukrzycą | Monitorować poziom glukozy we krwi (ryzyko dysglikemii) |
| Pacjenci z niedoborem G6PD | Unikać stosowania; przy konieczności – monitorować pod kątem hemolizy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania