Interakcje leku
Ciprinol 10 mg/ml

Cyprofloksacyna, jako fluorochinolon, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz działanie terapeutyczne i toksyczne współpodawanych substancji. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne), które zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca. Probenecyd podnosi stężenie cyprofloksacyny poprzez hamowanie jej nerkowego wydzielania, co może wymagać korekty dawkowania. Metoklopramid przyspiesza osiągnięcie maksymalnego stężenia cyprofloksacyny bez zmiany biodostępności, natomiast omeprazol powoduje nieznaczne zmniejszenie Cmax i AUC cyprofloksacyny, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczoną rezerwą terapeutyczną. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny z tyzanidyną ze względu na 7-krotne zwiększenie Cmax i 10-krotne zwiększenie AUC tyzanidyny, co prowadzi do nasilenia działania hipotensyjnego i sedatywnego.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Cyprofloksacyna, jako jeden z przedstawicieli fluorochinolonów, wchodzi w liczne interakcje zarówno z lekami, jak i innymi substancjami. Interakcje te mogą prowadzić do zmian w farmakokinetyce cyprofloksacyny lub modyfikować działanie innych leków podawanych jednocześnie. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania cyprofloksacyny w praktyce klinicznej.1

Wpływ innych leków na cyprofloksacynę

Leki wydłużające odstęp QT stanowią istotną grupę preparatów, które w połączeniu z cyprofloksacyną wymagają szczególnej ostrożności. Jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, makrolidami czy lekami przeciwpsychotycznymi może nasilić ryzyko wydłużenia odstępu QT, co może prowadzić do potencjalnie niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca.2

Probenecyd jest substancją, która znacząco wpływa na farmakokinetykę cyprofloksacyny. Lek ten zakłóca nerkowe wydzielanie cyprofloksacyny, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia w osoczu. Współpodawanie tych dwóch substancji powoduje istotne zmiany w stężeniu cyprofloksacyny, co może wymagać modyfikacji dawkowania.3

Metoklopramid, stosowany jako lek przeciwwymiotny i prokinetyczny, przyspiesza wchłanianie doustnie podawanej cyprofloksacyny. Efektem tego jest szybsze osiągnięcie maksymalnego stężenia cyprofloksacyny w osoczu, choć biodostępność leku pozostaje niezmieniona. Jest to istotne przy planowaniu czasowego rozkładu dawkowania leków, szczególnie gdy szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego jest pożądane.4

Omeprazol, inhibitor pompy protonowej, powoduje nieznaczne zmniejszenie wartości Cmax i AUC cyprofloksacyny. Choć zmiana ta jest niewielka, może być istotna klinicznie u pacjentów z ograniczoną rezerwą terapeutyczną lub w sytuacjach, gdy precyzyjne stężenie leku w osoczu jest krytyczne dla skuteczności terapii.5

Wpływ cyprofloksacyny na inne leki

Tyzanidyna w połączeniu z cyprofloksacyną stanowi przeciwwskazanie do stosowania cyprofloksacyny. Badania kliniczne wykazały drastyczne zwiększenie stężenia tyzanidyny (7-krotne zwiększenie wartości Cmax, zakres: od 4- do 21-krotnego; 10-krotne zwiększenie AUC, zakres: od 6- do 24-krotnego) przy jednoczesnym podawaniu z cyprofloksacyną. Takie zwiększenie stężenia tyzanidyny prowadzi do nasilenia jej działania obniżającego ciśnienie tętnicze oraz działania uspokajającego, co może stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta.6

Metotreksat stosowany równocześnie z cyprofloksacyną może podlegać istotnym zmianom farmakokinetycznym. Cyprofloksacyna hamuje transport metotreksatu przez kanaliki nerkowe, co prowadzi do zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu i zwiększenia ryzyka jego toksyczności. Z tego powodu nie zaleca się równoczesnego stosowania tych leków, a jeśli taka terapia jest konieczna, należy ściśle monitorować stężenie metotreksatu i objawy jego toksyczności.7

Teofilina przy jednoczesnym stosowaniu z cyprofloksacyną może osiągać zwiększone stężenie w osoczu, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych teofiliny. W rzadkich przypadkach działania te mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Podczas leczenia skojarzonego oboma lekami konieczne jest monitorowanie stężenia teofiliny w osoczu i odpowiednie dostosowywanie jej dawki.8

Inne pochodne ksantyn, takie jak kofeina lub pentoksyfilina (oksypentyfilina), również wykazują interakcje z cyprofloksacyną. Jednoczesne podawanie tych substancji skutkuje podwyższonym stężeniem pochodnych ksantyn w osoczu, co może nasilać ich działania niepożądane.9

Fenytoina podawana jednocześnie z cyprofloksacyną może wykazywać zarówno zwiększone, jak i zmniejszone stężenie w osoczu. Ta nieprzewidywalność interakcji wymaga monitorowania stężenia fenytoiny w celu zapewnienia optymalnej skuteczności terapeutycznej i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.10

Cyklosporyna wykazuje interakcję z cyprofloksacyną, która objawia się przemijającym zwiększeniem stężenia kreatyniny w surowicy. Pacjenci otrzymujący jednocześnie cyklosporynę i cyprofloksacynę wymagają częstego monitorowania parametrów nerkowych (dwa razy w tygodniu) ze względu na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności.11

Antagoniści witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol, fenprokumon, fluindion) stosowane równocześnie z cyprofloksacyną mogą wykazywać nasilone działanie przeciwzakrzepowe. Ryzyko zmienia się w zależności od zakażenia, wieku i ogólnego stanu pacjenta. Podczas stosowania cyprofloksacyny równocześnie z antagonistami witaminy K oraz przez krótki czas po zakończeniu terapii cyprofloksacyną zaleca się częste kontrole wartości INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany).12

Duloksetyna, lek przeciwdepresyjny, wchodzi w interakcję z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP450 1A2, takimi jak fluwoksamina, powodując zwiększenie AUC i Cmax duloksetyny. Mimo braku bezpośrednich danych dotyczących interakcji z cyprofloksacyną, przewiduje się podobne efekty jak w przypadku innych inhibitorów tego izoenzymu.13

Ropinirol, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, wykazuje istotną interakcję z cyprofloksacyną. Badania kliniczne potwierdziły, że cyprofloksacyna, jako umiarkowany inhibitor izoenzymu CYP450 1A2, powoduje zwiększenie wartości Cmax i AUC ropinirolu odpowiednio o 60% i 84%. Pacjenci stosujący to połączenie leków wymagają obserwacji pod kątem działań niepożądanych ropinirolu i ewentualnego dostosowania jego dawki.14

Lidokaina podawana dożylnie w połączeniu z cyprofloksacyną wykazuje zmniejszony klirens o 22%. Jest to efekt hamowania izoenzymu CYP450 1A2 przez cyprofloksacynę. Chociaż lidokaina jest zazwyczaj dobrze tolerowana, jednoczesne stosowanie z cyprofloksacyną może prowadzić do interakcji związanych z działaniami niepożądanymi lidokainy.15

Klozapina, stosowana w leczeniu opornej schizofrenii, przy jednoczesnym podawaniu z cyprofloksacyną wykazuje zwiększone stężenie w osoczu zarówno klozapiny, jak i jej metabolitu N-demetyloklozapiny (odpowiednio o 29% i 31%). Pacjenci otrzymujący takie połączenie wymagają obserwacji klinicznej i ewentualnej korekty dawki klozapiny.16

Syldenafil podawany jednocześnie z cyprofloksacyną wykazuje około dwukrotne zwiększenie wartości Cmax i AUC. Przepisując cyprofloksacynę pacjentom stosującym syldenafil, należy uwzględnić to zwiększone narażenie na syldenafil i dokonać starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka.17

Agomelatyna, lek przeciwdepresyjny, może również wchodzić w interakcje z cyprofloksacyną. Badania z fluwoksaminą, silnym inhibitorem CYP450 1A2, wykazały 60-krotne zwiększenie narażenia na agomelatynę. Chociaż brak bezpośrednich danych dotyczących interakcji z cyprofloksacyną, można spodziewać się podobnego działania ze względu na umiarkowane hamowanie izoenzymu CYP450 1A2 przez cyprofloksacynę.18

Zolpidem podawany jednocześnie z cyprofloksacyną może osiągać zwiększone stężenie we krwi. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków, aby uniknąć nasilonych działań niepożądanych zolpidemu, w tym nadmiernej sedacji i zaburzeń psychomotorycznych.19

Interakcje z alkoholem

Chociaż w dostępnej Charakterystyce Produktu Leczniczego Ciprinol nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania. Alkohol etylowy może nasilać działania niepożądane cyprofloksacyny, zwłaszcza te dotyczące ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, zarówno cyprofloksacyna jak i alkohol mogą obciążać wątrobę, co potencjalnie zwiększa ryzyko hepatotoksyczności.20

Jednoczesne spożywanie alkoholu może również wpływać na biodostępność cyprofloksacyny oraz modyfikować jej metabolizm, co może prowadzić do nieprzewidywalnych zmian w efektywności leczenia. Ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii cyprofloksacyną.21

Tabela interakcji cyprofloksacyny z innymi lekami

Lek wchodzący w interakcję Typ interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia
Tyzanidyna Farmakokinetyczna 7-krotne zwiększenie Cmax, 10-krotne zwiększenie AUC tyzanidyny; nasilenie działania hipotensyjnego i uspokajającego Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Metotreksat Farmakokinetyczna Hamowanie transportu metotreksatu przez kanaliki nerkowe, zwiększenie stężenia w osoczu i ryzyka toksyczności Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Teofilina Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia teofiliny w osoczu, ryzyko działań niepożądanych, w rzadkich przypadkach zagrażających życiu Wysoki Konieczne monitorowanie stężenia teofiliny i dostosowanie dawki
Leki wydłużające odstęp QT Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca Wysoki Stosować z dużą ostrożnością, monitorować EKG
Antagoniści witaminy K Farmakodynamiczna Nasilenie działania przeciwzakrzepowego Wysoki Częsta kontrola wartości INR
Agomelatyna Farmakokinetyczna Przewidywane zwiększenie narażenia na agomelatynę Średni Ostrożne stosowanie, rozważenie modyfikacji dawki
Zolpidem Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia zolpidemu we krwi Średni Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Ropinirol Farmakokinetyczna Zwiększenie Cmax o 60% i AUC o 84% ropinirolu Średni Obserwacja działań niepożądanych, dostosowanie dawki ropinirolu
Klozapina Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia klozapiny o 29% i N-demetyloklozapiny o 31% Średni Obserwacja kliniczna, ewentualne korygowanie dawki klozapiny
Syldenafil Farmakokinetyczna Dwukrotne zwiększenie Cmax i AUC syldenafilu Średni Zachować ostrożność, ocenić stosunek korzyści do ryzyka
Probenecyd Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia cyprofloksacyny w osoczu Średni Monitorowanie efektów terapeutycznych i toksyczności
Fenytoina Farmakokinetyczna Zwiększone lub zmniejszone stężenie fenytoiny w osoczu Średni Monitorowanie stężenia fenytoiny
Cyklosporyna Farmakokinetyczna Przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy Średni Częste (dwa razy w tygodniu) oznaczanie stężenia kreatyniny
Kofeina, pentoksyfilina Farmakokinetyczna Podwyższone stężenia tych pochodnych ksantyn w osoczu Niski Zazwyczaj nie wymaga modyfikacji dawkowania
Metoklopramid Farmakokinetyczna Szybsze osiągnięcie maksymalnego stężenia cyprofloksacyny, bez wpływu na biodostępność Niski Nie wymaga modyfikacji dawkowania
Omeprazol Farmakokinetyczna Nieznaczne zmniejszenie Cmax i AUC cyprofloksacyny Niski Zazwyczaj nie wymaga modyfikacji dawkowania
Lidokaina Farmakokinetyczna Zmniejszenie klirensu lidokainy o 22% Niski Obserwacja pod kątem działań niepożądanych lidokainy
Alkohol etylowy Farmakodynamiczna i farmakokinetyczna Nasilenie działań niepożądanych dotyczących OUN, potencjalne zwiększenie hepatotoksyczności Średni Zalecane unikanie spożywania alkoholu podczas terapii
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl