Właściwości farmakokinetyczne
Cefotaxime Dali Pharma 0,5 g

Cefotaksym, podawany pozajelitowo w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i dobrą penetracją tkankową. Po dożylnym podaniu 1 g stężenie w surowicy osiąga 81-102 mg/L po 5 minutach, a po 2 g – 167-214 mg/L po 8 minutach. Po podaniu domięśniowym 1 g maksymalne stężenie wynosi około 20 mg/L i osiągane jest po 30 minutach. Objętość dystrybucji wynosi 21-37 L, a wiązanie z białkami osocza to 25-40%, co wskazuje na znaczną ilość leku w formie wolnej, aktywnej farmakologicznie. Cefotaksym przenika przez barierę łożyskową (do 6 mg/kg w tkankach płodu) oraz do mleka matki (około 0,4 mg/L po dawce 2 g). W stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych lek i jego aktywny metabolit osiągają terapeutyczne stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym, co jest kluczowe w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.

Charakterystyka farmakokinetyczna cefotaksymu

Cefotaksym jest antybiotykiem podawanym pozajelitowo, którego parametry farmakokinetyczne obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację. Lek charakteryzuje się dobrą penetracją tkankową i specyficznym profilem biotransformacji, co ma istotne znaczenie kliniczne w terapii zakażeń bakteryjnych.1

Wchłanianie cefotaksymu po podaniu pozajelitowym

Ze względu na postać farmaceutyczną (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań), Cefotaxime Dali Pharma podawany jest wyłącznie drogą pozajelitową.2 Profil wchłaniania różni się w zależności od drogi podania:

  • Podanie dożylne – po dożylnym wstrzyknięciu 1 g cefotaksymu stężenie w surowicy osiąga wartości około 81-102 mg/L po 5 minutach i 46 mg/L po 15 minutach. Przy większej dawce 2 g, już po 8 minutach od podania dożylnego stężenie leku w surowicy wynosi 167-214 mg/L.3
  • Podanie domięśniowe – maksymalne stężenie w surowicy po podaniu domięśniowym 1 g cefotaksymu wynosi około 20 mg/L i jest osiągane w ciągu 30 minut od podania.4

Dystrybucja cefotaksymu w organizmie

Cefotaksym charakteryzuje się dobrą przepuszczalnością tkankową, co ma istotne znaczenie w terapii zakażeń zlokalizowanych w różnych kompartmentach organizmu.5 Kluczowe parametry dystrybucji obejmują:

  • Pozorna objętość dystrybucji – wynosi 21-37 L, co wskazuje na dobrą penetrację do przestrzeni pozanaczyniowych.6
  • Wiązanie z białkami osocza – około 25-40%, co oznacza, że znaczna część leku występuje w formie niezwiązanej, aktywnej farmakologicznie.7
  • Przenikanie przez barierę łożyskową – cefotaksym przenika przez barierę łożyskową i osiąga wysokie stężenie w tkankach płodu (do 6 mg/kg).8
  • Przenikanie do mleka matki – tylko niewielki procent cefotaksymu przenika do mleka ludzkiego, osiągając stężenie około 0,4 mg/L po podaniu dawki 2 g.9
  • Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego – w stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych zarówno cefotaksym, jak i jego aktywny metabolit (desacetylo-cefotaksym) przenikają do przestrzeni płynu mózgowo-rdzeniowego, osiągając terapeutycznie skuteczne stężenia przeciwko bakteriom Gram-ujemnym i pneumokokom.10

Biotransformacja cefotaksymu

Cefotaksym podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie człowieka.11 Metabolizm obejmuje:

  1. Deacetylację – około 15-25% dawki podanej pozajelitowo ulega przekształceniu do cefotaksymu O-deacetylu, który wykazuje dobre działanie przeciwbakteryjne na różne patogeny. Ten aktywny metabolit przyczynia się do całkowitego efektu przeciwbakteryjnego leku.12
  2. Dalsze przemiany metaboliczne – oprócz cefotaksymu deacetylu powstają dwa nieaktywne laktony:13
    • Cefotaksym deacetylowy wytwarza lakton jako krótkotrwały produkt pośredni, który nie jest wykrywalny w moczu ani osoczu ze względu na szybką konwersję do stereoizomerów laktonu z otwartym pierścieniem (pierścień beta-laktamowy).14
    • Stereoizomery laktonu z otwartym pierścieniem są również wydalane z moczem.15

Eliminacja cefotaksymu

Eliminacja cefotaksymu i jego metabolitów zachodzi głównie drogą nerkową, z niewielkim udziałem wydzielania z żółcią.16

  • Wydalanie nerkowe – podczas 6-godzinnego pobierania moczu odzyskuje się 40-60% dawki w postaci niezmienionej oraz około 20% w postaci cefotaksymu deacetylu.17 Badania z radioaktywnie znakowanym cefotaksymem wykazały, że nieco ponad 80% podanej dawki jest wykrywane w moczu, z czego 50-60% stanowi niezmieniona postać cefotaksymu, a reszta to trzy metabolity.18
  • Wydalanie z żółcią – około 2% dawki jest wydalane z żółcią.19
  • Klirens:
    • Całkowity klirens cefotaksymu: 240-390 mL/min20
    • Klirens nerkowy: 130-150 mL/min21
  • Usuwanie podczas hemodializy – zarówno cefotaksym, jak i cefotaksym deacetylowy są w dużej mierze usuwane z krwi podczas hemodializy.22

Czas półtrwania cefotaksymu

Okres półtrwania cefotaksymu w surowicy jest zróżnicowany i zależy od populacji pacjentów oraz funkcji nerek:23

Grupa pacjentów Okres półtrwania (t1/2) Uwagi
Pacjenci z prawidłową funkcją nerek 50-80 minut Standardowy czas półtrwania
Pacjenci w podeszłym wieku 120-150 minut Wydłużony ze względu na fizjologiczne zmniejszenie funkcji nerek
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 3-10 mL/min) 2,5-10 godzin Znacząco wydłużony

Warto zauważyć, że w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 3-10 mL/min), cefotaksym gromadzi się tylko w niewielkim stopniu, w przeciwieństwie do jego aktywnych i nieaktywnych metabolitów, które mogą kumulować się w organizmie.24

Zawartość sodu w preparacie

Każdy gram (1000 mg) produktu leczniczego Cefotaxime Dali Pharma 0,5 g zawiera 2,1 mmol (48 mg) sodu.25 Jest to istotna informacja przy planowaniu terapii u pacjentów na diecie niskosodowej lub z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl