Dawkowanie i sposób podawania leku Captopril Polfarmex

Lek Captopril Polfarmex (kaptopril) dostępny jest w postaci tabletek o trzech mocach: 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg. Dawkowanie należy ustalać indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 150 mg. Lek może być przyjmowany przed, w trakcie lub po posiłku¹.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

W leczeniu nadciśnienia tętniczego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 25-50 mg kaptoprylu, podawanej dwa razy na dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach co najmniej dwutygodniowych, aż do osiągnięcia 100-150 mg/dobę podawanych w dwóch dawkach podzielonych. Zwiększanie dawki ma na celu osiągnięcie docelowych wartości ciśnienia tętniczego².

Captopril Polfarmex może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, np. diuretykami tiazydowymi. W terapii skojarzonej możliwe jest podawanie kaptoprylu w dawce raz na dobę³.

U pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (hiperwolemia, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, dekompensacja sercowa) zaleca się rozpoczęcie leczenia od niższej dawki – 6,25 mg lub 12,5 mg podawanej raz na dobę. Rozpoczęcie leczenia powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą. Następnie lek podaje się w schemacie 2 razy na dobę, a dawka może być stopniowo zwiększana do 50-100 mg na dobę (w jednej lub dwóch dawkach podzielonych)⁴.

Dawkowanie w niewydolności serca

Leczenie niewydolności serca preparatem Captopril Polfarmex wymaga ścisłego nadzoru medycznego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 6,25 mg do 12,5 mg podawanych dwa lub trzy razy na dobę. Następnie dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 150 mg na dobę (w dawkach podzielonych), w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach co najmniej dwutygodniowych, pod warunkiem dobrej tolerancji leku przez pacjenta⁵.

Dawkowanie po zawale mięśnia sercowego

Terapia kaptoprylem po zawale mięśnia sercowego może być prowadzona jako leczenie krótkotrwałe lub długotrwałe:

• Leczenie krótkotrwałe: Należy je rozpocząć w warunkach szpitalnych, jak najszybciej po stabilizacji stanu pacjenta. Schemat dawkowania obejmuje dawkę początkową 6,25 mg, po 2 godzinach 12,5 mg, a następnie 25 mg po 12 godzinach. Przez kolejne 4 tygodnie podaje się 100 mg kaptoprylu na dobę w dwóch dawkach podzielonych, o ile nie wystąpią niekorzystne reakcje hemodynamiczne. Po 4 tygodniach należy ponownie ocenić stan pacjenta przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia pozawałowego⁶.
• Leczenie długotrwałe: Jeśli podawanie kaptoprylu nie zostało rozpoczęte w ciągu 24 godzin po ciężkim zawale serca, zaleca się włączenie leku między 3 a 16 dniem, pod warunkiem stabilnej hemodynamiki i pełnej diagnozy szczątkowego niedokrwienia. Terapię należy rozpocząć w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską. Pierwsza dawka powinna być niewielka, szczególnie u pacjentów z normalnym lub niskim ciśnieniem krwi. Zaleca się dawkę początkową 6,25-12,5 mg 3 razy na dobę przez 2 dni, następnie 25 mg 3 razy na dobę, o ile nie wystąpią niekorzystne zmiany hemodynamiczne. W długotrwałym leczeniu kardioprotekcyjnym zaleca się dawkę 75-150 mg na dobę, podawaną w 2-3 dawkach podzielonych⁷.

W przypadku objawowego niedociśnienia u pacjentów po zawale serca przebiegającym z niewydolnością serca, dawka diuretyku i/lub innego jednocześnie stosowanego leku rozszerzającego naczynia może być zmniejszona. Kaptopryl może być stosowany w połączeniu z innymi preparatami stosowanymi w niewydolności serca, takimi jak leki trombolityczne, beta-blokery czy kwas acetylosalicylowy⁸.

Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej

W nefropatii cukrzycowej typu I zalecana dawka kaptoprylu wynosi 75-100 mg na dobę w dawkach podzielonych. Jeżeli dodatkowo wskazane jest obniżenie ciśnienia tętniczego, można zastosować dodatkowy lek przeciwnadciśnieniowy⁹.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Ponieważ kaptopryl jest wydalany głównie przez nerki, dawkowanie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek powinno być zredukowane lub przerwy między dawkami powinny być wydłużone. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania leków moczopędnych u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, preferowane są diuretyki pętlowe (np. furosemid) zamiast tiazydowych leków moczopędnych¹⁰.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, terapię należy rozpoczynać od najniższej dawki początkowej (6,25 mg 2 razy na dobę). Jest to szczególnie istotne ze względu na możliwe zaburzenia funkcji nerek i innych narządów w tej grupie wiekowej. Dawka powinna być ustalana w zależności od ciśnienia tętniczego pacjenta, przy czym należy stosować jak najniższą skuteczną dawkę podtrzymującą¹¹.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Należy zaznaczyć, że skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kaptoprylu u dzieci i młodzieży nie zostały dokładnie ocenione. Stosowanie preparatu w tej grupie wiekowej powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Dawka początkowa powinna wynosić 0,3 mg/kg masy ciała¹².

Dla pacjentów pediatrycznych wymagających szczególnej uwagi (dzieci z zaburzoną czynnością nerek, wcześniaki, noworodki i niemowlęta) zalecana dawka początkowa wynosi 0,15 mg/kg masy ciała. Wynika to z odmiennej czynności nerek u tych pacjentów w porównaniu do dzieci starszych i dorosłych¹³.

Standardowo kaptopryl podawany jest dzieciom 3 razy na dobę, jednak zarówno dawka, jak i odstępy między dawkami powinny być ustalane indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta¹⁴.