Specjalne ostrzeżenia
Captopril Polfarmex
Podczas terapii kaptoprylem należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównanym nadciśnieniem, stosujących diuretyki, na diecie niskosodowej, z biegunką, wymiotami lub poddawanych hemodializie. U chorych z niewydolnością serca oraz nadciśnieniem nerkowo-naczyniowym (zwłaszcza z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki) zaleca się rozpoczęcie leczenia od niskich dawek i ścisłe monitorowanie funkcji nerek, w tym stężenia kreatyniny i potasu. W przypadku klirensu kreatyniny ≤ 40 ml/min konieczna jest modyfikacja dawkowania. Białkomocz powyżej 1 g/dobę występuje u 0,7% pacjentów, głównie przy dawkach >150 mg/dobę, z ryzykiem rozwoju zespołu nerczycowego u około 20% z nich. Obrzęk naczynioruchowy, zwłaszcza w obrębie twarzy i dróg oddechowych, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kaptoprylu
Podczas leczenia kaptoprylem (Captopril Polfarmex) należy uwzględnić szereg istotnych ostrzeżeń i zachować odpowiednie środki ostrożności, które mogą mieć kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące możliwych zagrożeń oraz zalecanych środków zapobiegawczych.1
Niedociśnienie i zaburzenia hemodynamiczne
Niedociśnienie jest stosunkowo rzadkim objawem u pacjentów z niewyrównanym nadciśnieniem, jednak pojawia się częściej w określonych grupach pacjentów. Szczególnie narażeni są chorzy otrzymujący jednocześnie diuretyki zmniejszające reabsorbcję sodu, stosujący dietę niskosodową, z biegunką, wymiotami lub poddawani hemodializie. Przed włączeniem inhibitora ACE zaleca się wyrównanie poziomu sodu oraz rozważenie niższej dawki początkowej.2
U pacjentów z niewydolnością serca ryzyko niedociśnienia jest zwiększone, dlatego zaleca się rozpoczynanie terapii od niższej dawki początkowej. Szczególną ostrożność należy zachować podczas zwiększania dawki kaptoprylu lub diuretyku w tej grupie chorych.3
Nadmierne obniżenie ciśnienia krwi u pacjentów z niewydolnością sercowo-naczyniową lub chorobą naczyniowo-mózgową może zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego lub udaru. W przypadku znacznego spadku ciśnienia zaleca się ułożenie pacjenta na plecach, a w razie konieczności dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej.4
Zagrożenia nerkowe
U pacjentów z nadciśnieniem nerkowo-naczyniowym, szczególnie z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, istnieje podwyższone ryzyko niedociśnienia i niewydolności nerek podczas leczenia inhibitorami ACE. Utrata funkcji nerek może manifestować się jedynie niewielkimi zmianami stężenia kreatyniny w osoczu. Terapię u tych pacjentów należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą, od niskich dawek, z ostrożnym dawkowaniem i regularnym monitorowaniem funkcji nerek.5
W przypadku niewydolności nerek (klirens kreatyniny ≤ 40 ml/min) dawkę kaptoprylu należy dostosować do klirensu kreatyniny pacjenta, a dawkowanie modyfikować w zależności od odpowiedzi na leczenie. Konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny.6
Białkomocz może wystąpić u pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących stosunkowo wysokie dawki inhibitorów ACE. Wydalanie białka z moczem przekraczające 1 g na dobę obserwowano u 0,7% pacjentów leczonych kaptoprylem. U większości z nich występowała choroba nerek i/lub stosowali oni wysokie dawki leku (powyżej 150 mg/dobę). U około 1/5 pacjentów z białkomoczem rozwijał się zespół nerczycowy. W większości przypadków białkomocz zmniejszał się lub ustępował w ciągu 6 miesięcy od zaprzestania leczenia kaptoprylem. Parametry czynności nerek, takie jak BUN i kreatynina, rzadko ulegają zmianie u pacjentów z białkomoczem. U pacjentów z chorobą nerek zaleca się systematyczne kontrolowanie obecności białka w moczu w trakcie leczenia, z wykorzystaniem porannych próbek moczu.7
Obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy kończyn, twarzy, ust, błony śluzowej, języka, głośni i krtani może wystąpić u pacjentów leczonych inhibitorami ACE, zwłaszcza w pierwszym tygodniu terapii. W rzadkich przypadkach ciężki obrzęk naczynioruchowy może pojawić się także po długotrwałym leczeniu. W takiej sytuacji terapię należy natychmiast przerwać. Obrzęk języka, głośni lub krtani może zagrażać życiu i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Pacjent powinien być hospitalizowany i obserwowany przez 12-24 godziny, a wypis możliwy jest dopiero po całkowitym ustąpieniu objawów.8
Zaburzenia hematologiczne
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym kaptoprylem, obserwowano neutropenię/agranulocytozę, trombocytopenię i anemię. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek i bez innych czynników ryzyka neutropenia występuje rzadko. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych preparatami immunosupresyjnymi, allopurynolem lub prokainamidem, zwłaszcza jeśli wcześniej występowała u nich niewydolność nerek. U niektórych pacjentów rozwijały się poważne infekcje, które w kilku przypadkach nie reagowały na intensywną antybiotykoterapię.9
Przed włączeniem kaptoprylu u pacjentów z grupy ryzyka zaleca się wykonanie badania liczby białych krwinek, które następnie należy powtarzać co 2 tygodnie przez pierwsze trzy miesiące leczenia, a później okresowo. Pacjenci powinni zgłaszać wszelkie objawy infekcji (ból gardła, gorączkę). Kaptopryl i inne jednocześnie stosowane leki powinny zostać odstawione u pacjentów, u których stwierdza się lub podejrzewa neutropenię (liczba białych krwinek poniżej 1000/mm³).10
Po odstawieniu kaptoprylu u większości pacjentów liczba białych krwinek szybko powraca do wartości prawidłowych.11
Reakcje rzekomoanafilaktyczne
Długotrwałe, zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne obserwowano rzadko u pacjentów poddawanych odczulaniu jadem owadów błonkoskrzydłych podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE. U tych samych pacjentów unikano takich reakcji poprzez czasowe odstawienie inhibitorów ACE, ale reakcje pojawiały się ponownie po nieumyślnym wznowieniu leczenia. Zaleca się zachowanie ostrożności przy stosowaniu inhibitorów ACE u pacjentów poddawanych odczulaniu.12
Reakcje rzekomoanafilaktyczne mogą również wystąpić u pacjentów dializowanych z użyciem błon filtracyjnych o dużej przepuszczalności lub podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL) z zastosowaniem siarczanu dekstranu. W takich przypadkach należy rozważyć zastosowanie innego rodzaju dializy, innej membrany lub leku z innej grupy.13
Zaburzenia wątrobowe
Stosowanie inhibitorów ACE rzadko wiązano z wystąpieniem żółtaczki cholestatycznej i postępującej piorunującej martwicy wątroby, prowadzącej czasami do zgonu. Mechanizm tych zaburzeń nie jest w pełni wyjaśniony. U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE, u których rozwinęła się żółtaczka lub nastąpił znaczący wzrost aktywności enzymów wątrobowych, należy przerwać leczenie inhibitorami ACE i wdrożyć odpowiednie monitorowanie.14
Zaburzenia elektrolitowe
Hiperkaliemia może wystąpić u pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym kaptoprylem. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, cukrzycą oraz osoby przyjmujące diuretyki oszczędzające potas, preparaty potasu, produkty zawierające sole potasu lub inne leki podwyższające stężenie potasu we krwi (np. heparyna). Jeśli stosowanie wymienionych preparatów jest konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy.15
Interakcje z innymi lekami
Nie zaleca się łączenia litu z kaptoprylem ze względu na ryzyko interakcji.16
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). Z tego powodu nie zaleca się takiego postępowania. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem specjalisty, z ścisłym monitorowaniem funkcji nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia krwi. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II.17
Inne szczególne grupy pacjentów
U pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej i mitralnej lub kardiomiopatią przerostową inhibitory ACE należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności.18
Pacjenci poddawani zabiegom chirurgicznym lub znieczuleniu z zastosowaniem środków znieczulających powodujących obniżenie ciśnienia krwi są narażeni na ryzyko niedociśnienia. W takiej sytuacji spadek ciśnienia można korygować poprzez zwiększenie objętości płynów.19
U pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną zaleca się ścisłe monitorowanie glikemii w pierwszym miesiącu stosowania inhibitora ACE.20
U pacjentów rasy czarnej kaptopryl, podobnie jak inne inhibitory ACE, wykazuje mniejszą skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego w porównaniu z pacjentami rasy białej. Prawdopodobnie jest to związane z niższą aktywnością reninową osocza charakterystyczną dla populacji rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.21
Inne objawy niepożądane
Kaszel jest objawem, który może wystąpić podczas stosowania inhibitorów ACE. Charakterystycznie ustępuje on po zaprzestaniu terapii.22
Substancje pomocnicze
Produkt Captopril Polfarmex zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawartość laktozy w poszczególnych dawkach wynosi:
- Captopril Polfarmex 12,5 mg: 17,85 mg laktozy (8,925 mg glukozy i 8,925 mg galaktozy)
- Captopril Polfarmex 25 mg: 35,7 mg laktozy (17,85 mg glukozy i 17,85 mg galaktozy)
- Captopril Polfarmex 50 mg: 71,4 mg laktozy (35,7 mg glukozy i 35,7 mg galaktozy)
Należy to uwzględnić u pacjentów z cukrzycą.23
Pod względem zawartości sodu lek uznaje się za „wolny od sodu”, ponieważ zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce.24
| Zawartość substancji pomocniczej | Captopril Polfarmex 12,5 mg | Captopril Polfarmex 25 mg | Captopril Polfarmex 50 mg |
|---|---|---|---|
| Laktoza jednowodna | 17,85 mg | 35,7 mg | 71,4 mg |
| Glukoza (pochodząca z laktozy) | 8,925 mg | 17,85 mg | 35,7 mg |
| Galaktoza (pochodząca z laktozy) | 8,925 mg | 17,85 mg | 35,7 mg |
| Sód | <1 mmol (23 mg) | <1 mmol (23 mg) | <1 mmol (23 mg) |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania