Właściwości farmakokinetyczne enalaprylu

Enalapryl maleinian, substancja czynna produktu leczniczego Benalapril, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych enalaprylu w różnych populacjach pacjentów, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym enalapryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie enalaprylu w surowicy obserwuje się już po upływie jednej godziny od momentu przyjęcia leku. Na podstawie analizy ilości wydalanej z moczem ustalono, że wchłanianie enalaprylu podanego w formie tabletki wynosi około 60%. Istotnym aspektem jest brak wpływu pokarmu na proces wchłaniania produktu Benalapril z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym.²

Biotransformacja

Po wchłonięciu do krążenia ogólnego enalapryl podlega procesowi szybkiej i ekstensywnej hydrolizy, przekształcając się w enalaprylat – aktywny metabolit będący silnym inhibitorem konwertazy angiotensyny. Maksymalne stężenie enalaprylatu w surowicy krwi osiągane jest po około 4 godzinach od doustnego podania enalaprylu w formie tabletki. W przypadku wielokrotnego podawania enalaprylu, efektywny półokres trwania w fazie kumulacji enalaprylatu wynosi 11 godzin. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek stężenie enalaprylatu w surowicy osiąga stan równowagi dynamicznej po 4 dniach regularnego przyjmowania leku.³

Poza przekształceniem enalaprylu w enalaprylat nie zidentyfikowano innych istotnych szlaków metabolicznych tej substancji czynnej.⁴

Dystrybucja

W zakresie stężeń istotnych terapeutycznie, stopień wiązania enalaprylu z białkami osocza ludzkiego nie przekracza 60%. To względnie umiarkowane wiązanie z białkami umożliwia odpowiednią dystrybucję leku w organizmie.⁵

Eliminacja

Enalaprylat jest wydalany głównie przez nerki. Analiza składników wydalanych z moczem wykazała, że około 40% dawki jest eliminowane w postaci enalaprylatu, natomiast około 20% dawki stanowi enalapryl w formie niezmienionej. Łącznie oznacza to, że około 60% przyjętej dawki jest wydalane przez nerki.⁶

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Narażenie na enalapryl i enalaprylat istotnie zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. U osób z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 40-60 ml/min), w przypadku podawania 5 mg leku raz na dobę, pole powierzchni pod krzywą (AUC) enalaprylatu w stanie równowagi dynamicznej było około dwukrotnie większe w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek.⁷

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min), pole powierzchni pod krzywą (AUC) było aż około 8-krotnie większe. Przy tak znacznym stopniu niewydolności nerek obserwuje się istotne wydłużenie efektywnego półokresu trwania enalaprylatu po podaniu dawek wielokrotnych enalaprylu, a także wydłużenie czasu do osiągnięcia stanu równowagi dynamicznej.⁸

Enalaprylat może zostać usunięty z krążenia ogólnego za pomocą hemodializy. Klirens dializy wynosi 62 ml/min, co umożliwia skuteczną eliminację leku u pacjentów dializowanych.⁹

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono specjalne badanie farmakokinetyczne z użyciem dawek wielokrotnych w grupie 40 dzieci obojga płci, w wieku od 2 miesięcy do ≤ 16 lat, z nadciśnieniem tętniczym. Badanym podawano doustnie 0,07 do 0,14 mg/kg enalaprylu maleinianu na dobę. Wyniki wykazały brak istotnych różnic w farmakokinetyce enalaprylatu u dzieci w porównaniu z danymi uzyskanymi wcześniej u osób dorosłych.¹⁰

Zaobserwowano jednak zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) (normalizowanej według dawki na masę ciała) wraz z wiekiem. Co interesujące, tego zwiększenia AUC nie obserwowano, gdy dane były normalizowane według powierzchni ciała. W stanie równowagi dynamicznej, średni efektywny okres półtrwania w fazie kumulacji enalaprylatu wynosił 14 godzin.¹¹

Farmakokinetyka podczas laktacji

Przeprowadzono badania oceniające przenikanie enalaprylu do mleka kobiecego. Po podaniu pojedynczej dawki doustnej 20 mg enalaprylu pięciu kobietom po porodzie stwierdzono, że średnie maksymalne stężenie enalaprylu w mleku wynosiło 1,7 μg/l (zakres od 0,54 do 5,9 μg/l) po 4-6 godzinach od podania.¹²

Średnie maksymalne stężenie enalaprylatu w mleku wynosiło 1,7 μg/l (zakres od 1,2 do 2,3 μg/l), przy czym wartości maksymalne występowały w różnym czasie w ciągu 24 godzin od podania. Na podstawie danych dotyczących maksymalnego stężenia w mleku oszacowano, że maksymalne spożycie leku przez dzieci karmione piersią wynosi 0,16% dawki przyjmowanej przez matkę w przeliczeniu na masę ciała.¹³

W dodatkowym przypadku u kobiety przyjmującej enalapryl doustnie w dawce 10 mg na dobę przez okres 11 miesięcy, maksymalne stężenie enalaprylu w mleku wyniosło 2 μg/l po 4 godzinach od przyjęcia dawki, a maksymalne stężenie enalaprylatu wyniosło 0,75 μg/l po 9 godzinach od przyjęcia dawki. Analiza całkowitego stężenia enalaprylu i enalaprylatu w mleku oznaczanego w ciągu 24 godzin wykazała odpowiednio wartości 1,44 μg/l i 0,63 μg/l.¹⁴

W przypadku badania po podaniu niższych dawek enalaprylu (5 mg u jednej matki i 10 mg u dwóch matek), stężenie enalaprylatu w mleku było niewykrywalne (<0,2 μg/l) po 4 godzinach od przyjęcia pojedynczej dawki. Stężenie enalaprylu w tych przypadkach nie zostało określone.¹⁵

Parametry farmakokinetyczne enalaprylu